zaterdag 29 oktober 2011

Zeg, ken jij de mosselman...

Vroeger plukten we ze op de Ameland van de golfbrekers, de stroken basaltblokken, waar mossels in hele trossen op een natuurlijke manier aan vast groeiden .
Het was een spel, ze te plukken op de gladde met wier bedekte rotsen, terwijl de groene ziltige golven over onze voeten spoelden,
Emmertjes hebben we op die manier gevuld, vroeger.
Vandaag nam ik een foliepak mosselen mee van supermarkt.
Gesneden preitje, vers uit de tuin, wortels, uitje en knoflook  gesneden en in olijfolie/roomboter geroerbakken, een scheut witte  wijn erbij,wat tijm en een blaadje laurier, dan de peper- en zoutmolen erboven.
Een typisch geval van koken uit de losse pols.
Het hele spul in een grote gietijzeren pan, de mosselen erbij en even op hoog vuur doorroeren.
Dan heet water opschenken tot 3/4 van de pan en 4 tot 5 minuten laten koken.
Afgieten in een vergiet en 
in een grote schaal met knoflooksaus(ook zelfgemaakt) geserveerd.
Mmmmmmmm:)) 

donderdag 27 oktober 2011

Cauldron of Crafts

De cauldron of heksen ketel staat voor mijn eigen keteltje, waar ik mijn kruiden in brand, samen met mijn wensen, op papier geschreven of datgene, wat mij dwars zit en wat ik opgelost wil zien.
Cauldron staat ook voor mijn potten, die bijna onafgebroken op het vuur staan.
Er komen nog steeds manden met appels binnen, samen met pompoenen, courgettes en de laatste herfst groentes.
Ik kook nu ook 3 x in de week voor het gezinnetje van mijn zoon, waar werkdruk, studie en het opvoeding van een 2 jarige bijna te veel energie opslurpen.
Cauldron of Crafts staat tenslotte voor de ruilkring van vrouwen, het aanbieden, wat over is of waar teveel van is, in ruil voor wat je zelf graag wilt
Het maakt onze voetafdrukken op de aarde wat kleiner|.
Mijn cauldron pruttelt en ik hoef alleen het vuur brandende te houden.

woensdag 19 oktober 2011

Afsluiten


't Is gek om: het is stil in huis te zeggen, als er beneden nog drie druktemakers rondlopen, maar hier boven voelt het leeg.
Omdat we samen afscheid hebben kunnen nemen is ze ook niet blijven hangen.
Maar de kat, die altijd om me heen hing, als ik boven zat te werken(kopjes gevend, hangend aan de stoel, op mijn toetsenbord springend), is weg en dat is wennen.
Haar deken hangt weer schoon aan de lijn( daar knip ik hondendekens van voor deze winter), de voerbakjes staan weer afgewassen in de bijkeuken, het kattenvoer heb ik naar een buurvrouw gebracht, die zwerfkatten opvangt( ze was er blij mee)
De honden mogen nu gecontroleerd het kattenluik gebruiken om in de voortuin te komen.
dat vinden ze ook leuk
En nee, er komt (voorlopig) geen kat weer:))

dinsdag 18 oktober 2011

Aan de andere kant van de regenboogbrug.



Gister bleek dat aan Panterpoes haar levensdraad een einde was gekomen.
Bijna 14 was ze.
Hoewel ze afgelopen maanden veel en goed gegeten had, voelde ze gister als een vachtje met botten, toen ik haar buiten, krachteloos, onder een struik vond.
Ze was al stervende, de eerste kou en verstijving zat al in haar lijfje.
Maar hoewel ze een deel van haar leven een angstige kat is geweest, was ze nu niet bang.
Vol rust en overgave lag ze bij me, op de deken, haar plekje.
Ze wilde ook niet naar de dierenarts voor een snel einde, heel beslist kwamen haar beelden hierover bij mij.
Het versterven, door niet meer te eten en te drinken, zou zorgen voor een zachte dood.
Het was goed zo.
Ze sliep de avond en de nacht, en vanmorgen, terwijl ik bij haar zat, haar aaide en Reiki gaf, is ze heel zacht en rustig overgegaan:))

dag lieverd, dag Panter:)))

zaterdag 15 oktober 2011

Over wol, vilten en schapen(Herdersfair Balloo)


De zon scheen vanmorgen vroeg al zo lekker en tijdens mijn eerste kop koffie besloot ik:
Ik ga erheen vandaag, lekker een dagje sfeer opdoen op de herdersfair  bij de schaapskooi van Balloo.
En nu, nu ben ik een beetje schor, want het was zo leuk en ik heb met zoveel mensen zulke interessante gesprekken gevoerd.
Bijvoorbeeld over het ouderwetse Groninger paard.
Ik heb aan mensen de geschiedenis en kenmerken van dit oude ras verteld.
Zoals van dit paard dat een mysterieuze rol door het weiland sleepte.


Ik ontdekte dat het hiermee te maken had


En hiermee


Dat vrouwen op grote tafels met veel water, zeep en wol kleden aan het vilten waren.


Dat na  het slepen en weer uitrollen zoiets moois even later te drogen lag.


Puur natuur,  van echt Drents heide schaap:))

donderdag 13 oktober 2011

Polsmofjes


Twee avonden tv kijken( deel 1& 2 van The Lord of the Rings) resulteerden al kijkende in twee gebreide polsmofjes of mitaines zoals de Fransen zeggen.
Veertig jaar geleden heb ik door een ongeluk een jaar een verlamde arm gehad.
Dmv pijnlijke stroomstootjes moesten mijn zenuwen en spieren zich hun functies toen weer herinneren.
Maar vooral dankzij mijn werken met paarden, kreeg ik het volledige gebruik van mijn arm weer terug.
Alleen, als het kouder wordt buiten, raakt dat ook het meest kwetsbare gedeelte weer, het deel van mijn hand waar mijn ringvinger  en pink aan zitten, neigt dan weer te vervormen tot het pijnlijke klauwtje van zoveel jaar geleden.
Doordat ik veel fiets en ook bij het werk bij de stallen, zit ik dan nu in oktober alweer met handschoenen aan.
Maar dat is lastig, je wordt beperkt in de fijne motoriek
Mijn simpel gebrei en dichtgenaaide lapjes wol geven me alle vrijheid en warmte, die ik nodig heb.
Vanavond het laatste deel, mijn pennen en wol liggen klaar voor een tweede paar:))

woensdag 12 oktober 2011

maandag 10 oktober 2011

Echte frieten


Omdat delen van de akkers zo nat zijn, blijven veel aardappels in de grond zitten.
De beste stukken worden gerooid, de rest blijft en wordt in het voorjaar doodgespoten en weer onder geploegd.
Vroeger gingen de schoolmeesters met de kinderen na het rooien de akkers op om zulke aardappels te zoeken.
In onze snel-snel-weggooi maatschappij schijnt het niet meer te lonen om hier nog moeite voor te doen.
Mijn lief kwam eergisteren met een zakje aardappels thuis.
proberen.
Ik weet, dat ze gekookt niet lekker zijn, maar hij heeft ze geschild, gewassen en  in reepjes gesneden .
Toen was het mijn beurt.
Eerst goed gedroogd in een theedoek.
Daarna  in kleine porties 5 minuten voorgebakken in frituurvet op 160 gradenC
Dat 30 minuten laten afkoelen( buiten onder het afdak waren ze na 15 minuten al koud)
Daarna heb ik de frietjes gebakken op 190 gradenC tot ze goudgeel/bruin en knapperig waren.

Dat is echt lekker, zei mijn lief.
Lekkerder dan die uit de vriezer of  van de cafetaria.
Dit kwam qua smaak het dichtst bij Belgische frieten.
Er zal de komende tijd vaker geraapt worden op de es:))

vrijdag 7 oktober 2011

Feest


Deze week was ook het jongste knuffelkind jarig.
Twee jaar alweer.
Ik had beloofd de bijna al traditionele Mon Chou taart te maken, met aardbeien deze keer.
Omdat er heel veel kindjes  zouden komen, heb ik ook iets extra's gebakken.
Een stuk gebak is vaak veel te veel voor die kleintjes.
Ik heb sprookjesboom cakejes voor ze gemaakt, een heel grote schaal vol.
Minicupcakes met een toplaagje van rode glazuur en veel witte suikerstipjes. 
Twee kaarsjes erbij voor 's morgens vroeg het eerste cakeje voor de jarige.
's Middags was de hele schaal in een ommezien leeg.
't Meiske heeft met heel veel visite en heel veel cadeautjes een pracht verjaardag gehad:))

woensdag 5 oktober 2011

Ruilen


Deze week ging het laatste hooi van het land, mooi voor de regen aan.
Het voelde raar, hooien in oktober.
Nog raarder voelde het de dubbele prijs ten opzichte van vorig jaar te vragen en te krijgen.
Maar alles is zo duur geworden dit jaar, het stro, graan en biks voor onze dieren ook.
De man, die in ons dorp een fietsenwinkel heeft, heeft ook een paard.
Dus ook hooi nodig in de winter.
Vanmiddag stond er ineens een zo goed als nieuwe damesfiets achter in de tuin.
Dat was een deel van de betaling.
Voor iets waar wij veel van hadden, gaf hij, waar hij genoeg van had.
Dat is ruilen en dat voelde goed:))

zondag 2 oktober 2011

Overgangen


Terwijl mijn huid een gouden kleur krijgt op mijn geliefde plekje in de zon, trekken gakkerende ganzen in v-vorm over.
Vandaag vlogen honderden richting het zuidwesten, naar open water.
Weten zij ook, dat deze nazomer eindig is en er sneller een koudefront aankomt dan wij denken.
De energieën in de lucht zijn onrustig, ik werd vannacht een paar keer wakker.
Op zoveel niveaus zijn overgangen, veranderingen bezig.
Ik merk dat er minder geblogd wordt, dat veel mensen met hun binnenwereld bezig zijn.
Of misschien gewoon maar wachten tot weblog weer werkt.
De "migratie" berichten op mijn leeslijst begonnen te lijken op huizen, die jaren te koop staan, niemand kijkt er meer naar.
Ze zijn nu verwijderd en ik wacht wel op een adreswijziging:))

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails