zondag 31 oktober 2010

Samhain



Geen uitbundig altaar dit keer, zoals  in september of augustus.
Alleen de zilveren kelken de kandelaars met brandende kaarsen.
De wierrook brandt zachtjes
Vandaag gedenk ik die, die er niet meer zijn, maar juist in deze nacht, de Samhainnacht zo dichtbij zullen zijn

Blessed Be:))

donderdag 28 oktober 2010

Samen werken


Als het droog blijft, ben ik vandaag aan het werk met mijn paard.
Er moet natuurlijk getraind worden.
Dubbele longe(de lijnen, die een verbinding vormen tussen mij en mijn paard),  twee lange zwepen, die corrigeren.
Na het werk is er voer voor haar in de stal en koffie en soep voor mij in de caravan:))

dinsdag 26 oktober 2010

Zwarteklerendag

Wie vandaag in Den Haag rond de parlementsgebouwen loopt, moet niet raar opkijken politici helemaal in het zwart gekleed tegen te komen. Grote kans dat ze gehoor geven aan een oproep van zeven burgergroeperingen.
De organisaties willen met de zwarteklerendag hun zorgen uitten over de minderheidscoalitie van VVD en CDA die van de PVV gedoogsteun krijgt. De Tweede Kamer debatteert morgen over de nieuwe regeringsverklaring.
Zelf willen de groeperingen een stille demonstratie zonder spandoeken houden bij de Tweede Kamer waarna ze naar de Hofplaats lopen. Als rouwbetoon wordt een krans gelegd bij de Grondwetbank met daarop de tekst van artikel 1 die de gelijke behandeling van alle Nederlanders beschrijft.

bron www

Vandaag ben ik in het zwart, solidair met dit initiatief.
Niet in Den Haag,datis net even te ver, maar ws ergens op een centrale plek in Groningen:))

Update:
In zwart gekleed, maar zeker geen zwarte dag.
Ik kwam bij een stel gelijk gestemde studenten terecht en zijn in "debat" geweest met andersdenkenden.
Leuk, zonder te jij-bakken of zo, maar in respect naar elkaar.
Kunnen ze in Den Haag nog wat van leren:)))

zondag 24 oktober 2010

La Mamma



Ze is de spil, het hart van het huis.
Ze zorgt, ze regelt, ze sust, ze troost, ze luistert en zwijgt,ze stuurt soms bij met zachte sterke handen.
De koffiekan en theepot zijn schijnbaar nooit geheel leeg.
Na een greep( door haar) in de vriezers verlaat er nooit iemand met lege handen het huis.
In de rozenagenda worden de afspraken zorgvuldig bijgehouden, zonder zichzelf daarbij te verliezen.
Ze geeft raad zonder oordeel, zonder kritiek.
Zij heeft ook ooit moeten leren.
Ze is blij met haar volkje om zich heen.
Zij is La Mamma, La Mamma ben ik:))

update: even ter verduidelijking.
hier wordt de vriezer niet geplunderd, maar staat La Mamma na elk bezoek bij de deur om ieder een welgevulde tas met diepvrieswaren mee te geven:))

zaterdag 23 oktober 2010

De geur van tuigleer en bijenwas


Omdat de veranderingen van  nieuwe oppastijden nog niet in mijn systeem zitten, had ik gistermorgen ineens een nog niet ingeplande vrije dag.
Tja, de aangekondigde buien noodden niet direct tot buitenaktiviteiten.
Daarom  was de ruimte rondom me in de kamer snel gevuld met zadels, hoofdstellen, halsters en ander paardentuig.
Flessen lederolie, bijenwas en  veel poetsdoeken lagen ook al klaar en een bloknote en pen voor reparatie en vernieuwing/aanschaf.
De koffiepot was gevuld,de honden lagen lui in de manden of op de bank en door het hele huis trok de geur van tuigleer en bijenwas
Omdat de regenbuien uitbleven, heb ik 's middags bij de stallen  paardendekens uitgezocht.
De zomerdekens gaan na het wassen  schoon naar de zolder tot vplgend voorjaar.
Drie dekens konden afgeschreven worden, weggegooid,, kapot door ouderdom of door de muizen
Ik kreeg laatst twee nieuwe paardendekken van een vriend , een heerlijk dik winterdek en een stoere regendeken.
Met dat,wat ik nog heb, komt mijn paard de winter wel door:))

woensdag 20 oktober 2010

Droomtijd


Ik droom nu zo vaak en veel.
Het zijn soms handgrepen, aanwijzingen, die ik wakker geworden, mag gaan duidenen in het nu plaatsen.
Soms mooi, maar vaak ook zwaar en vermoeiend
Even ook wat minder internetten en tv
Heerlijk buiten zijn en loslaten alles wat binnenkomt :))

zaterdag 16 oktober 2010

Als er een faeryprinses komt logeren…

Dan maken we ons met de make-up koffer nog mooier dan we al zijn
Dan gaan we het bos in opzoek naar sterretjesmos en elfenbankjes

We eten niet zomaar gewoon grote-mensen-eten, maar…


Sprookjessoep met heksen, elfjes, eenhoorns en kabouters.


En berenpannenkoekjes met ham en veel kaas
Maandag als haar mammie haar komt halen is het weer gewoon maandag,...hoewel, .. de magie blijft nog wel even hangen:))

woensdag 13 oktober 2010

Een vlinder zonder vleugels


rhodoniet

Ik ben de jongste van de schoonzussen, ik ben net zo jong of oud als hun eigen kinderen.
Vandaag was er een verjaardagvisite bij mijn zwager.
Zij, die eens de mooiste, de vrolijkste, de zwierigste van mijn schoonzussen was kwam binnen schuifelen.
De rotziekte, die Parkinson heet, heeft deze eens zo mooie vlinder beetje bij beetje opgesloten in een harde cocon.
Ik weet dat deze ziekte ook te maken heeft met verdriet, matters of the heart.
Terwijl de visite voort kwebbelde, zag ik haar ineens huilen.
Het ging niet, alles zat vast, alles deed zeer, ze wilde zo graag naar huis.
Ik heb snel een rolstoel geleend aan de overkant,  bij het verpleegtehuis, haar thuis sinds de dood van haar man twee maand geleden
Een ander schoonzusje nam haar rollator mee.
We hebben haar op haar kamer behoedzaam in haar eigen stoel gezet.
Een diepe zucht, ze was weer daar, waar ze zich veilig, zich het best voelde.
Soms mag de hele wereld je speelweide zijn, maar voor sommigen is er alleen nog maar dat ene veilige plekje.
En dan is het zoals het is.

maandag 11 oktober 2010

Ook loslaten

Vandaag heb ik mijn Assayya praktijk website leeggehaald en verwijderd.
Hoewel hij mooi was en elke dag door veel mensen werd bezocht, was het iets wat steeds verder van mij af kwam te staan.
Ik hoef geen reclame voor mezelf te maken.
Die mensen, die ik mag ontmoeten komen vanzelf op mijn pad, vanzelf, steeds vaker spontaan.
Ik hoef daarbij ook geen fantasie namen te hanteren en mezelf niet groter te maken dan ik ben.
Ik ben gewoon Anneke, een mens tussen de mensen:))  

zaterdag 9 oktober 2010

Koperen klanken op een paars bruine heide


Vandaag stond al maanden in mijn agenda.
In Rijswijk was de grote kristallenbeurs.
En toch, gisteren besloot ik om niet te gaan.
Mijn emoties fladderden nog steeds als motten tegen het verlies van Prince aan.
En wat zouden al die kristallen bij elkaar in die grote ruimte met mij doen, hoe helend misschien ook.
Ik besloot de dag op een andere manier in te vullen.
Met twee van mijn klankschalen, zorgvuldig in fleecedoeken in mijn fietstas, ben ik naar het grote heideveld gefietst.
Op een van de grafheuvels midden in het veld, ruig oerveld,kilometers voor en achter me, ben ik gaan zitten en begonnen de schalen aan te slaan.
Soms zachtjes, soms luid en indringend.
Bij mij maakte het een stroom van positieve emoties los, deed de kluit die zich tussen mijn hart en mijn maag bevond, verdwijnen.
Zo mooi de sereniteit van de klanken, die over de paars bruine heide gedragen werden.
Er bleven mensen staan te luisteren op het pad, dat over de heide ging.
Sommige bleven tot ik klaar was.
Aan het begin van de heide zaten later mensen thee te drinken aan een van de picnictafels.
Ik kreeg ook thee, zomaar.
Ze hadden het zo mooi gevonden, wat ik deed.
Kijk, en dat vond ik nou weer mooi:))

donderdag 7 oktober 2010

Voor altijd samen



Dit voorjaar wist ik al vanuit mijn helder-wetendheid, dat deze zomer Prince z’n laatste zou zijn.
Mijn man wist gister zelfs nog te herinneren, dat ik toen gezegd zou hebben" in oktober is hij er niet meer".
Maar de zomer kwam en ik vergat, hij was nog zo goed ondanks z’n perioden van verwarring.
Maar ergens moet er lichamelijk ook iets mis zijn geweest, zijn gaan woekeren.
Ineens at hij deze week  niet meer, werd dinsdag onrustig tot ’s avonds pure paniek( van pijn??)
Dronk wel , vaak, veel.
De andere honden begonnen hem uit te stoten.
Hij mocht niet meer bij ze liggen.
Ik heb hem meegenomen naar boven, naar mijn kamer.
Daar lag hij even tot de onrust, de paniek weer begon.
Midden in de nacht heb ik nog een wandeling met hem gemaakt, gezegd, geef maar aan wanneer we terug moeten.
We hebben heel lang gelopen in de stilte van het bos.
Niet geslapen, Prince af en toe even, gloeiend van de koorts.
’s Ochtends zag ik dat z’n tong meer blauwig dan roze was.
en z'n mooie ogen, de pupillen wijd open.
Van hart tot hart heb ik hem gevraagd wat hij wilde.
En het moest stoppen, gaf hij aan, hij was klaar, het was op.
En dat heb ik ook beloofd.
Ik heb mijn handen op Prince gelegd , voor healing, niet om hem beter te maken, maar om het overgaan lichter te maken.
Terwijl vanuit mijn handen de energie stroomde, was ik ineens niet meer alleen.
Dikkie, die vorig jaar overleden is, kwam me helpen, kwam Prince ophalen.
O, geweldig trouwe kameraad, over de dood heen.
Ik maakte ruimte, zodat hij erbij kon liggen en Prince werd zichtbaar rustiger.
Toen ik uitgehuild was, heb ik mijn man ingelicht.
Hij heeft onze dochter gebeld en zij heeft ’s middags de zware gang naar de dierenarts moeten maken, het was haar hondje.
’s Middags heeft de lage open doos met Prince erin in de kamer gestaan, zodat de andere honden afscheid van hun vriendje konden nemen.
Dommel heeft nog even bij hem in de doos gelegen, dicht tegen hem aan.
Lys heeft een likje over z’n kop gegeven en Dribbel lag voor de doos, verdrietig.
’s Avonds in het schemer hebben we hem z’n laatste rustplaats gegeven bij de stallen naast Dikkie, vriendjes voor altijd:))

~~~~~~~~~~

Dank jullie wel voor de lieve reacties, ze verzachten de pijn van het verlies:)

woensdag 6 oktober 2010

dinsdag 5 oktober 2010

Be Good, Beaudine

Beaudine: hier op de foto bijna 2 jaar

Vandaag is ze met een paardentrailer opgehaald.
Beaudine, de zwarte merrie, die bij ons geboren is, drie jaar geleden.
Ze is te goed om stil te laten staan, ze moet de sport in en ik doe het niet meer , jonge paarden beleren en inrijden.
Het herstel, na een afworp, duurt te lang.
Dit voorjaar hadden we al besloten dat ze verkocht moest worden, nu was het zover.
Alsof ze het al wist, ze liep de hele ochtend als een hondje achter ons aan.
Maar het is goed zo, iemand zal heel veel plezier aan haar gaan beleven.
Iemand zal ook z'n handen vol aan haar hebben, want zoals veel intelligente paarden kan ze een lastpak zijn.
Daarom, Beaudine, be good, gedraag je, zei ik bij haar vertrek.
Alleen Wyana, mijn witte lievelingspaard loopt nu wat verloren in de zomerwei, ze mist haar pleegkind.
Morgen ga ik haar stal schoonmaken, verse zaagsel erin, de spinnenwebben en zwaluwnesten van deze zomer wegbezemen.
Ze zal dit jaar wat eerder naar de stal op de winterweide komen.
Met wat training heb ik haar ook weer op tijd klaar voor de Hubertusrit.
Heerlijk weer de hele dag in het zadel, dat heb ik gemist:))

maandag 4 oktober 2010

Een dag als een cadeau.


Vandaag is als een prachtig cadeau verpakt in prachtig nazomerglans met strikken van gouden zonnestralen.
Toen ik vanmorgen bij het huis van mijn zoon kwam, was zijn lief druk een tasje aan het inpakken.
Haley ging die dag voor het eerst naar de opvang.
Haar schuldgevoel over dat ze vergeten was het me te vertellen, lachte ik weg.
Lieverd, je geeft me vandaag toch een prachtige dag cadeau.
Een knuffel en zwaai naar het knuffelmeiske en ik heb een dag, die ik ga invullen bij de stallen, bij mijn dieren.
Met de honden ben ik al door het bos geweest, die slapen nu:))

vrijdag 1 oktober 2010

Een taart met één kaarsje


Is het dan al weer een jaar geden dat ik midden in de nacht mijn bed werd uitgehaald door mijn zoon, de trotse nieuwbakken vader.
Vandaag wordt ze een jaar.
Geen knuffelbeeb meer, maar mijn schattekind, dat zich heerlijk ontwikkelt:))

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails