donderdag 29 december 2011

Afscheid nemen

Kon even niet bloggen, te veel emoties, te veel pijn.
Mijn paard kreeg vorige maand een blessure en tegen beter weten in, hoopte ik, dat het alleen maar artrose was.
Maar een hielpees is helemaal kapot.
Maar het werd niet beter en gister heeft de veearts de papieren getekend voor de verzekering en zullen afspraken gemaakt worden wanneer de slager haar komt ophalen
 Te veel pijn nu.
Ik kan haar nu ook geen medicatie meer geven iv daarmee
Kan alleen met mijn handen haar pijn verzachten
Ze troostte mij vanmiddag, dat grote hart van haar.
Huil de hele dag.
Odin is nu bij haar tot het laatst, om haar mee te nemen naar Summerland
Ik ga haar zo vreselijk missen:))

update en dan lees ik op een van de 3 pict hieronder hatchie.
Vanmiddag raadde iemand me aan de dvd Hatchie te bestellenom op een ander level met dit verlies om te gaan.
Soms krijg je zulke bijzondere ondersteuning vanuit het ALL:)))



zondag 4 december 2011

De laatste pepernoten


Het was leuk en vermoeiend, maar vooral leuk.
Er was warme chocolademelk, banketstaaf, marsepein en natuurlijk waren er pepernoten.
En er waren cadeautjes, veel, best wel.
En om nog een misverstand de wereld uit te helpen.
Sinterklaas hoeft niet duur te zijn, bij ons tenminste niet.
Jammer voor de middenstand, maar ik heb mijn oude modelboerderij, een schaal1:16(of 20) replica van een oude Drentse boerderij( vijftig jaar geleden door mijn vader gemaakt)met de bijbehorende dieren, poppetjes, voerbakjes en-zakjes. van de vliering gehaald en schoongemaakt en opgeknapt voor het oudste knuffelkind.
ze was er zo blij mee. ook met de simpele knutsel en tekendingen.
Voor de jongste had ik het hobbelpaard, dat al jaren vergeten in de hoek op zolder stond verscholen achter dozen, ook schoongemaakt en nagekeken.
Glinsterende oogjes vertelden dat het een schot in de roos was.
Nu is het weer rustig in huis, het pietenpakpapier ligt verfrommeld en verscheurd in de oudpapiercontainer en ik besluit deze dag met een glas glühwein en de laatste pepernoten:))

woensdag 16 november 2011

Zwarte Piet discriminerend?



Enigszins verbaasd keek ik deze week naar een nieuwsuitzending over een intocht van Sinterklaas, die verstoord was door een paar donkergekleurde medelanders, die in de zwarte pieten een symbool van de vroegere slavernij meenden te vinden.
Een paar jaar geleden was dit ook al een beladen thema rond 5 december en dwaalden er ineens regenboog gekleurde pieten door ons land.
Maar waarom niet het hele probleem uit de wereld helpen, de zwarte pieten hebben niks met slavernij te maken.
Ze zijn afkomstig uit de oudheid, nog van voor het christendom.
Bij de Germaanse goden was Wodan (Odin) de oppergod.
Op zijn witte  paard Sleipnir reed hij door de lucht omgeven door  raven, die hem vertelden wat er in de wereld gebeurde.
Verder werd hij vergezeld door de gevallen strijders, hiun gezichten zwart gemaakt.
Voor de jacht  droeg Wodan  in  zijn hand een lange speer.
En als in de jachtmaand de wind huilde om  en de bomen zwiepten, de luiken klepperden, dan joeg Wodan vergezeld door zijn zwarte makkers door de nacht, die alleen belicht werd door de maan. 
Zie je het plaatje voor je en nu de link naar het Sinterklaas feest?
veel Sinterklaasgebruiken komen uit de oude  tijden en zijn later overgoten met een christelijk sausje zoals de meeste jaarfeesten die we vieren:))

dinsdag 15 november 2011

Morgen komt Assepoester

(cinderella rose)

Alles gaat z'n gangetje.
De tuinstoelen zijn in de berging en de koolmezen hebben bezit genomen van het terras, blij met de vetbollen  aan de theekoepel,
's Morgens ligt er sinds een paar dagen weer ijs op de wateremmers.
Assepoester, de blonde haflinger komt vanaf morgen mijn merrie  gezelschap houden
's Avonds gezellig en warm in de stal naast Wyana.
De  jonge kippen in die stal zijn overgebracht naar de buitenren, waar de oudere kippen nu duidelijk de rang(pik)orde aangeven.
Als concessie op de extra drukte in de ren is nu de moestuin vrij terrein voor hun in de namiddag.
De boerenkool, die dit jaar slecht opkwam, is snoepgoed voor hun.
Als verrassing ontwikkelde tussen de jonge hennen in een keer een jonge haan zich.
Niet alleen dapper maar ook slim dus, die Brahma's, want hij heeft de slachtronde stilletjes verborgen overleeft, waar de andere 13 hanen in de vriezer verdwenen.
We hoeven nu niet op zoek naar een nieuwe haan.
En af en toe schrijf ik verder aan mijn boek, het schrijven wordt nu alleen te koud in de caravan.
Jammer!
Want het zo'n inspirerende plek.
Volgend voorjaar maar weer, dat mag van mij heel snel gaan:))

donderdag 3 november 2011

Dicht bij de natuur


De haan is dood, zei mijn lief en legde een grote plastiek zak op het aanrecht.
Vlak voor hij kwam had een bunzing een gat in de afrastering gemaakt en was in gevecht met de haan gegaan.
De brave Brahma haan heeft z'n vrouwen tot het uiterste verdedigd.
Zij mankeerden niets, maar hij...
De bunzing heeft hem in zijn nek gepakt en daar het bloed afgezogen.
Verder was hij nog helemaal gaaf en nog warm.
Mijn lief heeft hem zoals hij dat zegt, zijn jas uitgetrokken, vakkundig zoals hij dat kan.
Vanmiddag heeft  een grote pan op een zacht vuur staan te trekken tot de lekkerste soep, die je kunt bedenken
en er is genoeg vlees voor de fricassee  a.s. zondag
Maar de dames kippen, daar moet nu 's nachts  het nachthok op slot:))

dinsdag 1 november 2011

Schaapskooi van Balloo afgebrand

 Amper twee en halve week geleden was ik er nog. bij de schaapskooi van Balloo.
Nu staat dit er niet meer.
Zinloze misdadige brandstichting veranderden deze schaapskooi in zwart verkoolde resten.



Ook het atelier ernaast ,waar ik zoveel moois gewonderd heb (en deze prachtige gevilte jas/jurk natuurlijk veel te duur voor mij was, maar zo mooi) ging in vlammen op


 Maar het allerergste, het allerverdrietigste vind ik het van Tom.
Tom, de herdershond.
Tom is samen met twee rammen in het vuur omgekomen


***

zaterdag 29 oktober 2011

Zeg, ken jij de mosselman...

Vroeger plukten we ze op de Ameland van de golfbrekers, de stroken basaltblokken, waar mossels in hele trossen op een natuurlijke manier aan vast groeiden .
Het was een spel, ze te plukken op de gladde met wier bedekte rotsen, terwijl de groene ziltige golven over onze voeten spoelden,
Emmertjes hebben we op die manier gevuld, vroeger.
Vandaag nam ik een foliepak mosselen mee van supermarkt.
Gesneden preitje, vers uit de tuin, wortels, uitje en knoflook  gesneden en in olijfolie/roomboter geroerbakken, een scheut witte  wijn erbij,wat tijm en een blaadje laurier, dan de peper- en zoutmolen erboven.
Een typisch geval van koken uit de losse pols.
Het hele spul in een grote gietijzeren pan, de mosselen erbij en even op hoog vuur doorroeren.
Dan heet water opschenken tot 3/4 van de pan en 4 tot 5 minuten laten koken.
Afgieten in een vergiet en 
in een grote schaal met knoflooksaus(ook zelfgemaakt) geserveerd.
Mmmmmmmm:)) 

donderdag 27 oktober 2011

Cauldron of Crafts

De cauldron of heksen ketel staat voor mijn eigen keteltje, waar ik mijn kruiden in brand, samen met mijn wensen, op papier geschreven of datgene, wat mij dwars zit en wat ik opgelost wil zien.
Cauldron staat ook voor mijn potten, die bijna onafgebroken op het vuur staan.
Er komen nog steeds manden met appels binnen, samen met pompoenen, courgettes en de laatste herfst groentes.
Ik kook nu ook 3 x in de week voor het gezinnetje van mijn zoon, waar werkdruk, studie en het opvoeding van een 2 jarige bijna te veel energie opslurpen.
Cauldron of Crafts staat tenslotte voor de ruilkring van vrouwen, het aanbieden, wat over is of waar teveel van is, in ruil voor wat je zelf graag wilt
Het maakt onze voetafdrukken op de aarde wat kleiner|.
Mijn cauldron pruttelt en ik hoef alleen het vuur brandende te houden.

woensdag 19 oktober 2011

Afsluiten


't Is gek om: het is stil in huis te zeggen, als er beneden nog drie druktemakers rondlopen, maar hier boven voelt het leeg.
Omdat we samen afscheid hebben kunnen nemen is ze ook niet blijven hangen.
Maar de kat, die altijd om me heen hing, als ik boven zat te werken(kopjes gevend, hangend aan de stoel, op mijn toetsenbord springend), is weg en dat is wennen.
Haar deken hangt weer schoon aan de lijn( daar knip ik hondendekens van voor deze winter), de voerbakjes staan weer afgewassen in de bijkeuken, het kattenvoer heb ik naar een buurvrouw gebracht, die zwerfkatten opvangt( ze was er blij mee)
De honden mogen nu gecontroleerd het kattenluik gebruiken om in de voortuin te komen.
dat vinden ze ook leuk
En nee, er komt (voorlopig) geen kat weer:))

dinsdag 18 oktober 2011

Aan de andere kant van de regenboogbrug.



Gister bleek dat aan Panterpoes haar levensdraad een einde was gekomen.
Bijna 14 was ze.
Hoewel ze afgelopen maanden veel en goed gegeten had, voelde ze gister als een vachtje met botten, toen ik haar buiten, krachteloos, onder een struik vond.
Ze was al stervende, de eerste kou en verstijving zat al in haar lijfje.
Maar hoewel ze een deel van haar leven een angstige kat is geweest, was ze nu niet bang.
Vol rust en overgave lag ze bij me, op de deken, haar plekje.
Ze wilde ook niet naar de dierenarts voor een snel einde, heel beslist kwamen haar beelden hierover bij mij.
Het versterven, door niet meer te eten en te drinken, zou zorgen voor een zachte dood.
Het was goed zo.
Ze sliep de avond en de nacht, en vanmorgen, terwijl ik bij haar zat, haar aaide en Reiki gaf, is ze heel zacht en rustig overgegaan:))

dag lieverd, dag Panter:)))

zaterdag 15 oktober 2011

Over wol, vilten en schapen(Herdersfair Balloo)


De zon scheen vanmorgen vroeg al zo lekker en tijdens mijn eerste kop koffie besloot ik:
Ik ga erheen vandaag, lekker een dagje sfeer opdoen op de herdersfair  bij de schaapskooi van Balloo.
En nu, nu ben ik een beetje schor, want het was zo leuk en ik heb met zoveel mensen zulke interessante gesprekken gevoerd.
Bijvoorbeeld over het ouderwetse Groninger paard.
Ik heb aan mensen de geschiedenis en kenmerken van dit oude ras verteld.
Zoals van dit paard dat een mysterieuze rol door het weiland sleepte.


Ik ontdekte dat het hiermee te maken had


En hiermee


Dat vrouwen op grote tafels met veel water, zeep en wol kleden aan het vilten waren.


Dat na  het slepen en weer uitrollen zoiets moois even later te drogen lag.


Puur natuur,  van echt Drents heide schaap:))

donderdag 13 oktober 2011

Polsmofjes


Twee avonden tv kijken( deel 1& 2 van The Lord of the Rings) resulteerden al kijkende in twee gebreide polsmofjes of mitaines zoals de Fransen zeggen.
Veertig jaar geleden heb ik door een ongeluk een jaar een verlamde arm gehad.
Dmv pijnlijke stroomstootjes moesten mijn zenuwen en spieren zich hun functies toen weer herinneren.
Maar vooral dankzij mijn werken met paarden, kreeg ik het volledige gebruik van mijn arm weer terug.
Alleen, als het kouder wordt buiten, raakt dat ook het meest kwetsbare gedeelte weer, het deel van mijn hand waar mijn ringvinger  en pink aan zitten, neigt dan weer te vervormen tot het pijnlijke klauwtje van zoveel jaar geleden.
Doordat ik veel fiets en ook bij het werk bij de stallen, zit ik dan nu in oktober alweer met handschoenen aan.
Maar dat is lastig, je wordt beperkt in de fijne motoriek
Mijn simpel gebrei en dichtgenaaide lapjes wol geven me alle vrijheid en warmte, die ik nodig heb.
Vanavond het laatste deel, mijn pennen en wol liggen klaar voor een tweede paar:))

woensdag 12 oktober 2011

maandag 10 oktober 2011

Echte frieten


Omdat delen van de akkers zo nat zijn, blijven veel aardappels in de grond zitten.
De beste stukken worden gerooid, de rest blijft en wordt in het voorjaar doodgespoten en weer onder geploegd.
Vroeger gingen de schoolmeesters met de kinderen na het rooien de akkers op om zulke aardappels te zoeken.
In onze snel-snel-weggooi maatschappij schijnt het niet meer te lonen om hier nog moeite voor te doen.
Mijn lief kwam eergisteren met een zakje aardappels thuis.
proberen.
Ik weet, dat ze gekookt niet lekker zijn, maar hij heeft ze geschild, gewassen en  in reepjes gesneden .
Toen was het mijn beurt.
Eerst goed gedroogd in een theedoek.
Daarna  in kleine porties 5 minuten voorgebakken in frituurvet op 160 gradenC
Dat 30 minuten laten afkoelen( buiten onder het afdak waren ze na 15 minuten al koud)
Daarna heb ik de frietjes gebakken op 190 gradenC tot ze goudgeel/bruin en knapperig waren.

Dat is echt lekker, zei mijn lief.
Lekkerder dan die uit de vriezer of  van de cafetaria.
Dit kwam qua smaak het dichtst bij Belgische frieten.
Er zal de komende tijd vaker geraapt worden op de es:))

vrijdag 7 oktober 2011

Feest


Deze week was ook het jongste knuffelkind jarig.
Twee jaar alweer.
Ik had beloofd de bijna al traditionele Mon Chou taart te maken, met aardbeien deze keer.
Omdat er heel veel kindjes  zouden komen, heb ik ook iets extra's gebakken.
Een stuk gebak is vaak veel te veel voor die kleintjes.
Ik heb sprookjesboom cakejes voor ze gemaakt, een heel grote schaal vol.
Minicupcakes met een toplaagje van rode glazuur en veel witte suikerstipjes. 
Twee kaarsjes erbij voor 's morgens vroeg het eerste cakeje voor de jarige.
's Middags was de hele schaal in een ommezien leeg.
't Meiske heeft met heel veel visite en heel veel cadeautjes een pracht verjaardag gehad:))

woensdag 5 oktober 2011

Ruilen


Deze week ging het laatste hooi van het land, mooi voor de regen aan.
Het voelde raar, hooien in oktober.
Nog raarder voelde het de dubbele prijs ten opzichte van vorig jaar te vragen en te krijgen.
Maar alles is zo duur geworden dit jaar, het stro, graan en biks voor onze dieren ook.
De man, die in ons dorp een fietsenwinkel heeft, heeft ook een paard.
Dus ook hooi nodig in de winter.
Vanmiddag stond er ineens een zo goed als nieuwe damesfiets achter in de tuin.
Dat was een deel van de betaling.
Voor iets waar wij veel van hadden, gaf hij, waar hij genoeg van had.
Dat is ruilen en dat voelde goed:))

zondag 2 oktober 2011

Overgangen


Terwijl mijn huid een gouden kleur krijgt op mijn geliefde plekje in de zon, trekken gakkerende ganzen in v-vorm over.
Vandaag vlogen honderden richting het zuidwesten, naar open water.
Weten zij ook, dat deze nazomer eindig is en er sneller een koudefront aankomt dan wij denken.
De energieën in de lucht zijn onrustig, ik werd vannacht een paar keer wakker.
Op zoveel niveaus zijn overgangen, veranderingen bezig.
Ik merk dat er minder geblogd wordt, dat veel mensen met hun binnenwereld bezig zijn.
Of misschien gewoon maar wachten tot weblog weer werkt.
De "migratie" berichten op mijn leeslijst begonnen te lijken op huizen, die jaren te koop staan, niemand kijkt er meer naar.
Ze zijn nu verwijderd en ik wacht wel op een adreswijziging:))

vrijdag 30 september 2011

Een gewoon aardige vrouw


Hella Haasse overleden, lees ik in een grote balk op het journaal.
Mijn gedachten maken een sprong in de tijd,begin jaren 70, mijn Haarlem tijd.
Toen de Waag nog de Waag was, met spontane muzieksessies van later bekende artiesten en vooral veel goede gesprekken.
Op een avond zat bij mijn binnenkomst, in mijn favoriete hoek een kleine vrouw met kort haar met mijn vrienden te praten.
Een brede glimlach, Hella, zei ze, terwijl ik me voorstelde.
We hebben gepraat over Den Haag , waar we allebei vandaan kwamen en over Nederlands Indië( of Indonesië zoals het nu heette), waar we allebei een link mee hadden. 
Dat was Hella Haasse, vertelden mijn vrienden, toen ze weg was, de schrijfster.
Jaren later heb ik Ariadne gespeeld in haar toneelstuk: Een draad in het donker.
Heb ik haar woud der verwachting op mijn leeslijst gezet, gevolgd door veel meer van haar werk tot mijn boekenplanken buigen onder de zwaarte ervan.
Een wat zure recensent heeft haar ooit omschreven als een vrouw, die schrijft voor mevrouwen.
Maar ik houd nog steeds van haar taalgebruik, het bloemrijke,het beeldende ervan, zonder ooit grof  te zijn.
Vandaag herinner ik me echter niet de schrijfster, maar de vrouw, die jaren geleden vol interesse, vol betrokkenheid naar haar omgeving naast me zat.
Een gewoon aardige vrouw:))

donderdag 29 september 2011

Indian summer


Even geen blogtijd.
Het is buiten te mooi en er gebeurt hier van alles.
Ik laat me drijven op een puur genieten:))

maandag 26 september 2011

Dag senseo



Ik houd van koffie, vers gezette koffie.
Ik denk, dat ik in mijn leven alle vormen van koffiezetten heb gedaan.
Behalve het snelfilterkoffiezetapparaat , onder meer de keteltjeskoffie bij mijn schoonvader( koffie zo in de groengeëmailleerde pot en met kokend water op laten koken, het italiaanse expressokannetje(nog steeds standaard in de caravan), de opdrukkan( niet echt een succes) ,café filtre, wat je drinkt met heel veel warme melk er in, de perculator kan en zelfs zo'n ding met twee glazen kannen op elkaar( leve moederdag), mooi maar onpraktisch destijds in een gezin met jonge kinderen.
Nog zo'n moederdag kado was jaren geleden het senseo apparaat, omdat dat in het tijdsbeeld paste.
onderschat  nooit de kracht van reclamefolders.
Ik houd niet van senseokoffie, het mist voor mij de echte koffiesmaak en geur.
Al gauw verdween het ding naar mijn praktijkkamer, voor klanten, die koffie wilden ipv thee,
Deze zomer tijdens de opruimronde op die kamer, kreeg het ding een nieuwe bestemming.
Weggegeven aan een alleenstaande jonge moeder, die het niet zo ruim heeft om een nieuwe te kopen  en hier ontzettend blij mee was:))

vrijdag 23 september 2011

Merry Mabon


Hoewel het vandaag, op 23 september dit jaar officieel de herfstevening valt( de zon stad nu precies op de evenaar en dag en nacht zijn even lang) ben ik de hele week al met de mabon viering bezig.
De rust weervinden na deze gekke onrustige zomer, die bijna geen zomer was.
De betekenis van Mabon heb ik al op een eerder log weergegeven.
Door de knuffelkinderen komt er nog een extra dimensie bij.
Met de oudste maak ik een seizoen tafel.
Het spijt me, ik ben nog steeds mijn camera-cd-rom kwijt, dus ik moet het met oude foto's en vooral woorden illustreren.
Over een tafel heb ik een velours kleed in veel tinten vlammend roodgoudbruin gelegd.
In bakken staan plukken sterretjes mos, verder paarden-en tamme kastanjes, beukennootjes en eikels met dopjes,diverse spar- den en larixappels, takjes met korstmossen.
Op internet ben ik nu op zoek naar ideetjes/patroontjes voor viltfiguren( de doos met wolvilt staat al klaar)
Terwijl we in het bos onze schatten bij elkaar zochten in de grote mand, zagen we zoveel verschillende paddestoelen.
Oma, wat wonen hier dan veel kabouters; wist het oudste knuffelkind.
Dat kabouters in het bos wonen weet ook het jongste knuffelkind tijdens het vertellen van een verhaaltje.
En in de Efteling; weet ze na even denken.
En dan met een stralend lachje: zullen we daar naar toe gaan.
Ach, afstanden bestaan niet wanneer je in sprookjes gelooft, wanneer je kind bent:))

woensdag 21 september 2011

paardencoach


De afgelopen weken heb ik de meest interessante ontmoetingen gehad, gewoon vlak in de buurt van mijn huis.
Een ervan was een leuk gesprek met iemand die aan coaching met en voor paarden doet.
Ik weet dat in spirituele kringen het begrip paardencoach ook gebruikt wordt.
Het gaat dan om familieopstellingen en gestallt therapie, waarbij het paard in het midden van  met touw of lint afgezette ring als representant gebruikt wordt.
Het heeft  dus eigenlijk niks met paarden te maken.
Je zou dan net zo goed een geit, een kip of een koekoeksklok in het midden kunnen zetten.
Nee, deze man werkt vanuit een jarenlange rij-ervaring echt met paarden en hij is goed, dat weet ik.
Pakt problemen bij paarden en hun eigenaren aan, zodat een onhandelbaar dier niet nodeloos naar de slachter gestuurd zal worden of dat de eigenaar/ruiter een beter contact krijgt met zijn dier en zo ook met zijn omgeving
Het was een goed gesprek , waarbij de man op een gegeven ogenblik zei: maar eigenlijk doe jij dit ook.
Tja, ik heb jaren paardensportjeugd begeleid met hun training en tijdens wedstrijden, waardoor ze zekerder, en vooral met plezier een spring- of dressuurring ingingen.
Geleerd en gewezen op het bewust genieten van het moment.
Dat had ook z'n uitwerking op de hun leven thuis en op school.
Nu komen er  wel mensen bij me voor advies bij problemen bij paarden.
Maar paardencoach zijn, ...laat mij maar gewoon mezelf zijn.
Ik heb het niet zo op al die predicaten, die mensen soms ongecertificeerd op zichzelf plakken:))

maandag 19 september 2011

Appeltijd



Ik had ze al aan de boom van een kennis gezien dit jaar.
Eerst de bloesem, daarna de jonge vruchten tot steeds meer blozende appels.
Het is een heel goed appeljaar.
Vandaag stond  weer een mand appels op  mijn aanrecht.
Van eerdere jaren weet ik, dat deze appels een bijna rood goudkleurige moes of gelei geven.
Gelei wordt het dus.
Nu ik heb alleen een luxe probleem, de glazen potjes zijn bijna op:))

Update: een koffie/theerondje leverde mij vandaag een paar dozen kleine weckpotten op.
Ik kan weer verder:))

zaterdag 17 september 2011

Weer een talentje erbij


Ik heb het programma niet gezien, zoals ik al die zogenaamde sterrenjachten op tv probeer te vermijden.
Tenslotte gaat het in wezen net als de eerdere belspelletjes om de naïviteit van de mensen, die een keer of liever meer dan eens bellen of sms-en  tbv hun favoriet.
Als het ene talentenspel is afgelopen staan de volgende twee alweer klaar
Maar gister is er dan een elfjarig meisje als dit jaars beste gekozen.
Gaat er aan haar geplukt en getrokken worden.
In een nieuwsprogramma zag ik deze week dat ze het zo jammer vond, dat ze niet met haar vriendinnetjes had kunnen spelen, omdat ze interviews moest geven.
Aliyah betekend in het Hebreeuws beklimming.
Wie beschermt dit meiske als de klim te stijl is en de val te diep?:))

donderdag 15 september 2011

Een cyclaampje in het bos


Ik had de sleutels gekregen, een lijstje met wetenswaardigheden, de kattenpaspoorten lagen binnen op de tafel.
Zo ging het gezin van een vriendin vorige maand op vakantie en mocht ik op hun vier katten passen.
Iedere dag even neuzen tellen, voerbakjes vullen, met het gietertje de waterbakjes bijvullen en de kattenbak fris houden.
En ook even kroelen en knuffelen met de twee aanhankelijkste op het tuinbankje.
Maar dan gebeurt dat, waar je niet aan wilt denken.
Kom je weer een ochtend in de tweede week het huis binnen.
Hé lieverd, slaap jij nog,
Aaiend over z'n lijfje voelde ik de kou en stijfheid.
Invoelend voelde ik z'n hart, het was heel snel gegaan.
Omdat het broeierig warm weer was en de vliegen onherroepelijk zouden komen, heb ik in de tuin een zacht plekje voor hem gemaakt.
Beschut, zodat de andere katten afscheid van hem konden nemen.
Daarna heb ik de telefoon gepakt voor een heel moeilijk telefoontje.
's Avond heb ik hem in een oude sloop in het bos begraven, zodat de jongetjes op hun manier afscheid van hem konden nemen.
Bach rescue druppels in het water van de andere katten gedaan.
Een cyclaampje markeert nu dat plekje in het bos.
Vriendinneke zei, dat ze blij was, dat juist ik op haar katten had gepast:))

woensdag 14 september 2011

Ik ben geen hufter


Ik had het al met opgetrokken wenkbrauwen gelezen, het artikel  over het onderzoek en de uitkomsten daarvan van een gelauwerde wetenschapper.
Uit dit onderzoek bleek dat mensen, die vlees aten vaker en meer hufterig gedrag vertoonden dan niet vleeseters.
Mijn mondhoeken krulden dan ook onwillekeurig toen ik een paar dagen geleden las, dat deze wetenschapper een wetenschappelijke doodzonde had gepleegd, omdat hij uitkomsten van zijn onderzoek verzonnen had.
Want ik eet vlees.
Hoewel ik een paar jaar niet- vleeseter ben geweest( ik noem het bewust geen vegetariër, omdat ik als viseter toch wel meedeed aan het leegvissen van de oceanen )
Maar ergens ontdekte ik, dat ik toch af en toe de kracht van vlees nodig had.
De balans vinden van meer mannelijke energie tegenover heel veel vrouwelijkheid.
Niet het anonieme vlees uit de super koop ik( veel van dat vooral Zuid-Amerikaanse  vlees zorgt voor de kap van de regenwouden, de vega sojaproducten trouwens ook), maar van de Schotse koeien, die zomer en winter in natuurgebieden lopen.
Hoe het slachten je ook mag tegenstaan, het gaat overpopulatie tegen en de verkoop van vlees zorgt voor aankoop van meer natuurgebieden en het onderhoud hiervan.
Mijn kippen, vooral de hanen, vinden ook uiteindelijk hun einde in mijn vriezer.
Maar ik weet, wat ik eet  en dat voelt goed:))

maandag 12 september 2011

Net als mijn oma

In de  keuken van het vooroorlogse huis van mijn oma nam dit stelletje een prominente plek in.
zand, zeep en soda.
Iets anders was er eerst immers niet.
Met het zand werd het vet van de handen geschuurd en ook de aangekoekte pannen werden ermee schoongemaakt.
Samen met een klodder van de groene zeep, werd het granieten aanrecht brandschoon geboend samen met het rood wit betegelde gootsteentje
Soda, daar werd de melkkoker me weggezet zodat de onvermijdelijk vaak verbrande melkbodem los weekte.
Met warm sodawater werden ook splinters  toegankelijk gemaakt voor de pincet.
Van groene zeep maakte mijn oma een sopje en dan toverde mijn opa een kalkstenen bellenblaaspijpje( die hij samen met de doos sigaren  bij de sigarenbaas had gehaald) uit zijn jaszak, goed voor een middag bellenblaasplezier en als het pijpje niet viel voor meer dagen.
In mijn keuken staat sinds kort ook een triootje zand,zeep( geraspte marseillezeep) en soda.
Niet in zo'n mooi nostalgisch emaille stel, maar misschien loop ik daar nog eens tegenaan voor weinig.
Ik heb het gewoon in plastic diepvriesdozen.
Het hoofddoel is echter, de ons via reclames opgedrongen synthetische huid- en milieuonvriendelijke schoonmaakmiddelen zo veel mogelijk laten staan.
Mijn oma deed het zo slecht nog niet:))

zaterdag 10 september 2011

Moe en voldaan


De afgelopen weken hebben in het teken gestaan van de inmaak.
Na een bijna oneindige toevoer van bietjes, boontjes en andere peulvruchten, die nu allemaal achter glas zitten,kwamen de vruchten, grote tassen vol.
Eerst moesappels, toen zoete appels.
10 kilo stoofperen
Iemand in het dorp had perenbomen met Gieser Wildeman, die gezellige roodkokers.
Ik heb ook geprobeerd perenstroop te maken, maar was op een avond zo moe, dat ik in slaap viel.
Resultaat een zwarte fondantlaag in mijn pan en dagen een (verbrande)suikerspinlucht in huis.
Gister heb ik weer 9 liter appelmoes ingezet, de geur van appels hangt nu in mijn huis.
Mijn voorraadkast wordt al zo mooi vol.
Dit weekend gaan we vlierbessen plukken en tussendoor pak ik mijn momenten in de zon:))

woensdag 7 september 2011

Flip de Beer


Flip de beer komt logeren.
Het idee, dat bedacht is door het tv programma Koekeloere, houdt in dat de beer Flip bij kinderen van de eerste twee basisschoolklassen komt logeren en zo allerlei avonturen beleeft.
Mijn oudste knuffelkind, dat nu ook basisschoolkleuter is, kreeg de beer ook mee in de bijbehorende tas.
Hij mocht de volgende dag meteen weer mee terug naar school.
Ze vond hem eng.
Waarom??
Flip slaat bij elk kind, bij elk huis, waar hij geweest is, de energetische energie op.
Leuke dingen, die daar gebeuren, maar ook de minder leuke.
Dingen, die je als kind niet wil weten.
Maar als hoogsensitief kind en met een beer als Flip wordt je daar natuurlijk wel mee geconfronteerd.
De meeste kinderen vinden het wel leuk, is de simpele reactie van school.
Ook daar moet nog veel geleerd worden:))

maandag 5 september 2011

De lievelingstrui van...


Als knuffelkind komt logeren, neemt ze in haar logeertas ook een stapeltje biebboeken mee.
Een was dadelijk favoriet:


Lynne Garner. De lievelingstrui vanMuis
Muis is jarig en krijgt van zijn oma een kleurige trui. Dit is de 
mooiste trui die hij ooit heeft gezien. Vanaf dat moment draagt hij 
de trui altijd. Als ze een beetje stuk is, herstelt mama ze 
onmiddellijk. Maar dan, op een dag, krijgt Muis de trui niet meer 
over zijn hoofd. Mama maakt de hals wat wijder en oma maakt er 
onderaan een stukje bij. Een paar dagen later krijgt Muis van oma 
een nieuwe trui. Weer draagt Muis zijn nieuwe trui altijd, en de 
oude neemt hij steeds mee. Tot oma er iets anders van maakt…

Oma, vroeg ze.
Brei jij ook een lievelingstrui voor mij?
Zo'n lief verzoek van zo'n smekend bekkie kun je natuurlijk niet negeren.
Bij de roze wol, die ik al had kocht ik roze rood, zacht en midden roze, muisgrijs, zachtlila en roze met zilveren glinstertjes.
Op de pennen, simpel T-model en met de kleuren spelen.
Het breien was op zich al een feest.
 Er moest regelmatig met het zachte materiaal geknuffeld worden.
Nog even dan is hij af:))

zaterdag 3 september 2011

E621, de giftige smaakmaker



Net zoals Sneeuwwitje geen erg had in het gif in de haar aangereikte appel, doen we ons nietsvermoedend te goed aan het toegevoegde gif, dat fabrikanten menen in hun producten te moeten doen
E621; mononatrium glutamaat, wat is het?? lees hier.
Het is bewezen de oorzaak van  vetzucht, hersenbeschadigingen , vaak onverklaarbare hart en vaatziekten en zenuwgerelateerde aandoeningen.
Waarom wordt evenals bij de fabrikanten, die werken met aspartaan, deze concerns nog steeds door overheden en gezondheidsraden de hand boven het hoofd gehouden en wordt de toenemende onrust gebagataliseerd?
Zelfs op wikipedia staat een nietszeggend bericht, wat bij mij de twijfel oproept over het waarheidsgehalte en de onafhankeliikheid van deze web-encyclopedie.
In mijn voorraad kasten daarom steeds meer basis producten, alles vermijdend waar een reeks van bijna niet te lezen ingredienten van onduidelijke afkomst staan.
Gelukkig laten wel steeds meer producenten de zg  smaakversterkers achterwege, maar vooral in producten van de grote ketens als Aldi en Lidl vindt je dit gevaarlijke goedje nog te vaak terug.
Dan vind ik mijn weg iets makkelijker naar de misschien iets duurdere, maar wel veiliger biologische winkel:)) 

donderdag 1 september 2011

Terug in Blogland


Slenterend, zo zou je het kunnen noemen, hoe ik door de afgelopen weken ben gegaan.
Zonder noemenswaardig doel, langzaam en genietend van alles wat ik tegenkwam.
In  en om mijn dorp was genoeg te beleven, de energie in mijn huis was ( en is nog) zo goed, dat ik  niet de behoefte voelde om ergens anders langere tijd te zijn.
En ik heb veel vakantielanden naar mijn huis gehaald.
Dmv posters gekregen van reisbureaus( als je maar vriendelijk en aanhoudend genoeg bent)
Landen thema's in koken en eten: paella, dolma's van mijn eigen ingelegde wijnbladeren, couscous, afternoon tea en een Franse picknick met stokbrood kaasjes, fruit en wijn, o ja  en de pizza op het terras van onze eigen dorps-Italiaan
Thema's als spelletjes en bezigheden; jeu de boule(gevonden op zolder), mozaïeken maken van kapotgeslagen tegels, schilderen in aquarel, Engelse en Spaanse boeken lezen, Venetiaanse maskers maken van papieren bordjes verf glitters en lint.
Bloemen en planten, Engelse rozen, lavendel, zonnebloem, rozemarijn,salie , oregano en munt.
Geen gladiolen, op een of andere manier heb ik aversie tegen die bloem, de vierdaagse is dan ook stilzwijgend aan mij voorbijgewandeld
En regelmatig verschijnt er ook weer een nieuwe bladzij  van mijn boek.
Ik merk dat ik niet chronologisch schrijf, maar in puzzelstukjes.
Iedere keer krijg ik een nieuw stukje aangereikt.
Tot ik zelf het grote geheel ook zie:))

dinsdag 26 juli 2011

maandag 25 juli 2011

Count your blessings: vies weer



Als we tijdens het stormachtige regenweer tussen de druppels door  van de auto naar huis lopen, zegt knuffelkind ineens:
Oma, wat ruikt vies weer lekker, hè:))

donderdag 21 juli 2011

De chakra aspecten van liefde



Hoewel we het vaak niet met elkaar eens zijn, kunnen mijn dochter en ik elkaar juist heel goed vinden op het spirituele/paranormale vlak.
Deze week hadden we een simpel gesprek over liefde houden van en verliefd-zijn, zomaar eigenlijk.
Ik zei: eigenlijk heeft verliefd zijn niks met harte-energie te maken.
't Is puur  iets van de zonnevlecht, van het middenrif chakra
Ja,- wist zij op te noemen: macht, afhankelijkheid, onbalans( ik hou van hem/haar, maar houdt hij/zij ook van mij?enz) jaloezie,  onzekerheid, verdriet, verlies,pfff.. 
Kortom we zijn de hele chakra afgegaan.
Het houden van in het basis chakra_ is alleen ik-gericht, niet naar de buitenwereld, net als een pasgeboren zuigeling of een dier.
Is over-leven, slapen,eten, poepen en piesen.
Het houden van in het sacraal chakra- dat is pure lust( als het hart chakra er niet mee is gemoeid)
dat vriendje, dat misschien ooit zei: als je van me houdt, dan doe je het met me. Dat had natuurlijk met liefde niks te maken. daar heerste het sex-chakra.
Het houden van in het hartchakra dat heeft met liefde, compassie te maken, maar kan ook leiden tot overbezorgdheid en bezitterigheid.
Het houden van in het keelchakra; dat is de liefde voor het creëren, dat zijn de componisten, de kunstenaars op welk gebied ook, de mensen met groene vingers, keukenprinsen en -prinsessen, mensen die hun leven vorm en kleur weten te geven.
het houden van in het voorhoofd chakra; hier word de soulmate gevonden.
je herkent elkaar van...ja waarvan eigenlijk, misschien van een vorig leven.soulmates zijn vaker maatjes, dan lovers.
Het houden van in het kruin chakra.dat was de moeilijkste.
Dat is alles, al het materiële loslaten, alles wat achter je ligt, weten dat je één bent met het Universum, het Hogere. dat alles met elkaar verbonden is, dat als jij lijdt, dat dat ook mijn pijn is, dat als ik liefde verspreid, dat zich dat over de hele aarde uitvloeit tot in de verste hoeken van het heelal:))

maandag 18 juli 2011

Dat perzikkruidje toch.


De tuin van mijn kleine wereld is momenteel op een wilde chaotische manier sprookjesachtig mooi.
Debleekroze New Dawn heeft nog nooit zo mooi gebloeid en hoewel slagregens keer op keer op de tere bloesemblaadjes geselen en ze als confetti over het tuinpad strooien, gaan er iedere dag weer nieuwe knoppen open.
Zelfs de witte wisteria, doet aarzelende pogingen dit jaar toch in ranken uit te groeien.
De witte vlinderstruik wacht, vol uitgegroeid na de voorjaarssnoei, vol dichte bloemknoppen op de zon en de vlinders.
Onder de Japanse esdoorn bloeit een enkele daglelie in roestrood, de grote witte  hortensia bloeit samen met de onverwoestbare witte haagwinde.
Rond de vijver spiegelen zich de vrouwenmantel, vingerhoedskruid, smeerwortel en hartgespan samen met de ooievaarsbekjes en ander zachtkleurig kruid.
Op de open plek, die wacht op de rozen, die nu nog bij in de moestuin staan, heeft zich sinds een paar dagen een groep perzikkruid gesetteld.
Zo veel, dat het met een duidelijk doel is.
Het plantje met de bruinrood gevlekte blaadjes wordt ook wel Jezusgras genoemd, omdat overleveringen vertellen, dat het bloed van Christus tijdens zijn kruisgang op dit plantje gevallen was.
Het heeft dan ook een functie bij open wonden.
't Zou een goede hulp zijn bij doorgelopen open voeten tijdens de Vierdaagse.
Verder helpt het bij maagklachten.
Maar daarvoor was het niet hier in mijn tuin gekomen
Als gorgeldrank helpt het bij keel- en strottenhoofd ontstekingen en is dat niet wonderlijk?:))

vrijdag 15 juli 2011

In mijn kleine wereld



Het is nog steeds stil in huis, een klein wereldje eigenlijk, zelfs de honden houden zich rustig.
Ik merk hoe afhankelijk ik eigenlijk ben van mijn stemgeluid.
Mijn lief fluistert onwillekeurig met mij mee en mijn sociale leven ligt even stil.
Een eenzijdige conversatie is ook niet alles.
Grappig is, hoe in de winkel, men z'n uiterste best doet om me behulpzaam te zijn.
Heerlijk is, dat ik mijn hobby/praktijk kamer weer heb opengedaan.
Die zat de laatste tijd op slot om mijn "kunstwerken" te beschermen tegen snelle knuffelhandjes.
Uren bezig zijn met om me heen,klei, pastelskrijt, verf, textiel, hout. kristal en glaskralen.
Knutselen, frutselen, fantaseren.
Het gevoel is er weer, de tijd ook:))

donderdag 14 juli 2011

Honger


In een deel van de wereld  sterven mensen van de honger.
Vooral vrouwen en kinderen.
Kindjes in de leeftijd van mijn knuffelkindjes zie ik levenloos in doeken verpakt in de grond gestopt worden.
en soms ook niet eens.
Op de vlucht achtergelaten lichaampjes vallen ten prooi aan wilde dieren.
Wat zijn wij voor een ras, dat miljarden kan investeren in ruimtereizen, oorlogen, Olympische Spelen en voetbal-WK's, maar  (als er structureel niets gebeurt) de komende tijd 10.000.000 mensen van de honger laat omkomen?
Het ligt niet alleen aan de enorme droogte periode, nee, wij zullen ook moeten veranderen.
En heel snel ook, want anders zal wat nu, daar in Afrika gebeurt, zich ooit tegen ons keren;))

dinsdag 12 juli 2011

4 jaar alweer


Gister was het oudste knuffelkind jarig.
Ik heb 's morgens een hele tas met cadeautjes gekocht.
Een koffiezetmachine met echte druppelfunctie( het werd een heerlijke water knoeiboel)
Een prinsesopmaakpop( zo'n hoofd, weet je wel, om lekker met make-upjes te kliederen net als haar mamma en oma)
Een Amika portemonnee( heeft met paarden te maken0
Een cerise roze boa met glittertjes( voor een prinses of een diva)
En een suikerspekkiesprinses( mmm, heel erg roze en zoet, maar dat mocht voor een keer)
Toen ik dat al fluisterend had gekocht, was ik eigenlijk al weer uitgeput, dus mijn lief heeft alles met felicitaties gebracht, taart en patatjes gegeten en ik heb de middag heerlijk rustig in het zonnetje doorgebracht met knutseldingetjes( klei en zo)
Echt het gaat goed met me.
Ik zie dit ziek zijn als een vorm, een geschenk van gekregen rust, wat mijn lichaam even voor me geregeld heeft:))

zondag 10 juli 2011

Sotto voce


Het is stil in huis, heel stil,.
Buiten is net het onweer losgebarsten, maar binnen regeert de rust.
Sinds gister ben ik mijn stem kwijt, alleen een piepend gefluister komt moeizaam over mijn lippen.
Dan maar liever even een kladblokje pakken.
Vannacht kwam daar ook nog een pseudokroep aanval bij. 
Gek, eigenlijk, want in de regel komt dit bij volwassenen niet vaak voor.
Toeval bestaat niet, ik had mijn stoomtoestel die avond mee naar boven genomen, dus midden in de nacht hing ik met mijn gezicht in de hete stoom.
Dat gaf lucht gelukkig.
Dochterlief vindt het lastig, liet ze aan de telefoon weten.
Geen beterschap wensen, nee, alleen verwijten.
Mamma is zo vaak ziek de laatste tijd.
Tjonge jonge, hoe zou dat toch komen.
Ik zwijg maar:))

donderdag 7 juli 2011

Hatsjie


Knuffelpeuter was niet helemaal in goede doen( zoals ze hier zeggen) en liet me na de oppasdinsdag met meer dan een heleboel kusjes naar huis gaan.
Een echt zomergriepje, wat dus gewoon een flinke verkoudheid is.
Veel gehoest en gesnotter, maar niet het lamlendige van een echte griep.
Er staat een pan met kippenbouillon( van onze eigen kippen) op het vuur, de pot met honing staat voor het grijpen en ik heb mijn ijsthee ingeruild voor zelfgemaakte vlierbloesem limonade en tijmthee.
Het knuffelkind, dat hier vanmiddag gedropt dreigde te worden, werd abrupt weer meegenomen uit angst voor besmetting.
In mijn dikke wollen lievelingstrui met een boek in het middagzonnetje op de patio genoot ik al niesend en proestend en telde mijn zegeningen.
Dit lijkt een heerlijk weekend te worden:))

woensdag 6 juli 2011

Niet dus


Wil jij deze huisregels hier ook invoeren, zegt ze en op de tafel ligt een vel geprint en gelamineerd papier.
Ik lees en moet inwendig lachen.
Heel onschuldig vraag ik, wat is dit?
Haar nieuwe huisregels voor het kind en die moesten ook in ons huis doorgevoerd worden.
Ik pak ook een vel papier en schijf een aantal getallen op en schuif het papier naar haar toe.
Wil je dan ook maandelijks dit bedrag naar dit rekeningnummer overmaken.
Want als jij in ons huis de zaak wil overnemen, mag je dat ook doen voor onze vaste lasten.
Nee , natuurlijk gelden jouw regels niet in ons huis, hier gelden onze regels.
Niet die van rigide controle, maar die van liefdevolle grenzen van veiligheid.
Daar moest ze het mee doen.
Zo moeilijk, die mensen, die hun hele leven onder controle willen hebben, die verstarring:))

vrijdag 1 juli 2011

Waar zijn ze in vredesnaam mee bezig! (1)

Bij het journaal op de tv( Rutte legde het huizenverkoopplan wbt de overdrachtsbelasting uit) moest ik ineens denken aan de het Rad vanFortuin jaren geleden op de tv.
Daar kregen de deelnemers aan het eind van het spel een prachtige kado-doos.
Later bleek die doos leeg te zijn.
Deze nieuwe wetswijziging ( de overdrachtsbelasting gaat van 6 naar 2%  voor de duur van een jaar) heet de huizenmarkt te stimuleren.
Hoe naïef kun je zijn?
Nog voor de eerste huizen verkocht zijn, zullen de gedaalde huizenprijzen weer omhoog schieten, waardoor een huis dat eerder misschien 2 ton moest opbrengen, al snel weer 230.000 voor gevraagd wordt.
en de nietsvermoedende starters( daar was dit uiteindelijk toch voor bedoeld) zal na de aankoop een jaar later als de oude situatie weer van kracht wordt de waarde van hun huis ineens zien verminderen, waardoor  doorstroming naar een ander huis onmogelijk wordt of dat ze bij een gedwongen verkoop met een enorme schuld blijven zitten
Nee, gewoon afschaffen, die hele overdrachtsbelasting of de situatie zo laten zoals het nu is, want ik krijg op dit moment vaag het gevoel, dat dit weer een VVD trucje is, waar alleen de allerrijksten weer beter van worden:))

donderdag 30 juni 2011

Lust je nog peultjes?


Net zijn de laatste peultjes geoogst, een emmer vol.
Sommige mochten al bijna gedopt worden, maar ze houden de zachte delicate smaak.
Op de plek van de peulen zal  boerenkool geplant worden, de geplante spruitkool hang nog slapjes in hun nieuwe bed.
En eindelijk zie ik ook een explosieve bloei van aardbeien.
De eerste bloei was na de vorst in mei totaal kapot gevroren, net als een van mijn druivenstokken trouwens
Het word een slecht aardappeljaar.
Ik zag aardappelboeren hier met bedrukte gezichten de stammen bekijken, drie aardappels aan een stam, dat lijkt niet best.
Maar mijn bessenstruiken hangen zwaar dit jaar, ik heb allerlei soorten bij elkaar tot jam/compote gemaakt.
Summerfruit staat op de etiketten op de glazen potten.
Ja, die naam dekt de lading wel, emmers vol zoete zomervruchten heb ik  verwerkt, rode, witte,zwarte, josta- en kruisbessen, bosaardbeitjes, frambozen
Omdat mijn lief, de tuin mocht doen deze zomer en omdat mijn lief gek is op sperziebonen, staat de tuin er vol mee.
Ik heb al een weckketel tevoorschijn gehaald de andere staat nog bij de stallen tussen het stro.
De komende tijd zullen er heel wat weckglazen ingezet worden.
Want rode bieten krijg ik ook, heel veel.
Nota bene van iemand, die ze zelf niet lust, maar wel vindt, dat ze in zijn moestuin horen.
Mijn voorraadplanken raken weer prettig gevuld
In de hal hangen bossen kruiden te drogen
Dat ruikt zo lekker:))

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails