woensdag 26 mei 2010

Gelukkig zijn


Ze vervullen mij iedere keer weer met verwondering, de gevoelens van geluk, die soms komen, maar ook net zo makkelijk weer verdwijnen zoals eb en vloed.
Ik kan ook geen definitie geven voor wat geluk precies is.
Mijn geluk is een heel ander dan dat van jou, denk ik.
Ik merk wel, dat hoe meer ik mij openstel, hoe meer ik mezelf als Een zie met alles om mij heen, hoe makkelijker ik geluk toe kan laten in mijn leven
Het laat me weer kind worden met een wijsheid, die verder gaat dan aardse begrippen.
Tevredener zijn dan voorheen, omdat ik steeds fijner word afgestemd op dat, wat bij mij past.
Tegenslagen laten zich ook makkelijker wegboeken, omdat dat, wat zich geluk noemt, diep zijn wortels heeft geslagen en ondergronds doorgroeit, ook al heb ik er geen erg in op dat moment.
Geluk is dan geen moment opname meer, maar een deel van mijn leven:))

dinsdag 25 mei 2010

Voorschot op de zomer.

Ik werd wakker in de stilte van het veld en het blonde licht van de opkomende zon.
Omdat er nog geen overgordijnen in de caravan hingen, was het ontwaken vroeger dan thuis.
Bleef ik nog even liggen, genietend ..van de koesterende warmte van mijn bedje, ..van het uitzicht, dat ik had door het grote raam.
Door het open dakraam kwamen de zoete geuren van de witte sering, die iets verderop in bloei stond.
De dauw van de nacht verdween langzaam in dampige nevels, tot de zonnewarmte die helemaal liet verdwijnen.
De fazanthaan, die zich overdag zonder angst laat zien, had nu ook zijn twee vrouwen meegebracht.
Met een schelle kreet waarschuwde hij voor eventueel dreigend gevaar.
Onze hanen in hun rennen echoden mee.
In een aangrenzend weiland, waar het lange gras roodachtig kleurde van het rijpende zaad, graasden een achttal reeën, die daar waarschijnlijk ook de nacht hadden doorgebracht.
Door de half open stallen kwam het gestommel van de paarden.
Een schep voer in de voerbakken, terwijl mijn theewater luidruchtig aan de kook kwam.
Met een beker thee in mijn hand, opende ik even later het hek om ze in de weide te laten.
Een lange stralende dag wachtte om gevuld te worden met schrijven, in de moestuin bezig te zijn, lezen, maar vooral heel erg genieten van dat stuk vrijheid.

Waar ik was, webbies??
Twee dagen misschien hemelsbreed slechts een paar kilometer van mijn huis verwijderd, maar gevoelsmatig in een andere wereld.
Lekker helemaal alleen in de rust en stilte op de es:))

zondag 23 mei 2010

Pinksteren

Ik ben er even twee daagjes niet.
Fijne Pinksterdagen en tot dinsdag:))

vrijdag 21 mei 2010

Een dag vol rijkdom


Heb je gezien gister hoe blauw de lucht was en hoe warm en sterk de zon??
De New Dawn en bruidssluier reiken hun ranken al hoog naar de zon toe
Ik heb mijn lief de zorg voor knuffelkind gelaten( het kan soms even iets te vaak en te veel worden) en  me laten drijven naar daar, waar de wind ( lees fiets) me bracht.
Een meditatiemoment in de vlindertuin, terwijl de vlinders om me heen fladderden, drie pond asperges gekocht,mmmm..., ontmoetingen, die me theedrinkend op een terras brachten,

kunst kijken in het ontmoetingcentrum(wow, er hingen heel mooie doeken), 7 afgeschreven boeken uitgezocht in de bibliotheek( die gingen meteen de caravan in voor in de vakantie) en op de terugweg een knuf gegeven aan knuffelbeeb(onderweg naar het consultatiebureau)
Thuis wachtte een lief boeketje op me.

's Avonds lekker rozig op de bank met de honden

En vandaag weer zo'n nieuwe mooie dag:))

woensdag 19 mei 2010

Damage control


Wat Colourfullflowergirl gisteren zei, in haar reactie op het onderstaande log klopt.
Het is voor mij, afgezien de financiële schade( die de verzekering niet dekt, wij hebben geen bedrijf, dus een tractor verzekeren, is niet te betalen), het meest de emotionele aantasting.
Men heeft ingebroken in mijn paradijsje.
Je hoort het ook wel van mensen, na een inbraak in hun huis, het gaat nog niet eens om de spullen, maar het voelt als een aanranding, er is een stuk vertrouwen en veiligheid afgenomen.
Gister ben ik bezig geweest dat stuk heelheid weer bij het land terug te brengen, ook voor de paarden, die daar lopen.
Met behulp van Reiki ben ik teruggegaan naar de gebeurtenis zelf, heb ik zelfs de mannen gezien, jonge harde kerels met lege gezichten, ik weet ook wat hun lot is over een aantal jaar, het heeft dan ook geen zin, dat ik daar nog boosheid aan verspil.
Ik heb een tijgeroog in de grond gestopt voor bescherming en een rozenkwarts voor vergeving.
In mijn moestuin heb ik een heel bed met allerlei bloemen gezaaid, oa, akelei ( akelei heelt en helpt met loslaten) en korenbloem( die laatste, weet je wel, die maakt dat dingen beter te verteren zijn)
En natuurlijk lag mijn camera weer thuis.
In de tuin begin het al eerder gezaaide al zo mooi door te komen.
Er zit een krikje op eieren, over tien dagen kunnen de kuikens uitkomen.
Kijk, die kleine dingen, dat wat er echt toe doet, dat nemen ze me niet af :))

maandag 17 mei 2010

Snap je dat nou??

Mijn lief is boos,hellig, furieus, ik ook.
Deze week is zijn tractor, zijn xx pk bij het hobbyboerenwerk gestolen.
Ze hebben tussen de tijd, dat hij de paarden op stal zette en terugkwam voor hooi en water geven , benut om heel snel de hekken te openen en de tractor weg te rijden.
Mijn lief kon de sporen volgen tot de plek, waar hij opgeladen is, voor transport,...naar Polen.
Dat weten we nu van berichten over eendere diefstallen.
Waar eerder alle deuren altijd open stonden in ons dorp, gaan steeds meer de hekken en poorten op slot.
Soms ben ik minder blij met een Verenigd Europa.
Want hoe houden we het schuim buiten de deur:((

vrijdag 14 mei 2010

Reflectie


Niets heeft een betekenis, totdat jij die betekenis er aangeeft:))

woensdag 12 mei 2010

Mijn kleuren

Ik kreeg er een kleur van, zo blij was ik met de enorme bos bloemen, die zomaar gebracht werd.
Een liefdevol dankje wel.
Het zijn jouw kleuren, hè?
Ja, heel veel paars,lila en roze, ze had ze zorgvuldig voor me uitgezocht.
Zorgvuldig heb ik gister ook de kleuren voor de poppenhuiskamers uitgezocht en al op maat geknipt.
Niet meer heel estetisch verantwoord in zachte lieve pastelkleuren, maar kleurrijk, heftig en af en toe heel spannend en gewaagd.
De lampjes hangen weer, met de snoertjes door de gefreesde sleuven in de vloeren.
Dat moet eerst afgeplakt worden met schilderstape(waar lag dat ook alweer??), dan kan het behangpapier op de muren en de vloerbedekking geplakt.
Net als mijn eigen grote huis wordt dit ook een blij huis:))

dinsdag 11 mei 2010

And there is light


Het is een ontzettend gepriegel, maar alle stekkertjes zitten weer aan de lampjes,en ze doen het allemaal weer.
Straks als er niet onverwachts knuffelkinderen gedropt worden, ga ik ze weer in het poppenhuis maken.
En nieuw papier op de wanden en nieuwe vloerbedekking.
Het huis staat nu in de behandelkamer, want het heeft ook een therapeutische functie, ontdekte ik bij mijn bezoekers.
Vandaag ga ik ook mijn blogronde doen, geen filmpjes, albums of linkjes, maar gewoon gezellig bij iedereen langs:))

vrijdag 7 mei 2010

Nieuwe wegen


Ken je dat gevoel s‘avond uitgeteld, maar eigenlijk heel voldaan over die dag te zijn?

Eigenlijk zijn momenteel bijna alle dagen zo.
De tuin, mijn healingwerk wat ook weer steeds meer gaat lopen, nieuwe vrienden ontmoeten, oude vrienden, die ineens weer opduiken en vooral de dagen met de knuffelkinderen, heerlijk.
En bij dat alles heb ik mijn schrijfblokken ook weer opgepakt, ben ik bezig met het verder uitwerken van het frame van het boeken,om af en toe een paar tijdsblokken in te vullen, beetje bij beetje.
Ik kom personen tegen, die ik in dit leven ook ken of gekend heb en de situatie toen zegt veel over hoe ze nu in het leven staat.
Laat me bepaalde eigenschappen nu beter begrijpen in het licht van toen.
Ik vind hier mezelf ook weer, solitaire, maar altijd op de juiste tijd op de juiste plaats mensen vindend, helpers op mijn zoektocht naar nieuwe wegen.
Ik denk, dat het bloggen de komende zomermaanden wat minder frequent gaat worden.
Er zitten tenslotte maar 24 uur in een dag.
Real life trekt aan me en dat is goed:))

woensdag 5 mei 2010

Vrijheid


Vrijheid is niet hetzelfde als ongebondenheid.
Vrijheid is het vermogen om keuzes te maken
en je aan datgene te binden, wat het beste voor je is.:))

dinsdag 4 mei 2010

Herdenken


Op 4 mei ben ik in gedachten bij mijn vader, die in de tweede wereldoorlog door twee SS-ers met getrokken pistool werd opgehaald, op transport gezet werd naar Duitsland, maar ergens op wonderbaarlijke wijze heeft kunnen vluchten.
Te voet de tocht door Duitsland en ons land naar Den Haag heeft gemaakt, ver weg van zijn geboortestad in het noorden, ver weg van zijn ouders.
Daar ondergedoken heeft hij de hongerwinter in z'n ergste vorm meegemaakt.
Geleefd met de angst verraden en weer opgepakt te worden.
Twee jaar, die hun sporen onuitwisbaar bij hem nagelaten hadden.
Na mei 1945 was de oorlog tot aan zijn dood nooit uit zijn denken, nooit uit zijn lijf verdwenen.
Op 4 mei zijn de lijnen weer heel dun, in mijn rookvrije huis ruik ik af en toe zijn sigarettengeur,
hij is even heel dichtbij:))

maandag 3 mei 2010

Fusilli tricolore

Vandaag gaat het koken wat sneller dan anders.
De volgende maandagen voorlopig ook.
Vanaf vandaag ben ik de vaste maandagoppasoma van knuffelbeeb.
Ze is nog veel te klein voor de dagopvang en als je dat een beetje met elkaar kunt regelen, dan is dat toch prima.
Dat was gisteravond weer de wekker zetten en  vanmiddag pas na vijf uur weer thuis komen.
Maar die kleine wordt al zo leuk.
Vandaag eet eten we pasta, lekker makkelijk en het ziet er gewoon zo gezellig uit.

Ingrediënten:
300 g fusilli tricolore pasta
2 rode paprika's
2 gele paprika's
1 courgette
2 uien
80 g pijnboompitten
250 g gorgonzola kaas(of een andere kaassoort)
1 beker (200 ml) crème fraiche
50 g geraspte Parmezaanse kaas

Bereiding: Snijd de paprika's en de courgette in blokjes.
Rooster de pijnboompitten op laag vuur in een pan zonder olie of boter, totdat deze iets bruin worden.
Houd de pijnboompitten apart.
Kook de fusilli in ruim water gaar.
Fruit de gesnipperde uien in een beetje olijfolie.
Voeg de stukjes paprika en courgette toe en laat enige minuten bakken.
Voeg de crème fraiche en de gorgonzola in stukken toe.
Goed roeren, totdat alles gesmolten is.
Schenk de saus over de pasta en bestrooi met de Parmezaanse kaas en de pijnboompitten:))

zaterdag 1 mei 2010

Celebrate life,celebrate love


Zelfs de tortelduiven, die in de boom naast mijn huis aan het nesterelen en tortelen zijn, weten het.
Het is vandaag  Beltane, de dag om het leven, de liefde te vieren.
Na de drukte van de koninginnedag gister ga ik vandaag de natuur in, naar het grote heideveld,
want daar groent en bloesemt nu van alles en is de stilte soms oorverdovend
Het was heerlijk gister, hoewel het weer wat minder was, maar de sfeer, de kramen, de optredens,de kroegjes en de ontmoetingen maakten alles goed.
Dan weet je ineens weer waarom Groningen de meest  bruisende stad van het noorden is,
maar dat ik ook blij ben, als ik 's avonds mijn dorp weer binnenrijd.
Ik ben en word geen stadsmens :))

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails