woensdag 30 maart 2011

koper doet aarden


Voor mijn hoogsensitiive knuffelkind zijn de prikkels van de buitenwereld soms net wat te veel.
Ze vangt soms te veel op( net als oma en haar mama is ze ook al paranormaal begaafd, wat alles soms nog wat lastiger maakt)
Als mensen haar dan niet begrijpen, draait ze door of gaat ze zich afsluiten.
Als je haar wel begrijpt, zorg je voor een rustpuntje, een rustplek, weg van al wat chaos is.
In mijn huis is dat mijn groene slaapkamer, buiten is dat het bos.
Op mijn kamer vindt ze het heerlijk, behalve met het spelen met mijn schelpen, stenen( ze weet nu al feilloos welke steen je nodig hebt) en de klankschalen, om de grote spaarpot leeg te maken, waar ik mijn kleine munten, de 1,2 en 5 eurocenten in spaar.
Als zand laat ze ze daar haar handen glijden, bijna als een ritueel.
In volmaakte rust.
Vanmiddag wist ik het ineens.
Ja natuurlijk, al deze munten zijn gemaakt van staal met een laagje koper.
En koper aardt.
Dit intuïtieve kind had zelf al een manier gevonden om te aarden.
En ik ben zo trots op haar:))

maandag 28 maart 2011

Een kring van kraanvogels


Terwijl mijn kaarsen branden voor de slachtoffers en dat wat nog komen gaat  in Japan , ben ik tientallen kraanvogels aan het vouwen(om als een mobile aan een metalen ring te hangen)
Want nog erger dan de aardbeving, nog erger dan de tsunami, is de kernramp op dit moment in Japan.
De regering zelf kan het bagatelliseren en zeggen dat de gezondheidseffecten voor de bevolking te verwaarlozen zijn, dit is veel groter dan we mogen weten.
Hier in onze gemeente krijgen al jaren kinderen uit Tsjernobyl een paar week onbezorgde vakantie, weg uit het door straling besmette geboortegebied.
Door hun verhalen leer je, hoe onomkeerbaar en verwoestend zo'n kernramp is.
Iets, waar wij ons, zelf met de wildste fantasie, geen voorstelling van kunnen maken.
Al vouwende aan mijn kraanvogels wens ik, dat eenzelfde lot Japan bespaard blijft:))

zaterdag 26 maart 2011

Earth hour

Ik heb de kaarsjes al klaarstaan, want om 20.30 vanavond(tot 21.30 uur, en misschien wel de rest van de avond) gaan hier alle lampen uit.
Het is een wereldwijd initiatief van het WWF, een aarde bewustzijn,. hoeveel energie we van de aarde nemen ieder uur, iedere dag, altijd.
Natuurlijk staan de wasmachine, de vaatwasser ook uit, evenals de televisie en de pc.
tijd voor een glas wijn en een goed gesprek:))

donderdag 24 maart 2011

Buiten

Wat een geschenk was het weer gisteren.
We zijn met knuffelkind naar de kinderboerderij geweest, waar allemaal jonge geitjes te knuffelen waren.
En in de zon op het grote speelveld alle speeltoestellen uitgeprobeerd, waar de schommel toch de favoriet was.
We kwamen thuis met een gezonde blos op de wangen en veel zand in de schoenen.
Omdat de tuinstoelen nog opgeborgen zijn, heb ik de eetkamerstoelen naar buiten gesleept.
Lekker, het eerste buiteneten.
En gisteren mocht voor het eerst de jas uit:))

maandag 21 maart 2011

Ostara

Het is lente en het eerste kipje zit op eieren.
Het is haar maidennest, want ze is een van de  grootgeworden kuikens van vorig jaar.
Heel eigenzinnig gekomen uit het ei van een van onze witte kippen met samenspel van een witte krielhaan werd het geen witte kip, maar een met een zwart verenkleed.
Ze is kleiner dan de andere kippen en is daarom bij de krielen gezet.
Nu zit ze trots op 8 eitjes verzameld van haar krielvriendinnen.
Over pakweg 23 dagen piepen de eerste kuikens.
Merry Ostara:))

zondag 20 maart 2011

Hot & steamy

Vandaag geen grut om me heen.
Even weer een paar dagen voor mezelf.
Gister belde een vriendin op.
Heb je zin morgen iets leuk te doen?
Meteen viel mijn blik op de folder van het bewegingscentrum hier.
Vandaag gaan we dus samen naar de sauna
Lekker:))

woensdag 16 maart 2011

Deeltijdouderschap

Je bent nu meer een moeder dan een grootouder, zegt mijn man.
En ergens is dat bijna ook zo.
Knuffelpeuter is nu 2/3 van de week bij ons.
Het opknappen van de kamertje stagneert, want ik wil niet verven, waar zij in moet slapen.
Een paar keer in de week breng ik haar naar de kinderopvang.
Goed voor haar, de sociale contacten met andere kindjes.
Goed ook voor mij, om  mijn eigen dingen te kunnen doen.
Het tot op het bot verwennen(wat oma's mogen doen)staat op een iets lager pitje en biedt ook ruimte voor bijsturen en heel consequent zijn.
Want ze zijn zo uitgekookt, die peuterpubers.
Maar mijn nee is nee, dat weet ze inmiddels heel goed.
Toch die armpjes om mijn nek toen ik haar vanmiddag weer ophaalde , dat voelde zo goed.
De situatie is niet optimaal, maar voor haar voelt het goed, ze komt weer in de rust en dat is nu het belangrijkste:))

zondag 13 maart 2011

Mannen en hun speeltjes

Weet je nog , dat vorig zomer de tractor van mijn man was gestolen.
Nooit weer iets van gehoord natuurlijk.
We hebben er flauwe grapjes over gemaakt, toen afgelopen najaar delen van Polen overstroomden.
-"Kijk, nu staat jouw trekker ook onder water"-
Maar de frustratie bleef, het niet kunnen werken op het land, dat vrat zichtbaar aan hem.
Tot dit weekend,  dat hij met financiële hulp van mensen, die het begrip naastenliefde niet alleen in woorden, maar vooral in daden toonden,  hij een "nieuwe" op kon halen.
Als een kind zo blij, is hij nu aan het plannen wat hij allemaal moet doen, de komende tijd.
Het is natuurlijk hobbywerk, maar het houdt ze bezig, die mannen, die eigenlijk altijd een beetje kleine jongetjes blijven:)) 

zaterdag 12 maart 2011

Make-over

Bij voorjaar hoort ook kluswerk.
In de tuin kan ik nog weinig doen zolang de vorst nog in de grond zit.
Maar op de kleine logeerkamer wordt druk gewerkt.
Het roze en het roomgele behang moet van de muren enals de kurkplaten(wat een rotklus)
Na het stucken van de muren en nieuwe stopkontacten gaat er een structuurverf overheen, wit.
Met ergens op de muur roze banen(hardroze en iets lichter)
De donkerrode veloursgordijnen maken plaats voor een donkerblauw verduisterend rolgordijn( de zon kan 's morgens vroeg zo onbarmhartig naar binnen schijnen)
Voor de zachtheid komt voor het raam ook een roze voile gordijn.
Het bed gaat nu dwars voor het raam om meer ruimte te creëren( er blijft dan ook genoeg ruimte om het ledikante eventueel neer te zetten)
Een gekregen kast( heel erg jaren 60) wordt wit geverfd en ik ga me uitleven in kleurige bloemen en vlinders.
Xenos zal waarschijnlijk het kleine witte kroonluchtertje leveren.
En met het blauwe speeltafeltje met roze stoeltjes, de roze speelgoedschatkist en een heleboel knuffels, wordt dit een echte prinsessenkamer, als mijn kleine meisjes komen logeren:))

donderdag 10 maart 2011

Weekdieren

Weekdieren hebben geen ruggegraat, sommige mensen ook niet.
Af en toe overvalt me een niet te onderdrukken gevoel van boosheid, woede.
Om de onrechtvaardigheid van alles.
Als ik zie, hoe bij mijn jongste kleindochter haar beide grootouders een stuk van de zorg op zich nemen.
Mijn oudste kleindochter moet het echter met één stel grootouders doen.
Waar de biologische papa zich al voor haar geboorte in lafheid heeft gehuld, geen verantwoording heeft willen nemen, omdat hij anders zijn huis niet kon kopen, hebben zijn ouders hetzelfde gebrek aan ruggegraat getoond.
Nog nooit een woord, een teken van betrokkenheid.
Dan denk ik, hoe kun je??!!
Je eigen vlees en bloed, kind van jouw kind.
Want hoe je het ook went of keert, het is je eerstgeboren kleinkind.
Ik weet dat dit zich uiteindelijk tegen hun zelf zal keren, maar nu ben ik af en toe gewoon heel erg boos:))

dinsdag 8 maart 2011

NU

De lucht is strak blauw.
In mijn tuin, waar een kleurexplosie heeft plaatsgevonden van paarse en gele crocussen, zingen de merels.
Op de patio, achter het huis, staat sinds gisteren de droogmolen weer z'n werk te doen.
Heerlijk frisse buitendroogwas wappert op de lijn.
Gister de kleertjes van knuffelkleuter, vandaag de grote grand foulards.
Welkom lente:))

zondag 6 maart 2011

Helemaal happy

"En hoe is het met haar"
Dat was het eerste, wat ik vroeg, toen ik X onlangs tegenkwam.
Een paar maand geleden had ik op haar verzoek een reading en healing bij haar paard gedaan.
De merrie zat niet goed in haar vel en had regelmatig onverklaarbare koliekachtige klachten
Toen ik in de stal kwam, moest ik intuïtief meteen doorlopen naar een stal ernaast.
naar een pony, die ernaast stond.
Angst voelde ik daar.
Toen ik terug liep, de box in van de merrie, waar het om ging, mocht ik meteen contact met haar maken.
Ze legde haar hoofd op mijn schouder.
Als ik mijn handen op haar zonnevlecht(haar buik en het midden van haar rug) leg, voel ik het borrelen tot zelfs in mijn buik en de beelden beginnen te komen, die ik hier maar in mijn eigen grotemensentaal vertaal.
Ze had er haar buik van vol( dat was duidelijk te voelen) ze was heel verdrietig en boos.
Ze wilde niet geslagen worden en ook niet dat de pony naast haar geslagen werd.
Ze kreeg of te veel of te weinig eten en niet op vaste tijden.
Ze was geen koe.
Dit had uitleg nodig en ik begreep dat de staleigenaar eerder veehouder was geweest en nu met paardenstalling meer inkomsten te hebben met minder werk.
Er werd bezuinigd op goed voer en voldoende strooisel.
Maar erger was dat hij op een ruwe wijze de dieren uit de weide haalde en de paarden, die schuw waren met harde hand en stok de stal op dreef.
Alles buiten het zicht van de nietsvermoedende eigenaren van de paarden.
Ik heb het paard in eerste instantie gerust gesteld, een koepeltje van licht boven haar geplaatst en een healing gegeven.
X had ik aangeraden om een andere stal voor haar paard te zoeken.
Er was te veel mis op dat bedrijf, ook in de relationele sfeer van die mensen, heel veel machtsmisbruik.
Op mijn vraag  hoe het met haar paard was, laatst, kreeg ik meteen een brede glimlach.
Je herkent haar niet meer, zo glanst haar vel weer en zo krachtig is ze weer.
Ze is helemaal happy, waar ze nu staat:))

vrijdag 4 maart 2011

Skippy

Geweldig genoten van de afgelopen twee dagen.
Ondanks, dat het koud was, wat maakte die zonnewarmte een wereld van verschil.
Onderweg naar het weekelijkse boodschappen doen, zijn we even gestopt bij de kinderboerderij.
Knuffelpeuter op de schommel, ik op een stoel beschut in het zonnetje.
Dieren scharrelden om me heen.
Vlakbij mijn voeten zat ineens een kleine boskangoeroe.
En ik bedacht, dat ik eigenlijk niet mijlenver hoef te reizen voor het bijzondere.
Wat zich aan mij wil laten zien, komt vanzelf tevoorschijn.

Het jongste knuffelkind begint sinds gister weer op te knappen.
En ze eet ook weer.
Op de kamervloer heerste weer de normale chaos van legoduploblokken, heerlijk hè:))

woensdag 2 maart 2011

Zorgen

Als een heel licht vogeltje hing ze in mijn armen, mijn jongste kleinkind.
Naast de oorontsteking, die nog niet bedwongen is of tenminste weer de kop opstak, kreeg ze ook een buikgriep( ik hoorde dat die heel erg rondgaat)
Gister had ze zeven keer overgegeven
Niet naar de dagopvang dus, maarextra oppasbeurten voor mij.
Vandaag was ik weer meer kinderverpleegkundige, die vochtbalansen controleerde( gedronken vocht+plasluiers)
We hebben gelezen, gezongen of zomaar gezeten.
Ze heeft heel veel geslapen en dat was ook goed.
Toen ik thuis kwam, stond op de tafel de weekend tas van mijn oudste kleindochter.
Haar(alleenstaande) mamma zag het even niet meer zitten met haar hyperactieve peuterpuberende 3 jarige.
We houden haar maar een tijdje onder onze hoede.
Ook dat is het beste:))

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails