zondag 12 februari 2012

En dan is er Daisy



Terwijl langzaam de pijn vervaagde en de mooie herinneringen weer gingen glanzen, besloot ik om voorlopig geen nieuw groot paard weer te willen hebben voor mezelf.
Maar het land was zo leeg.
Via een consult kwam ik in contact met iemand die een mini shetlandveulen had met een slepend beentje.
Er was gedacht aan een vastzittende knie door te slappe kniebanden.
Toen ik contact maakte met het veulen vertelde ze me, dat haar heup zeer deed, dat ze vastgezeten heeft en raar onderuit gegaan is, en het deed heel erg pijn.
Ik legde mijn handen op haar heup, die idd warm aanvoelde en gaf haar healing.
In mijn visie was de schade niet onherstelbaar, maar de boer wilde haar kwij en had een handelaar al benaderd voor een (vlees) transport naar Spanje .
Maar ik mocht haar meenemen, dan had hij geen chipkosten, en zo kwam Jenny
Maar een shetje is ook maar alleen en een paar dagen later was daar ineens Daisy, een wat oudere mini shet dame, die mijn lief voor me heeft gekocht.
Zo lief en wijs, ze heeft net als ik haar bloei jaren achter zich en prachtige kinderen voortgebracht.
Met een afstamming, die bijna koninklijk was, stond ze over te zijn in een onmetelijk grote weide.
En nu staat ze bij mij, en waar ik ga gaat zij ook, als een hondje loopt ze achter me aan en 's nachts geniet ze van de behaaglijkheid van Wyana stal.
Het is anders, maar het is weer goed:))

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails