zaterdag 26 juni 2010

lopen op lucht

Het leek wel of ze de zwaartekracht opgeheven hadden
Zo soepel en makkelijk gingen ze over het terrein op hun hoge stelten.
Dat wens ik voor mijn oudste kind ook weer, dat makkelijk gaan.
Maandag aanstaande moet ze voor de tweede keer dit half jaar aan haar knie geopereerd worden.
Zij zal het de komende zes week met krukken moeten doen:))

donderdag 24 juni 2010

De droomjurk


Op de derde dag van het festival trok mijn vriendinnetje mij ineens mee.
Meekomen!!
Dit is echt iets voor jou.
Ze had hem zien hangen, maar het was niet haar ding en haar maat.
Wel voor mij, zo prachtig deze droomjurk.
Mijn knuffelkind omschreef het heel treffend, toen ik weer thuis was.
Wat mooi, oma, je bent zo een prinses.
Het is een jurk voor naar Elfs Fantasy Fair of het Castle Fest of om zomaar mooi te zijn.
Hij hing in een rek tussen andere second hand kleding, een koopje voor maar 7,50 euro:))

dinsdag 22 juni 2010

Summer Solstice


Just another wonderful day, thanks for that day staat te lezen op de what’s on your mind op mijn facebook
Gewoon zomaar dagen die zich als glanzende pareltjes aan mijn levensdraad laten rijgen.
Vanmorgenvroeg kwam mijn lief stralend binnen, alle zes de kuikens zijn gezond uit het ei gekomen, voor ons onzichtbaar de komende dagen onder de beschermende vleugels van mama kip.
Mijn midzomerviering, de solstice, ging anders dan gepland.
In april had ik van de NS een gratig 1e klas dagtreinkaart toegestuurd gekregen ter ere van mijn verjaardag.
Het plan was om op 21 juni naar zee( Scheveningen of Zandvoort ) te treinen en daar tussen zee en land het midzomer gevoel te beleven.
’s Ochtends vroeg stond ik klaar( met mijn flesje drinken en broodjes voor onderweg) om naar het station te gaan, toen ik bij het tevoorschijn halen van het treinvoucher ineens de einddatum zag,….16 juni.
Ooooo, ik had bij het lezen eerder in april in mijn hoofd gezet dat het 16 juli was.
Jammer dan, volgende keer beter.
Ik heb gelijk de plannen omgegooid, koffie gezet,gebeld, en een paar uur later waren we( mijn lief, mijn dochter, mijn knuffelkind en ik) onderweg in de auto naar Lauwersoog.
Ook zee, ook water.
Het was een intens lieve, harmonieuze midzomerviering, die ons allen goed heeft gedaan:))

maandag 21 juni 2010

Voorbij gaan aan de dingen


De eerste avond op het eigentijds festival besloot Marja op zoek te gaan naar tekens op de plaats, waar zij de aanwezigheid van een voormalig kasteel vermoedde.
Ik ben ben de andere kant van het terrein opgegaan en kwam op het heideveld terecht.
De energie van de opening had niet geklopt en ik had nog niet het gevoel, dat het festival voor mij begonnen was.
Met die energie kon ik de volgende ochtend niet met de consulten beginnen.
Het vallende duister en trage mistslierten versterkten de stilte van de grote ruimte rondom om me.
Achter me het nog vage geluid van het grote tententerrein.
Dan iets verder weg en steeds luider toen ik het pad afliep, langs de bossingel, die het festivalterrein afscheidde van de heide, gezang.
Mantra’s.
O ja, in de Zonnehal was die avond mantra-zingen.
De eerste mantra heb ik meegezongen, alleen, in de stilte van de heide klonk het als een gebed.
Zocht mijn stem langzaam, maar zeker de stemmen in de Zonnehal
GATE GATE PARAGATE PARASAMGATE BODHI SVAHA
De hartsutra.
Er zijn diverse vertalingen van deze sutra, die geen van allen echt de essentie raken.
De essentie van de inhoud van deze mantra, is dat de vormen en alles wat we via onze zintuigen waarnemen intrinsiek leeg zijn, en dat we aan al die waarnemingen voorbij kunnen gaan. De poort (Gate) door als het ware.
Het gaat in feite om de boeddha van het mededogen. Het mededogen ontstaat als een bijproduct, net zoals de liefde, als het hoogste bewustzijn bereikt wordt, dat van de leegte aller dingen. Dan neem je niets meer persoonlijk, en je laat alles gebeuren, alsof het je niet aangaat, terwijl je je eigen pad gaat. Dat pad is dan het pad van de compassie en de liefde.
Ik ben het pad weer teruggelopen naar het festivalterrein, naar de Zonnehal en heb meegezongen in de grote groep van mensen daar.
Daarna mijn bedje opgezocht in de tent.
Ik sliep al voor mijn hoofd het kussen raakte.
Ik was thuisgekomen op het festival :))

donderdag 17 juni 2010

Teveel jassen


Ik heb een Eigentijdsfestival vriendinnetje.
Mijn tent staat nog maar net, als ze ineens weer achter me staat net als de voorgaande jaren en we ons weervinden in een innige knuff.
Net zoals we ook aan het einde van het festival weer afscheid van elkaar nemen.
Tot volgend jaar,…misschien.
Ze haalt een deken uit haar tent om naast haar te genieten van de rust en de zon en ’s avonds vinden we elkaar soms ineens bij het kampvuur, hard zingend, lachend en meewiegend op de melodie van de gitaar en de drums.
Er staat op het markt terrein ook een kraam met prachtige kleding, handgemaakt met veel liefde.
Ontdek de godin in jezelf staat met grote letters te lezen.
Als ik in een van de zeldzame pauzemomenten over de markt wandel, langs deze kraam, staat mijn vriendinneke daar een jas te passen.
Prachtig, met veel stiksels en ingewikkelde motieven in machine borduur.
Wat ben je mooi zo, zeg ik.
En ze straalt.
Maar de jas, waar zoveel werkuren in zitten, is te duur voor haar.
Als ze hem uittrekt en weer terughangt in het rek, zegt ze: maar ik heb ook al zoveel jassen, teveel eigenlijk.
En terwijl ze dit zegt, voelen we allebei de symboliek hierachter.
Teveel jassen, trauma’s, negatieve ervaringen, die je met je meedraagt, omdat je ze eens hebt aangetrokken.
Ik moet eerst maar eens wat jassen wegdoen, zegt ze.
Ik ook.
Ik moest hier ineens weer aandenken, toen de stang in de winterkledingkast het begaf onder het gewicht van teveel jassen.
Hoeveel jassen heb jij teveel??

woensdag 16 juni 2010

Het andere oranje


Oranje is naast paars op dit moment heel sterk mijn kleur, los van het hele WK-gebeuren
Dit jaar moest ik intuïtief mijn amethisten thuis laten en de carneolen meenemen.
Ook de oranje gaasgordijnen kwamen in de tas, voor mijn partytent.
Bij de openingsceremonie, waarbij de acht chakrakleuren(ook het nieuwe turkooize bovenhart of thymus chakra) werden binnen gedragen, zagen Marja en ik dat het groene chakra het laatst werd binnengedragen door de groep, die hierbij hoorde.
Dit groene chakra stond voor vrouwenkracht.
Ooooooooh, kwam het tegelijkertijd uit het diepst van ons beiden.
Ten eerste dat vrouwenkracht zich als allerlaatst mocht manifesteren en met veel moeite de weinige ruimte mocht innemen, die de eerdere groepen met tegenzin voor haar inruimden.
Maar vrouwenkracht, vonden wij, dat was niet groen.
Vrouwenkracht is warm oranje.
Dat is het oermoeder-onderbuik gevoel, daar vanwaar het het leven ontstaat.
Met dit oranje( mijn oranje pastelkrijt is deze dagen bijna opgebruikt) heb ik heel veel vrouwen weer in hun kracht kunnen zetten:))

maandag 14 juni 2010

Weer zachtjes landen


Ik ben er weer.
Vier verrassende, verwarmde, overvolle dagen in Vierhouten liggen weer achter me en echoën nog langzaam na.
De consulten waren vaak zo mooi en ontroerend, waar mensen zich heerlijk openstelden in de gesprekken.
Ik heb met mijn tekeningen bijzondere cadeautjes weggegeven, dat weet ik, maar ik heb er minstens evenveel mogen ontvangen.
Zo werkt dat.
Bij het inpakken en weggaan zondag was het net of we minder mee te nemen hadden naar huis dan de donderdag ervoor, toen we kwamen.
Tja, dat is ook loslaten:))

woensdag 9 juni 2010

Nu echt even weg


De tassen zijn al gepakt, alles is gecheckt en dubbel gegecheckt.
Vanaf morgen ben ik vier daagjes op het Eigentijds Festival.
Mooie dingen doen op het Healing Field, zelf ook ervaringen opdoen en leren, maar vooral genieten.
Grote beer past zolang met het kleine beertje op mijn huis.
Tot later:))

zondag 6 juni 2010

In de ontspanning van de valeriaan


Ze komt binnen met een knuf , brede lach en een lijf vol drukke vrolijkheid.
Maar samen met haar weekendtas draagt ze ook een niet zichtbaar rugzakje vol spanningen en op gekropte onzekerheden mee.
Ze uit zich in nerveus drukdoen, tot ze zich langzaam kan overgeven aan de rust van mijn huis.
Zacht wit en roze geef ik haar, de kleuren en de energie van valeriaan.
Dat maakt het loslaten makkelijker, laat emoties en spanningen simpelweg stromen.
Water is een belangrijk element bij valeriaan,die het liefst bij water staat en haar kopje laat hangen zodra ze geplukt wordt.
Valeriaan werd in de laatste grote oorlogen gebruikt als een rustgever bij shellshock, bij soldaten, die door oorlogsgeweld getraumatiseerd waren.
Voel je, hoe alleen al door naar dit bloemetje te kijken, je als het ware losser in je vel gaat zitten?
Hoe ontkrampend dit werkt?
Fysiek helpt het dan ook tegen vastzittende darmen, spanningshoofdpijn, de krampen van PMS.
En het heeft een pijnstillende werking op zenuwpijnen , bv in schouder, nek en rug.
De wortel van de valeriaan(die ook wel duvelsdrek wordt genoemd) wordt ook wel gebruikt voor het maken van liefdessachets.
Mijn katten zijn/waren altijd gek op de geur als ik druppels op mijn handen had gemorst.
De kat van mijn moeder gaf vroeger spinnend kopjes tegen het (homeopatische) valeriaanflesje op de vensterbank.
Ik gebruik zelf in mijn praktijk liever de Bach methode van de valeriaan, omdat die minder versuffend werkt:))

donderdag 3 juni 2010

Donsbolletjes


Het zijn net de zachte donsbolletjes van de mimosa, de kleine kopjes van de kuikens, die sinds gisteren tussen de veren van hun broedmoeder uitpiepen.
Het krielkipje heeft 23 dagen op 4 witte en bruine eieren gezeten.
Ik weet nog niet hoeveel het er zijn.(update twee gele kuikens en een zwarte)
De loopren staat al in de halfschaduw onder de hoge eiken klaar om ze over een paar dagen nieuwe ontdekkings- en groeiruimte te geven.
Een tweede kriel zit ook al weer een paar dagen op eieren:))

note: geen "spirituele"  stenen, kruiden of healinglogjes, maar even wat aardegebondenheid en -bewustzijn
maar misschien is dat ook wel spiritueler en echter;-D

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails