zondag 27 februari 2011

Het gouden zwijgen.

Soms zou je willen, dat mensen eerst vijf minuten na zouden nadenken, voor ze er zomaar iets uit flappen.
Vooral als wat ze willen zeggen, iemand tot op het bot kwetsen kan.
Twee dezelfde karakters botsten vanavond weer op elkaar.
Ik kon alleen maar sussen en troosten, maar zelfs dat was niet genoeg.
Er zit een fikse kras over dit verder zo mooie weekend:))

vrijdag 25 februari 2011

Ain't she sweet?



Ain't she sweet?
See her walking down that street.
Yes I ask you very confidentially,
Ain't she sweet?
Ain't she nice?
Look her over once or twice.
Yes I ask you very confidentially,
Ain't she nice?
Just cast an eye in her direction.
Oh me oh my, ain't that perfection?
Oh I repeat,
Well, don't you think that's kinda neat?
Yes I ask you very confidentially,
Ain't she sweet?

my youngest grand-daughter:))

woensdag 23 februari 2011

Over-winteren

Ik ben klaar met de kou, die door je kleren heen tot op je bot vreet.
En hoe mooi en helder blauw de vorstluchten ook zijn, ik zie daar liever een verwarmende zon staan.
Gister hadden we het er ineens weer over.
Gewoon de koude wintermaanden verkassen( vercaravannen) naar zuidelijker gebieden, net zoals de iets slimmere vogels dat doen.
Een paar collega"s doen het al jaren, ik heb al wat ins en outs, de pro's en de contra's.
Ik weet, dat het zolang wij de dieren nog hebben niet mogelijk is, maar misschien,...later...
Het is ook geen vast plan, maar een gedachte, die alleen al voor warmte zorgt:))

maandag 21 februari 2011

Nog even wachten

Vanmorgen lag het ijs dik op de waterkuipen bij de stallen.
Vannacht zal het weer min 8 graden vriezen.
We hebben heel even mogen proeven, maar de lente laat nog even op zich wachten:))

vrijdag 18 februari 2011

Een bijzondere dag:))

En dan stap je in de bijna oneindige ruimte van het RAI gebouw vol trappen , gangen en zalen.
het eerste wat opvalt  is dat haast iedereen ergens naar toe is en daarbij vaak de weg kwijt is.
de gratis plattegrond geeft weinig duidelijkheid.
Gelukkig heb ik de afgelopen dagen de internetsite goed bekeken.
De plattegrond( voor de pers) is daar overzichtelijker , er staat een dagprogramma en nog wat doe-dingen op.
Dat spaart tijd en energie, handig op zo'n propvolle dag
Want natuurlijk ben ik naar de culinair hal geweest met de gratis minichaaltjes pasta,de cupjes soep, de miniblikjes fris, het alcoholvrije bier, de koek, snoep en chocolade stands.
Heb heerlijk gezeten in de slijterij( goed beveiligd tegen te jeugdige personen), een oase van rust, je kon daar alleen maar kopen.
Proeven kon je in het proeflokaal, prachtig om te zien, hoe een menigte met al rode konen zich te goed deed aan de diverse mixdrankjes.
O zo gevaarlijk, zelfs in die kleine hoeveelheden.
Ik heb mezelf slechts een mooie witte wijn toegestaan( die koop ik thuis beslist een keer voor een etentje)
en dan snel weer verder met aan mijn arm eerst een, dan twee en uiteindelijk drie shoptassen, die zich langzaam vulden met gekochte of gekregen waren.
De ecoplek met diverse onderdelen was  leuk en ik heb daar leuke ontmoetingen, interessante gesprekken gehad.
Ik had  iets met die jongens, die daar demonstreerden, want ik kreeg zoveel.
Zelfs een cappucino met een hartje, zo lief.
Ik had ook wat met een dame in een van de stand, die daar stond met een calendulaproduct.
Jij bent echt heel moe, zei ik.
Ach, ik sta op instorten , antwoordde ze en ik zag het aan haar ogen.
Kom es hier, ik ga je wat energie geven, zei ik tegen haar en ze stapte zonder vragen achter haar stand vandaan.
Ik legde alleen maar mijn handen op haar schouders.
Amai, zei ze even later, gij doet wonderen.Ik kan weer over de toog heen springen, dank je wel.
Ik glimlachte en ging verder.
Hoe wonderlijk  en bijzonderde kosmos werkt, merkte ik toen ik naar buiten, weer naar huis, ging, met mijn zware in de handen snijdende tassen.
Mag ik u een gratis lift naar het station geven, vroeg een jongeman mij.
Van een mazdadealerschap stonden daar auto's om zwangere vrouwen van de RAI naar het station te brengen.
Ik was niet zwanger,hahaha, maar ik liet me graag vorstelijk in deze spiksplinternieuwe metaliczilveren koets vervoeren.
De trein was rustig en leeg, en op die manier een perfecte afsluiting van een prachtdag:))

donderdag 17 februari 2011

Een heel leuke dag

Gister ben ik net als heel veel vrouwen ,de afgelopen en komende dagen, naar de huishoudbeurs geweest.
Heel bewust alleen deze keer, om wel in mijn eigen energie te blijven.
Bij het overstappen in Amersfoort, richting Amsterdam kwam, ik in een overvolle trein met alleen nog enkele. staanplekken.
Opschuiven allemaal, anders vertrekt de trein niet, riep de conducteur.
Stuur dan maar koffie en koek, want dan staan we hier  de rest van de dag, het is hier afgeladen vol, zei ik.
Hij lachte, dirigeerde de rest van de mensen op het perron naar een ander deel van de trein en we vertrokken,, een lange keten van wagons vol kakelde vrouwen.
Ik heb me teruggetrokken in mijn coconnetje van rust, in afwachting ,wat komen zou:))

dinsdag 15 februari 2011

Volle dagen

het zijn drukke volle dagen geweest, de afgelopen veertien dagen.
Oudste knuffelkind is niet meer naar de dagopvang geweest en start vanaf deze maandag bij een nieuw kinderdag verblijf( maar daarover in een ander log meer)
Jongste  knuffelkind is heel ziek geweest.
Van de tien kilo, die ze woog( en het is al zo'n frèle kindje) is ze twee kilo kwijt.
In het ziekenhuis heeft ze voor haar vochttekort O.R.S.(een glucose/zout preparaat)  gekregen.
Ze mocht gelukkig wel weer mee naar huis.
Gelukkig slaat de antibiotica aan en is de koorts weg.
Vandaag was ze bijna weer het drukke ukkepukje, maar wel met een heel laag energie level.

Morgen ga ik zelf even weg met de trein.
Waarheen???
Ook daarover later meer:))

woensdag 9 februari 2011

Voorjaarsboden

En dan lijkt het het in een keer lente-achtig te worden.
De krokussen en sneeuwklokjes schieten de grond uit.
De storm van vorige week heeft het bos zo veranderd, dat dochter met knuffelkind verdwaalde.
De vertrouwde paden waren helemaal veranderd of verdwenen.
De storm deed ook wat dakplaten van de haflingerstal vliegen.
Gelukkig doet een accuboormachine dan weer wonderen net als de Bach rescuedruppels voor de geschrokken pony:))

donderdag 3 februari 2011

Fluisteren met dieren

Ik heb op de laatste tijd veel contact met dieren.
Nog vaker healingsessies dan met mensen.
Soms gebeurt dat op een onverwacht spontane manier, zoals een onderkoelde vogel, die ik in het bos vind en Die zonder angst,  kracht en wamte van mijn handen krijgt.
Die nog even op een tak blijft zitten voor hij kwetterend wegvliegt.
Soms komt er gewoon iemand vragen om een healing voor z'n hond of paard.
Dit werken is voor mij ook zo zuiverend:))

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails