zondag 31 januari 2010

Blogstilte


Ssssssst, ze slaapt nog even, echt beter worden duurt iets langer.
Maar dat mag toch:))

vrijdag 29 januari 2010

Leeg


Waarom ben jij sneller weer op de been dan ik, zegt mijn lief,
terwijl hij al anderhalve week doorgriept en -kuchelt,..en doorloopt
Er klinkt ongeloof, want de afgelopen dagen,
was ik behoorlijk uitgeteld.
Er zit nu alleen een ongelooflijke moeheid in mijn lijf,
mijn batterijtjes zijn leeg.
Als een computer, waar te veel troep in zit,
start ik eindeloos traag op,
komt er niet uit,
wat ik wil en met zo'n slakkegang,
dat ik denk: laat maar.
Vanuit de geneeskunde weet ik, dat ook na zo'n virusje er oneindig veel wittebloedlichaampjes gesneuveld zijn en dat die lijkjes nu opgeruimd moeten worden( de beelddenker in mij wordt nu wakker), dat mijn lijf daar nu even de grootste prioriteit aangeeft, maar ik wil veel sneller.
Daarom even veel slapen, muziek luisteren(is Satie niet prachtig? hij past nu zo goed bij mijn stemming) warm binnen blijven,.....blogbezoeken en reacties,...ik red het gewoon niet.
Vanavond is er veel poedersuikersneeuw gevallen en de volle maan zal wel niet te zien zijn.
De kristallen blijven deze keer mooi in de glasvitrine, misschien kan ik ze morgen nog opladen,
samen met mezelf:))

Off-day


Schijnbaar heb je off-dagen nodig om de andere dagen meer te laten glanzen.
’s Nachts wakker geworden met een keel van grof schuurpapier en oei ,
 was mijn temp zo omhooggeschoten.
In de spiegel keken een paar grote koortsogen mij aan.
Beneden thee gezet met veel honing en citroen, lekker, en een dubbele dosis *echinaforce geslikt.
De honden keken verbaasd vanonder hun fleece dekentjes,
naar wat ik op dit uur van de nacht aan het doen was.
Weer boven een extra deken over mijn bed gelegd, een blauwe sjaal( blauw is een helende kleur) om mijn nek geknoopt samen met de aquamarijnen(ik draag ’s nachts geen barnsteen)
 en weer in een bodemloze slaap gevallen.
’s Ochtends was de ergste koorts weg, het vervelende doffe mistige gevoel bleef, de keelpijn ook.
Verder gebeurde er niet veel vandaag, eigenlijk echt helemaal niks.
Morgen zal het wel beter gaan:))

*Echinaforce(rode zonnehoed) heeft de beste werking bij de eerste verschijnselen van griep of verkoudheid.
Het liefst niet langer dan viertien dagen of drie weekgebruiken.
Langdurig(er) gebruik kan leverschade veroorzaken.

donderdag 28 januari 2010

Barnsteen, de tranen van de zon



Op dagen als deze, die als koude grauwe kralen aaneengeregen worden, mis ik de zon, de warmte.
Is het net of alle kracht, alle levenswarmte de grond in trekt.
Dan zoek ik de energie op van mijn barnstenen ketting, dikke honingkleurige brokken, die heel licht aanvoelen om mijn nek op de blote huid.
Direct word ik omgeven door een aangename warmte, die helemaal doortrekt naar mijn maagstreek en van daaruit mijn hele lijf door.
Barnsteen voelt altijd warmer aan dan mijn andere stenen.
Maar eigenlijk is de barnsteen geen echte steen.
Ongeveer veertig miljoen jaar geleden stroomde er overvloedig hars uit naaldbomen(mogelijk een cedersoort) en droogde op.
Als hier zuurstof bij kwam werd de hars ondoorschijnend, maar veel bomen kwamen in de Baltische zee terecht en de boomstammen verdwenen onder het zand op de zeebodem.
Daar verharde de hars zich tot wat wij nu kennen als barnsteen.
Barnsteen drijft op zoutwater en bij storm spoelden daarom kleine brokjes losgewoelde barnsteen aan op de kusten van de Oostzee-landen.
In de prehistorie werd de barnsteen al gebruikt voor sieraden en betalings- of ruilmiddel.
Later kwam men erachter dat door een wollen lap over de steen te wrijven deze elektrisch geladen werd.
Daarom heeft barnsteen ook een soort magnetiserende werking.
Barnsteen werkt in op het derde chakra en is daarom werkzaam op het maag-darmkanaal
Maar door zijn verwarmende werking kan hij ook voor aandoeningen aan de luchtwegen en verkoudheden gebruikt worden.
Als draagsteen, maar ook simpelweg een glas water drinken, waar een tijdje een barnsteen in gelegen heeft.
Voor kindjes, die last hebben met tandjes krijgen, is de barnsteen ook goed.
Er zijn zelfs bijtringen, waar een barnsteen in is verwerkt.
Toen ik hem kocht twee jaar geleden was ik vooral geïnteresseerd in de energetische werking van barnsteen.
Hij bracht mij een stuk rust en evenwicht in mijn eigen angsten, de claustrofobie.
Ook versterkt hij het gevoel van eigenwaarde en zelfbewustzijn.
Barnsteen geeft je de nodige levensenergie en het gevoel, dat je in het zonlicht staat.
Het dragen van barnsteen zou verder een nieuwe liefde of vriendschap mogelijk maken.
Vanuit de middeleeuwen was het ook een beschermer tegen negativiteit, demonen, het Boze oog.

Kopal is een soort barnsteen, dat ook veel verkocht wordt(ook soms als barnsteen)
Dit is alleen veel jonger, (een à twee miljoen jaar oud).
Het wordt ook veel gebruik voor het maken van wierrook.
Russisch barnsteen wordt gesmolten uit heel kleine brokjes barnsteen, waarbij dan vaak insecten worden ingevoegd:))

woensdag 27 januari 2010

Logeetjes


Jamesey

Op de zolder vorstvrij, maar niet te warm, heb ik twee kleine logees.
De afgelopen dagen gaf de thermometer ’s nachts 10 tot 15 graden onder nul aan.
Te koud voor de konijnen bij de stallen.
Eergister is Mink, het grote grijze konijn, al hier gekomen.
Hij gaf zelf aan, dat het te koud werd voor hem.
Eerst een beetje donker verblijf in een kattenreismand, nu in twee op elkaar gezette wasmanden op hooi en kranten.

Mink

Hoewel de kleine Jamesey zich diep had ingegraven tegen de kou in zijn hooi en stro, is hij gisteren ook naar huis gebracht en vond een plekje in een grote treasurebox, waar eerder speelgoed inzat, later paardrijwedstrijdspullen en nu een klein zwart-wit konijn heel behaaglijk inzit.
Een rode deksel van een plastic waskorf( die zelf ooit al een nieuwe functie kreeg, om bij de stal nat hooi in te doen) maakt de box veilig tegen uitbreken. Leve de tye rips.
De dieren vinden het zichtbaar leuk, dat ze er zijn, ik ook:))

dinsdag 26 januari 2010

maandag 25 januari 2010

Dolce far niente




Ik heb dit weekend echt helemaal niets gedaan.
Heerlijk!!
Vrijdag het lege poppenhuis naar de behandelkamer gezeuld.
Daar mag het even leeg blijven tot, ergens in mijn eigen bermudadriehoek, de box met
ph-snoertjes en stekkertjes gevonden wordt.
Vrijdag ook de ezel weer op de logeerkamer neergezet met het grote doek erop, dat half af is.
Elke keer met langslopen even blij mee geweest, ik mag er verder mee, maar het hoeft nu nog niet.
Zo is het ook al mooi op dit moment, vind ik.
Het is nog niet, het wordt nog, behalve verf wil ik nog ander materiaal, texturen gebruiken,
kant, ribbelkarton,dingetjes van metaal en zo, dat komt wel.
Vrijdag stapels cd-tje uitgezocht, gesorteerd en weer opgeruimd.
De kastjes op mijn slaapkamer anders neergezet,
waardoor op de plek van het poppenhuis nu de grote boeddha  staat.
Alle stenen vonden daar rondom ook meteen hun plek, mooi.
Vrijdag gefourageerd.
Voor alle mensen en dieren is weer voldoende voer.
En de zaterdag en zondag speelden zich vooral af op mijn kamer, op en rond mijn bed.
Mijn dieren vonden het heerlijk, er was steeds een hond of een kat bij me.
Met tien kussens comfortabel gestapeld, was het de plek om te lezen, muziek te luisteren,
aantekeningen te maken voor mijn boek( ik schrijf nog steeds gestadig door)
of gewoon alleen maar bewust te zijn van mijn ademhaling en mijn hartslag.
Dit was, merk ik, heel goed voor mijn balans.
Het griepvirus, dat de afgelopen week op de loer lag, is,
voor zover ik het nu kan bekijken, helemaal verdwenen.
We hebben hier geen sneeuw gehad, het is alleen in- en inkoud
De honden gaan nu alleen mee voor de korte ronde, niet helemaal door het bos.
Maar volgende week is het alweer februari, de lente is weer in zicht:))

vrijdag 22 januari 2010

Fragile


Gisteren tussen ontroerende optredens en de bellende BN-ers , dat waar het echt om ging, de intens schrijnende beelden uit Haïti.
Samen met m'n tranen heb ik ook geld gestort.
Mijn eigen druppels op een gloeiende plaat, like tears from a star.
How fragile we are:))

donderdag 21 januari 2010

Een veilig nestje



wilde wortel

-Oma heeft een heel lekker bedje voor A.-
Ze zingt het bijna bij het binnenkomen.
Klein druktemakertje, dat geen moment, kan stilzitten.
Thuis is ze bijna niet in bed te krijgen, maar hier, bij ons.
-Effe slape???_
--Jij mag even slapen in het kleine bedje met spijlen.--
Heel veilig  voelt het daar blijkbaar voor haar, want terwijl ik zachtjes neurie-liedjes voor haar zing, naast haar op de rand van het grote logeerbed, en zij nog even rommelt met haar knuffels en haar speen, vallen langzaam haar oogjes dicht.
-Mag A. vanavond weer bij oma slapen??-
--Als je de volgende keer weerkomt met opa,  mag je weer--.
De volgende keer zal nog wel even duren, want het gifgroene monster van jaloezie heeft z'n kop weer opgestoken.
Blijkbaar is het te leuk geweest.
Jammer:))

woensdag 20 januari 2010

Wacht niet



Wacht niet
op zorgeloze dagen
om gelukkig te zijn,
want altijd zal een probleem
je bekommernis geven

Wacht niet
op waardering van iedereen
om gelukkig te zijn,
want altijd zal er iemand
kritiek op je hebben.

Wacht niet
op een dag zonder fouten
om gelukkig te zijn,
want altijd maak je ergens
een grote of een kleine blunder.

Wacht niet
tot iedereen vriendelijk voor je is
om gelukkig te zijn,
want altijd zal er iemand jaloers
op je zijn.

Wacht niet
tot ze je 'genoeg' betalen
om gelukkig te zijn,
want altijd zal je minder verdienen
dan je meent waard te zijn.

Wacht niet
tot je bij iedereen gelijk haalt
om gelukkig te zijn,
want altijd zal er iemand denken
intelligenter te zijn.

Wees jezelf
en waardeer wat je bezit
want vanaf dat moment
zul je ervaren hoe het is
om gelukkig te zijn:))

bron www

dinsdag 19 januari 2010

Warme voeten



Mijn grootouders waren eenvoudige, maar wijze mensen.
Van mij grootvader kreeg ik, behalve mijn liefde voor paarden, de les mee, altijd het hoofd koel en de voeten warm te houden.
Van mijn oma (de brei-oma) leerde ik, behalve hartewarmte te verspreiden, dat goede wol nooit weggegooid mag worden.
Zij had tenslotte een oorlog meegemaakt.
Een zuiver wollen trui die ik in '85 tijdens de  Elfstedentocht heb gebreid, heb ik uitgehald, ontkruld en van een bol dikke sterke wol 2 x7 vierkantjes gebreid.
In elkaar gezet ontstonden deze heerlijk warme slofjes:))

maandag 18 januari 2010

Vanuit Tibet


Op die dag op de beurs in Emmen kwam ik in gesprek met een man, daar aan een tafel.
Vanuit het standaard gesprek over wat hij deed op de beurs en zo, kwamvan hem ineens de vraag:
Wat heb jij met Tibet?
Natuurlijk, het is een land, waar ik ooit eens heen wil, maar dan wel zonder al die Chinezen.
Maar er is meer, zei hij.
Ja, mijn gids komt er vandaan, antwoordde ik in een van mijn helderwetende momenten.
Hij lachte: maar hij is wel klein, hoor.
Bij mij viel het kwartje; eens tijdens een gidsenmeditatie was een klein jongetje op blote voeten uit een gevisualiseerd bos komen lopen.
Ik had die met het idee van:ga jij je vader of moeder  maar eens halen eens halen, weggestuurd, - wij hebben van onze geleide gidsen toch vaak het idee dat het heel belangrijke wijze wezens moeten zijn,---foutje.
Dit wijze kind was ooit in een ver vorig leven in Tibet mijn tweelingbroertje geweest en wij waren als jonge kloosterlingen van elkaar gescheiden.
Maak contact met hem, zei de man aan de tafel en hij leert je zoveel over kruiden.
Maar stenen zijn mijn ding, vond ik, zij, ik wees naar mijn vriendinneke, die ergens achter hem zat,
zij doet de dingen met kruiden.
--Jij weet zoveel van kruiden, vanuit jezelf, je moet je het alleen her-inneren--
Thuis heb ik dat contact gemaakt of misschien deed die kleine jongen dat wel, want zijn beeld stond opeens haarscherp op een bordkartonplaat,die ik als onderleggergebruikt voor mijn knutselwerk, gegrift.
Een half jaar later viel mijn lang vergeten doos pastelkrijt ineens in mijn handen, ook vanuit het niets.
Intuïtief ben ik gaan krabbelen, eerst kwam een kleine Aziatische jongen op het papier, zwart koppie haar, grote donkere ogen, een groenbruin jackje.
Terwijl ik hem aan het bekijken was, moest ik ineens mijn krijtjes weer pakken, en na een tijd ik weet niet meer hoe lang, ontstond vanuit, over de oorspronkelijke tekening deze jonge Tibetaanse monnik.
Hij is confronterend, best wel heftig soms, geeft mij een spirituele schop onder mijn gat, als ik mijn talenten niet voldoende benut,-je kan veel meer, dan je nu doet-
Maar hij is ook het kind, waarmee ik ooit,vroeger speelde.
Vanuit dat pasteltekenen maak ik tegenwoordig mijn spirituele -en gidsentekeningen,
honderden heb ik er nu al gemaakt.
Tekeningen, die vanuit gevoel en vanuit het onverklaarbare ontstaan en
wat nog altijd bijzonder blijft om te doen.
En de kruiden, ik weet, ik herinner steeds meer als uit een onuitputtelijke bron, ik kan ze ook steeds vaker benaderen vanuit mijn gevoel, zoals ik ook bij de kristallen doe:))

zaterdag 16 januari 2010

Blauwe druifjes nam ik mee.



Is het al weer drie of vier jaar geleden, dat ik naar Emmen naar een parabeurs ging?
Ik zat er nog niet zelf en ging er heen om mijn vriendinneke te verrassen met
een onverwacht bezoekje en een bakje blauwe druifjes.
Ik vond haar in tranen.
De beurs was vervelend, de mensen afstandelijk en de plek waar ze zat koud en tochtig.
Blauwe druifjes doen wat met je.
Het heeft met ademen te maken, met de longblaasjes, waar ze wel op lijken.
Als je diep kunt inademen , is het ook alsof je meer ruimte kunt innemen, jezelf beter kunt neerzetten.
En dan met het uitademen kun je jezelf beter uiten.
Als je hart zich gevoed weet, als je je geliefd weet, heb je ook meer ruimte om te ademen
Zo simpel is dat eigenlijk.
Vandaag ga ik weer een bakje blauwe druifjes ergens brengen.
En daarmee zet ik een tweede eigenschap van dit bloemetje in.
Het paarsblauwe resoneert ook met de voorhoofdchakra, met ons denken.
Het laat ons beter de dingen onthouden, laat de gedachten makkelijken komen en verwerken.
Vandaag ga ik mijn schoonzus en zwager opzoeken in hun nieuwe appartement.
Hij dementeert, zij heeft moeite de snelheid van dit verdrietige proces te volgen.
Mijn druifjes zullen ruimte geven.
In het hoofd, maar ook in het hart:))

vrijdag 15 januari 2010

Opaal heeft de kracht van water.



Zij vroeg me laatst om de uitleg van een vuuropaal.
Dan kom ik eigenlijk ook bij mijn eigen witte opaal, die technisch gesproken niet de naam vuuropaal mag dragen.
Maar even, om uit te leggen wat de opaal doet.
Stel je voor, dat miljoenen jaren geleden ontelbare kleine waterdruppeltjes zich in laagjes hebben kunnen uitkristalliseren tot een steen, tot veel stenen.
Dat geeft de steen ook meteen haar gevoelswaarde, ze heeft als taak je heel direct bij je eigen gevoel, bij je eigen kern brengen.
Ik zeg, ze, want deze steen voelt voor mij puur vrouwelijk, met veel maanenergie, gevoelskracht geboren uit water.
Opaal wordt vaak een ongeluksbrenger genoemd, een negatieve steen, een waar je liever met een boog omheen loopt.
Tja, er zijn ook mensen die liever niet in hun eigen spiegel kijken.
Een opaal kan in zo’n geval nogal wat onrust in huis brengen.
Opaal is daarom ook niet voor iedereen zomaar een geschikte steen, omdat ze de neiging heeft om dingen uit te vergroten, het positieve, maar ook het negatieve, zodat ze je duidelijker zicht geeft op het hoe en waarom van bepaalde problemen en je ermee aan de slag kunt gaan
De opaal confronteert, brengt je donkere kanten aan het licht, dat wat je liever niet in de openbaarheid ziet, maar wat wel degelijk een deel van jou is.
Net zoals de maan ook haar donkere zijde heeft.


De vuur opaal met haar warme kleuren in rood, oranje of geel heeft, behalve haar vrouwelijke maankracht, ook de mannelijke zonnewarmte in zich, en helpt in mijn optiek als een koesterende vader/moeder steen om verdriet en woede los te laten, als mensen je slecht of onrechtvaardig behandeld hebben.


Mijn eigen witte opaal, met al haar kleurenglinsteringen in zich (het zogenaamde opaliseren) heeft behalve de bovenstaande eigenschappen de zachtste energie van de opalen en brengt me in contact met de engelen, ook in het soms vergeten engelenbewustzijn in mijzelf.
De pure schoonheid van de steen opent mijn ogen voor alle schoonheid om me heen, niet alleen, die van de natuur, maar ook de herkenning van de zielschoonheid van de wezens om mij en van mijzelf:))

Opaliet is geen steen, hoewel hij wel vaak onder de opalen wordt geordend, maar een kunstmatig vervaardigd glas net als de goudsteen.
Ongeveer anderhalve eeuw geleden is voor de eerste keer opaliet gemaakt als goedkopere vervanging van zeldzame kostbare opaal

donderdag 14 januari 2010

winterpoezie



De winter schrijft in duizenden kristallen,

ragfijn gedachten op het vensterglas.

 Ademloos en in verwond'ring,

ben ik ineens het kind weer,

dat ik vroeger was :))

© A.S.K.januari2010

woensdag 13 januari 2010

Siberia



Zo koud was het afgelopen zondag op de es.
’s Nacht had de thermometer 15 graden en overdag was het kouder dan
welke weerman ook had voorspeld.
Vanuit het noordoosten joeg de wind met kracht (5-6) koude bijtende sneeuwvlokjes
over de witte ijzige vlakte.
Dan geldt niet alleen de meetbare temperatuur, maar ook de gevoelstemperatuur,
die dan vele graden lager is.


De paarden zijn er even uit geweest, even om hun spieren los te maken
en tegen de stalbenen van mijn oude merrie.


Snel de stal netjes gemaakt, mest eruit , schoonstro/zaagsel erin,
de nieuwe himalayazoutblokken opgehangen.
Voer in de voerbakken,een plak hooi, warm water ontdooide
de bevroren ijslaag in de wateremmers.


De zwarte stond al te trappelen om weer naar binnen te mogen,
want het is zo heerlijk behaaglijk op stal:)

dinsdag 12 januari 2010

Sneeuwvlokken



Sneeuwvlokken zijn van nature kwetsbaar,
maar kijk eens wat ze kunnen als ze zich aan elkaar hechten:))

maandag 11 januari 2010

Hutspot met een zonnige knipoog


Maandag is hier Meatless Monday, ook voor mijn lief, die wel vlees eet.
Om dat erdoor te krijgen bij een verstokte vleesliefhebber,  moet je toch wel een beetje creatief in je potten en pannen roeren.
Gelukkig word ik optimaal geïnspireerd.

300 g (zilvervlies) rijst
1 groentenbouillontablet
2 handsinaasappels
2 el olijfolie
500 g hutspotgroenten( peen en uien)
1 groene paprika, in reepjes gesneden
250 g jong belegen boerenkaas, in reepjes (komijnekaas is hiervoor ook lekker, maar denk ook eens aan brandnetelkaas, kruidenkaas of mosterdkaas. mijn marktkaasboertje heeft altijd reststukken in een mand voor weinig))
Kook de rijst samen met de bouillon tablet, bewaar bij het afgieten 1 kopje van het kookwater.
Schil met een scherp mes de sinaasappels(ook het witte vlies).
Snijd de sinaasappel in plakken en daarna in vieren.
Bewaar het vrijkomende sinaasappelsap.
Verhit in een wok de olie en roerbak de groenten en paprika reepjes ongeveer 3 minuten..
Schenk de sinaasappelsap en de bewaarde bouillon erbij.
Voeg dan de stukjes sinaasappel erbij en warm nog even door.
Schep vlak voor het opdienen de kaas erdoor en maak op smaak af met peper en zout:))

inspiratiebron AH

zondag 10 januari 2010

LouLou



In het grote kippenhok ruikt het nu als een huis van plezier.
Omdat de thermometer een nachttemperatuur van -12 graden aanwees vannacht, is het hok bij de bessenstruiken te koud, vooral als de wind naar het N.O. gaat draaien.
Daarom hebben we besloten om de witte kippen met haan te verhuizen naar het grote hok bij de stal, waar ook de nieuwe bruine kippen al zitten.
Allereerst het feit, dat de kippen geen zin hadden in de verhuizing en wij geen zin tot donker te wachten tot ze op hun stok zaten.
Het was daar bij daglicht al gevaarlijk glad
Met een groot visschepnet, maar voorzichtig,hebben we ze een voor een te pakken gekregen en overgebracht.
Niet zomaar.
Om het eenheidsgevoel in het andere hok te bevorderen, kreeg elk van hun, ook de bruine kippen, een druppel eau de parfum in hun nek.
Uit mijn voorraad flesjes koos ik een met een glimlach.
Loulou van Cacharel, een oosters geurtje van tropische bloemen, zoals perzikbloesem, fresia en orchidee en kruiden, bergamot,sandelhout en anijs.
De geur staat voor ondeugend, gevoelig en sensueel.
Onze haan zal nog wat te stellen krijgen  met zijn dames de komende tijd:))

zaterdag 9 januari 2010

Winter harmonie


Soms is het een kwestie van keuzes maken.
Ga ik ’s avonds het log voor de volgende dag schrijven of….?
Soms komt er ineens een andere verleiding tussendoor.
In dit geval de fles schuimende badolie, die ik van mijn kinderen heb gekregen met kerst.
Harmonie d’Hiver van Kneipp.
Als ik een scheut in het warme badwater giet, vult een heerlijke geur van amandel,vanille, sinaasappel en kruidnagel de badkamer.
Gekleurde windlichtjes verhogen het Duizend-en-Een-Nacht gevoel.
Dit was puur genieten.
Jullie vergeven het me hopelijk, een logloos dagje.
De volgende dag laten de paarden zien dat je samen ook van een bad(kuip) kunt genieten.
Samen eten ze genoeglijk hun muesli en hooi uit de kuip die in hun winterse wei staat.
In de andere kuip is het water dik bevroren.
Daarom gaat er iedere keer een grote watertank heet water mee, ook voor de kippen en konijnen.
Het is bar koud daar op de es:))

donderdag 7 januari 2010

Een wereld in het klein


Mijn  bed is gedraaid en het voelt goed daar te slapen.
Het houten huis van1 meter hoog en 50 cm breed en 40 cm diep is helemaal leeg en weer stofvrij.
De schade na vier jaar onachtzaamheid is groot, de fragiele bedrading moet grotendeel vervangen worden, d.w.z. dat de vloertjes ook aangepakt moeten worden.
Laat ik eerst beginnen.
Wat is er zo speciaal aan een “dollhouse”?
In Nederland zijn duizenden vrouwen en ook mannen intensief bezig met deze wereld in miniatuur, exact de verhouding 1:12 aanhoudend.
Met houtwerk, miniatuur borduurwerk, breien met naaigaren, zo pietepeuterig klein aquarel- en olieverfwerk, keramiek, lampen van kleine swarovski kristallen, allerhande etenswaren van polymer clay.
En dan vergeet ik bijna de diverse vormen van planten en bloemen van vloeipapier, zijde of koud porselein.
Het is een wereld, die uitdaagt tot alle vormen van creativiteit en handvaardigheden.
En soms heeft het ook een therapeutische functie.
Mijn buuf, die ook al verscheidene huizen in miniatuur gemaakt heeft, zat in de 2e wereldoorlog in een jappenkamp.
Vanuit de angsten, die zij hier aan over gehouden had, heeft ze een Indisch huis gemaakt.

Van weggooi-materiaal, kompleet met baboe,klamboes, gekko’s, maar ook met een japanner in uniform om de hoek van de muur.
In het huis staan overal schalen voedsel zodat de bewoners niet de honger zullen lijde, zoals zij en haar familie
Ze heeft de japanner een timmerkist gegeven, waarmee hij het huis heel mee moet houden in plaats van het te vernietigen
Beetje bij beetje kon zij haar angsten loslaten door te werken met dit huis.
Haar Indisch huis staat nu permanent in het Haags museon, te bezichtigen voor andere mensen met Japanse concentratiekampsyndromen.

Over het speciale van mijn huis,……een andere keer.

woensdag 6 januari 2010

Het grote keren.



Vandaag wordt niet alleen mijn matras gekeerd, maar ook mijn bed.
Het hele houten gevaarte schroef ik uit elkaar en zet hem op een andere plek weer in elkaar.
Ik heb al uitgemeten, dat er dan meer ruimte komt.
Dat mijn vitrine met stenen nu mooier uitkomt en ook mijn oude poppenhuis wil weer in het licht gezet worden.
Nu het toch winter blijft, wil ik daar weer wat doe-dingen mee doen, oa een nieuwe elektrische bedrading erin aanleggen:))

dinsdag 5 januari 2010

maandag 4 januari 2010

Zondagsrust


Het knallen van vuurwerk is weer vervangen door het geluid van schrapende sneeuwscheppen.
Wij houden hier om beurten de straatjes sneeuwvrij.
Als ik uit het raam kijk, zie ik de zwaaiende arm van mijn buurman.
Hij schuift mijn voortuinterras schoon.
Vanmorgen heel vroeg heeft mijn lief al de eerste sneeuw overal geruimd.
Elke keer vormt zich weer een nieuw laagje.
Mijn knie zegt dat er nog veel meer in de lucht zit.
Een boek, thee, een kussen en een plaid op de bank, zondagsrust, heerlijk.
Ondertussen genieten de honden van het wroeten in hoge sneeuwbulten, voeren we kilo's wintervoer, vetbollen en broodkruimels aan de vogels en gaan de paarden ’s avonds eerder op stal.
In het koude witte weiland is niet veel te vinden:))

zaterdag 2 januari 2010

Nieuwjaar


Voor dit prachtige nieuwe jaar wens ik voor iedereen:

De hoopvolle en sprankelende verwachting van de lente
Heel veel warmte en licht van de zomer
De gouden draden van geluk van de herfst en
De koesterende geborgenheid en wijsheid van de winter.

Maak er een magisch en liefdevol jaar van, webbies:))

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails