vrijdag 30 september 2011

Een gewoon aardige vrouw


Hella Haasse overleden, lees ik in een grote balk op het journaal.
Mijn gedachten maken een sprong in de tijd,begin jaren 70, mijn Haarlem tijd.
Toen de Waag nog de Waag was, met spontane muzieksessies van later bekende artiesten en vooral veel goede gesprekken.
Op een avond zat bij mijn binnenkomst, in mijn favoriete hoek een kleine vrouw met kort haar met mijn vrienden te praten.
Een brede glimlach, Hella, zei ze, terwijl ik me voorstelde.
We hebben gepraat over Den Haag , waar we allebei vandaan kwamen en over Nederlands Indië( of Indonesië zoals het nu heette), waar we allebei een link mee hadden. 
Dat was Hella Haasse, vertelden mijn vrienden, toen ze weg was, de schrijfster.
Jaren later heb ik Ariadne gespeeld in haar toneelstuk: Een draad in het donker.
Heb ik haar woud der verwachting op mijn leeslijst gezet, gevolgd door veel meer van haar werk tot mijn boekenplanken buigen onder de zwaarte ervan.
Een wat zure recensent heeft haar ooit omschreven als een vrouw, die schrijft voor mevrouwen.
Maar ik houd nog steeds van haar taalgebruik, het bloemrijke,het beeldende ervan, zonder ooit grof  te zijn.
Vandaag herinner ik me echter niet de schrijfster, maar de vrouw, die jaren geleden vol interesse, vol betrokkenheid naar haar omgeving naast me zat.
Een gewoon aardige vrouw:))

donderdag 29 september 2011

Indian summer


Even geen blogtijd.
Het is buiten te mooi en er gebeurt hier van alles.
Ik laat me drijven op een puur genieten:))

maandag 26 september 2011

Dag senseo



Ik houd van koffie, vers gezette koffie.
Ik denk, dat ik in mijn leven alle vormen van koffiezetten heb gedaan.
Behalve het snelfilterkoffiezetapparaat , onder meer de keteltjeskoffie bij mijn schoonvader( koffie zo in de groengeëmailleerde pot en met kokend water op laten koken, het italiaanse expressokannetje(nog steeds standaard in de caravan), de opdrukkan( niet echt een succes) ,café filtre, wat je drinkt met heel veel warme melk er in, de perculator kan en zelfs zo'n ding met twee glazen kannen op elkaar( leve moederdag), mooi maar onpraktisch destijds in een gezin met jonge kinderen.
Nog zo'n moederdag kado was jaren geleden het senseo apparaat, omdat dat in het tijdsbeeld paste.
onderschat  nooit de kracht van reclamefolders.
Ik houd niet van senseokoffie, het mist voor mij de echte koffiesmaak en geur.
Al gauw verdween het ding naar mijn praktijkkamer, voor klanten, die koffie wilden ipv thee,
Deze zomer tijdens de opruimronde op die kamer, kreeg het ding een nieuwe bestemming.
Weggegeven aan een alleenstaande jonge moeder, die het niet zo ruim heeft om een nieuwe te kopen  en hier ontzettend blij mee was:))

vrijdag 23 september 2011

Merry Mabon


Hoewel het vandaag, op 23 september dit jaar officieel de herfstevening valt( de zon stad nu precies op de evenaar en dag en nacht zijn even lang) ben ik de hele week al met de mabon viering bezig.
De rust weervinden na deze gekke onrustige zomer, die bijna geen zomer was.
De betekenis van Mabon heb ik al op een eerder log weergegeven.
Door de knuffelkinderen komt er nog een extra dimensie bij.
Met de oudste maak ik een seizoen tafel.
Het spijt me, ik ben nog steeds mijn camera-cd-rom kwijt, dus ik moet het met oude foto's en vooral woorden illustreren.
Over een tafel heb ik een velours kleed in veel tinten vlammend roodgoudbruin gelegd.
In bakken staan plukken sterretjes mos, verder paarden-en tamme kastanjes, beukennootjes en eikels met dopjes,diverse spar- den en larixappels, takjes met korstmossen.
Op internet ben ik nu op zoek naar ideetjes/patroontjes voor viltfiguren( de doos met wolvilt staat al klaar)
Terwijl we in het bos onze schatten bij elkaar zochten in de grote mand, zagen we zoveel verschillende paddestoelen.
Oma, wat wonen hier dan veel kabouters; wist het oudste knuffelkind.
Dat kabouters in het bos wonen weet ook het jongste knuffelkind tijdens het vertellen van een verhaaltje.
En in de Efteling; weet ze na even denken.
En dan met een stralend lachje: zullen we daar naar toe gaan.
Ach, afstanden bestaan niet wanneer je in sprookjes gelooft, wanneer je kind bent:))

woensdag 21 september 2011

paardencoach


De afgelopen weken heb ik de meest interessante ontmoetingen gehad, gewoon vlak in de buurt van mijn huis.
Een ervan was een leuk gesprek met iemand die aan coaching met en voor paarden doet.
Ik weet dat in spirituele kringen het begrip paardencoach ook gebruikt wordt.
Het gaat dan om familieopstellingen en gestallt therapie, waarbij het paard in het midden van  met touw of lint afgezette ring als representant gebruikt wordt.
Het heeft  dus eigenlijk niks met paarden te maken.
Je zou dan net zo goed een geit, een kip of een koekoeksklok in het midden kunnen zetten.
Nee, deze man werkt vanuit een jarenlange rij-ervaring echt met paarden en hij is goed, dat weet ik.
Pakt problemen bij paarden en hun eigenaren aan, zodat een onhandelbaar dier niet nodeloos naar de slachter gestuurd zal worden of dat de eigenaar/ruiter een beter contact krijgt met zijn dier en zo ook met zijn omgeving
Het was een goed gesprek , waarbij de man op een gegeven ogenblik zei: maar eigenlijk doe jij dit ook.
Tja, ik heb jaren paardensportjeugd begeleid met hun training en tijdens wedstrijden, waardoor ze zekerder, en vooral met plezier een spring- of dressuurring ingingen.
Geleerd en gewezen op het bewust genieten van het moment.
Dat had ook z'n uitwerking op de hun leven thuis en op school.
Nu komen er  wel mensen bij me voor advies bij problemen bij paarden.
Maar paardencoach zijn, ...laat mij maar gewoon mezelf zijn.
Ik heb het niet zo op al die predicaten, die mensen soms ongecertificeerd op zichzelf plakken:))

maandag 19 september 2011

Appeltijd



Ik had ze al aan de boom van een kennis gezien dit jaar.
Eerst de bloesem, daarna de jonge vruchten tot steeds meer blozende appels.
Het is een heel goed appeljaar.
Vandaag stond  weer een mand appels op  mijn aanrecht.
Van eerdere jaren weet ik, dat deze appels een bijna rood goudkleurige moes of gelei geven.
Gelei wordt het dus.
Nu ik heb alleen een luxe probleem, de glazen potjes zijn bijna op:))

Update: een koffie/theerondje leverde mij vandaag een paar dozen kleine weckpotten op.
Ik kan weer verder:))

zaterdag 17 september 2011

Weer een talentje erbij


Ik heb het programma niet gezien, zoals ik al die zogenaamde sterrenjachten op tv probeer te vermijden.
Tenslotte gaat het in wezen net als de eerdere belspelletjes om de naïviteit van de mensen, die een keer of liever meer dan eens bellen of sms-en  tbv hun favoriet.
Als het ene talentenspel is afgelopen staan de volgende twee alweer klaar
Maar gister is er dan een elfjarig meisje als dit jaars beste gekozen.
Gaat er aan haar geplukt en getrokken worden.
In een nieuwsprogramma zag ik deze week dat ze het zo jammer vond, dat ze niet met haar vriendinnetjes had kunnen spelen, omdat ze interviews moest geven.
Aliyah betekend in het Hebreeuws beklimming.
Wie beschermt dit meiske als de klim te stijl is en de val te diep?:))

donderdag 15 september 2011

Een cyclaampje in het bos


Ik had de sleutels gekregen, een lijstje met wetenswaardigheden, de kattenpaspoorten lagen binnen op de tafel.
Zo ging het gezin van een vriendin vorige maand op vakantie en mocht ik op hun vier katten passen.
Iedere dag even neuzen tellen, voerbakjes vullen, met het gietertje de waterbakjes bijvullen en de kattenbak fris houden.
En ook even kroelen en knuffelen met de twee aanhankelijkste op het tuinbankje.
Maar dan gebeurt dat, waar je niet aan wilt denken.
Kom je weer een ochtend in de tweede week het huis binnen.
Hé lieverd, slaap jij nog,
Aaiend over z'n lijfje voelde ik de kou en stijfheid.
Invoelend voelde ik z'n hart, het was heel snel gegaan.
Omdat het broeierig warm weer was en de vliegen onherroepelijk zouden komen, heb ik in de tuin een zacht plekje voor hem gemaakt.
Beschut, zodat de andere katten afscheid van hem konden nemen.
Daarna heb ik de telefoon gepakt voor een heel moeilijk telefoontje.
's Avond heb ik hem in een oude sloop in het bos begraven, zodat de jongetjes op hun manier afscheid van hem konden nemen.
Bach rescue druppels in het water van de andere katten gedaan.
Een cyclaampje markeert nu dat plekje in het bos.
Vriendinneke zei, dat ze blij was, dat juist ik op haar katten had gepast:))

woensdag 14 september 2011

Ik ben geen hufter


Ik had het al met opgetrokken wenkbrauwen gelezen, het artikel  over het onderzoek en de uitkomsten daarvan van een gelauwerde wetenschapper.
Uit dit onderzoek bleek dat mensen, die vlees aten vaker en meer hufterig gedrag vertoonden dan niet vleeseters.
Mijn mondhoeken krulden dan ook onwillekeurig toen ik een paar dagen geleden las, dat deze wetenschapper een wetenschappelijke doodzonde had gepleegd, omdat hij uitkomsten van zijn onderzoek verzonnen had.
Want ik eet vlees.
Hoewel ik een paar jaar niet- vleeseter ben geweest( ik noem het bewust geen vegetariër, omdat ik als viseter toch wel meedeed aan het leegvissen van de oceanen )
Maar ergens ontdekte ik, dat ik toch af en toe de kracht van vlees nodig had.
De balans vinden van meer mannelijke energie tegenover heel veel vrouwelijkheid.
Niet het anonieme vlees uit de super koop ik( veel van dat vooral Zuid-Amerikaanse  vlees zorgt voor de kap van de regenwouden, de vega sojaproducten trouwens ook), maar van de Schotse koeien, die zomer en winter in natuurgebieden lopen.
Hoe het slachten je ook mag tegenstaan, het gaat overpopulatie tegen en de verkoop van vlees zorgt voor aankoop van meer natuurgebieden en het onderhoud hiervan.
Mijn kippen, vooral de hanen, vinden ook uiteindelijk hun einde in mijn vriezer.
Maar ik weet, wat ik eet  en dat voelt goed:))

maandag 12 september 2011

Net als mijn oma

In de  keuken van het vooroorlogse huis van mijn oma nam dit stelletje een prominente plek in.
zand, zeep en soda.
Iets anders was er eerst immers niet.
Met het zand werd het vet van de handen geschuurd en ook de aangekoekte pannen werden ermee schoongemaakt.
Samen met een klodder van de groene zeep, werd het granieten aanrecht brandschoon geboend samen met het rood wit betegelde gootsteentje
Soda, daar werd de melkkoker me weggezet zodat de onvermijdelijk vaak verbrande melkbodem los weekte.
Met warm sodawater werden ook splinters  toegankelijk gemaakt voor de pincet.
Van groene zeep maakte mijn oma een sopje en dan toverde mijn opa een kalkstenen bellenblaaspijpje( die hij samen met de doos sigaren  bij de sigarenbaas had gehaald) uit zijn jaszak, goed voor een middag bellenblaasplezier en als het pijpje niet viel voor meer dagen.
In mijn keuken staat sinds kort ook een triootje zand,zeep( geraspte marseillezeep) en soda.
Niet in zo'n mooi nostalgisch emaille stel, maar misschien loop ik daar nog eens tegenaan voor weinig.
Ik heb het gewoon in plastic diepvriesdozen.
Het hoofddoel is echter, de ons via reclames opgedrongen synthetische huid- en milieuonvriendelijke schoonmaakmiddelen zo veel mogelijk laten staan.
Mijn oma deed het zo slecht nog niet:))

zaterdag 10 september 2011

Moe en voldaan


De afgelopen weken hebben in het teken gestaan van de inmaak.
Na een bijna oneindige toevoer van bietjes, boontjes en andere peulvruchten, die nu allemaal achter glas zitten,kwamen de vruchten, grote tassen vol.
Eerst moesappels, toen zoete appels.
10 kilo stoofperen
Iemand in het dorp had perenbomen met Gieser Wildeman, die gezellige roodkokers.
Ik heb ook geprobeerd perenstroop te maken, maar was op een avond zo moe, dat ik in slaap viel.
Resultaat een zwarte fondantlaag in mijn pan en dagen een (verbrande)suikerspinlucht in huis.
Gister heb ik weer 9 liter appelmoes ingezet, de geur van appels hangt nu in mijn huis.
Mijn voorraadkast wordt al zo mooi vol.
Dit weekend gaan we vlierbessen plukken en tussendoor pak ik mijn momenten in de zon:))

woensdag 7 september 2011

Flip de Beer


Flip de beer komt logeren.
Het idee, dat bedacht is door het tv programma Koekeloere, houdt in dat de beer Flip bij kinderen van de eerste twee basisschoolklassen komt logeren en zo allerlei avonturen beleeft.
Mijn oudste knuffelkind, dat nu ook basisschoolkleuter is, kreeg de beer ook mee in de bijbehorende tas.
Hij mocht de volgende dag meteen weer mee terug naar school.
Ze vond hem eng.
Waarom??
Flip slaat bij elk kind, bij elk huis, waar hij geweest is, de energetische energie op.
Leuke dingen, die daar gebeuren, maar ook de minder leuke.
Dingen, die je als kind niet wil weten.
Maar als hoogsensitief kind en met een beer als Flip wordt je daar natuurlijk wel mee geconfronteerd.
De meeste kinderen vinden het wel leuk, is de simpele reactie van school.
Ook daar moet nog veel geleerd worden:))

maandag 5 september 2011

De lievelingstrui van...


Als knuffelkind komt logeren, neemt ze in haar logeertas ook een stapeltje biebboeken mee.
Een was dadelijk favoriet:


Lynne Garner. De lievelingstrui vanMuis
Muis is jarig en krijgt van zijn oma een kleurige trui. Dit is de 
mooiste trui die hij ooit heeft gezien. Vanaf dat moment draagt hij 
de trui altijd. Als ze een beetje stuk is, herstelt mama ze 
onmiddellijk. Maar dan, op een dag, krijgt Muis de trui niet meer 
over zijn hoofd. Mama maakt de hals wat wijder en oma maakt er 
onderaan een stukje bij. Een paar dagen later krijgt Muis van oma 
een nieuwe trui. Weer draagt Muis zijn nieuwe trui altijd, en de 
oude neemt hij steeds mee. Tot oma er iets anders van maakt…

Oma, vroeg ze.
Brei jij ook een lievelingstrui voor mij?
Zo'n lief verzoek van zo'n smekend bekkie kun je natuurlijk niet negeren.
Bij de roze wol, die ik al had kocht ik roze rood, zacht en midden roze, muisgrijs, zachtlila en roze met zilveren glinstertjes.
Op de pennen, simpel T-model en met de kleuren spelen.
Het breien was op zich al een feest.
 Er moest regelmatig met het zachte materiaal geknuffeld worden.
Nog even dan is hij af:))

zaterdag 3 september 2011

E621, de giftige smaakmaker



Net zoals Sneeuwwitje geen erg had in het gif in de haar aangereikte appel, doen we ons nietsvermoedend te goed aan het toegevoegde gif, dat fabrikanten menen in hun producten te moeten doen
E621; mononatrium glutamaat, wat is het?? lees hier.
Het is bewezen de oorzaak van  vetzucht, hersenbeschadigingen , vaak onverklaarbare hart en vaatziekten en zenuwgerelateerde aandoeningen.
Waarom wordt evenals bij de fabrikanten, die werken met aspartaan, deze concerns nog steeds door overheden en gezondheidsraden de hand boven het hoofd gehouden en wordt de toenemende onrust gebagataliseerd?
Zelfs op wikipedia staat een nietszeggend bericht, wat bij mij de twijfel oproept over het waarheidsgehalte en de onafhankeliikheid van deze web-encyclopedie.
In mijn voorraad kasten daarom steeds meer basis producten, alles vermijdend waar een reeks van bijna niet te lezen ingredienten van onduidelijke afkomst staan.
Gelukkig laten wel steeds meer producenten de zg  smaakversterkers achterwege, maar vooral in producten van de grote ketens als Aldi en Lidl vindt je dit gevaarlijke goedje nog te vaak terug.
Dan vind ik mijn weg iets makkelijker naar de misschien iets duurdere, maar wel veiliger biologische winkel:)) 

donderdag 1 september 2011

Terug in Blogland


Slenterend, zo zou je het kunnen noemen, hoe ik door de afgelopen weken ben gegaan.
Zonder noemenswaardig doel, langzaam en genietend van alles wat ik tegenkwam.
In  en om mijn dorp was genoeg te beleven, de energie in mijn huis was ( en is nog) zo goed, dat ik  niet de behoefte voelde om ergens anders langere tijd te zijn.
En ik heb veel vakantielanden naar mijn huis gehaald.
Dmv posters gekregen van reisbureaus( als je maar vriendelijk en aanhoudend genoeg bent)
Landen thema's in koken en eten: paella, dolma's van mijn eigen ingelegde wijnbladeren, couscous, afternoon tea en een Franse picknick met stokbrood kaasjes, fruit en wijn, o ja  en de pizza op het terras van onze eigen dorps-Italiaan
Thema's als spelletjes en bezigheden; jeu de boule(gevonden op zolder), mozaïeken maken van kapotgeslagen tegels, schilderen in aquarel, Engelse en Spaanse boeken lezen, Venetiaanse maskers maken van papieren bordjes verf glitters en lint.
Bloemen en planten, Engelse rozen, lavendel, zonnebloem, rozemarijn,salie , oregano en munt.
Geen gladiolen, op een of andere manier heb ik aversie tegen die bloem, de vierdaagse is dan ook stilzwijgend aan mij voorbijgewandeld
En regelmatig verschijnt er ook weer een nieuwe bladzij  van mijn boek.
Ik merk dat ik niet chronologisch schrijf, maar in puzzelstukjes.
Iedere keer krijg ik een nieuw stukje aangereikt.
Tot ik zelf het grote geheel ook zie:))

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails