donderdag 30 december 2010

Longontsteking

En dan kwam ineens het weekend, dat de koorts tot over de 40 steeg, dat ik mijn longen bijna uit mijn lijf hoestte en elke ademhaling pijn deed.
De dokter die langs kwam konstateerde  longontsteking en gaf dozenvol medicatie.
Antibiotica tegen de ontsteking, pijnstillers en codeïne  om mijn (door het hoesten) gescheurde tussenribspieren rust te geven en het hoesten te dempen, pillen verder om het hoesten makkelijker te maken.
Het geduld en de kracht moest ik zelf opbrengen
Liggend voor het raam heb ik het winter zien worden, de vogels zien eten van de vetblokken, het intense blauw van de vrieslucht en het grijze, waaruit duizenden sneeuwvlokken naar beneden dwarrelden
Het kerstdiner was een onmogelijkheid( dat red je niet, zei mijn dokter), maar de kinderen en de kleintjes kwamen langs en er was een megapan soep.
Ook dat was kerst.
Een eerste opstarten van mijn pc mislukte gister.
Ik weet niet of hij af was of ook vol virussen, maar ik heb nu een andere sinds vandaag.
Mijn foto's, afbeeldingen en docu's zijn allemaal weg.
Ik start 2011 dus helemaal leeg, maar met genoeg ruimte voor nieuwe dingen:))

vrijdag 17 december 2010

Isa


Isa is de 11e Noorse rune en betekent ijs.
Ze heeft(recht, vertikaal en zonder beweging) de vorm van een ijspegel.
In onze tijd van centrale verwarming en andere gemakken niet meer voor te stellen, maar in oude tijden stond dit voor het binnenblijven, zich beschermen tegen de genadeloze koude van de winter, de krachten sparen voor de tijden van groei.
IJs is de vaste vorm van het vloeibare, het statische energieloze van wat stroomt, van wat wil bewegen.
Op dit moment is Isa mijn rune.
Een nieuw virus heeft zijn voet tussen mijn deur weten te krijgen, een blik op de weegschaal vertelt, dat ik de afgelopen maand meer dan 10 kilo ben kwijtgeraakt.
In de bikiniperiode zou ik zeggen: hoera, maar de winter duurt nog zo lang.
Het kost ook zoveel spiermassa, en daarmee ook kracht.
Toch is Isa een vriendelijke rune, ze laat zich zien als een koud, maar prachtig kristal.
Deze statische periode mag negatief lijken, maar geeft rust en ruimte.
Geen gepluk en getrek aan me, gewoon heel dicht bij mezelf blijvenen dat vasthouden.
Nieuwe plannen blijven gewoon even rusten, er hoeft even niets, helemaal niets, zelfs even geen nieuwe steen:))

donderdag 9 december 2010

Winterweer


Vanavond hoorde ik eerst de ijzel ruisend neervallen, even later viel er een laagje sneeuw.
De vetblokken, die ik vandaag weer maakte, zullen morgen gretig ontvangenworden door de vogels.
Mijn energie is nog laag, net of mijn bloed te weinig zuurstof opneemt.
Ik moet een steen halen( die nog niet in mijn kast ligt)
en ik weet al welke het wordt:))

maandag 6 december 2010

Hakken in het zand


Opgroeiend vlak bij zee leerde ik, dat ik mijn hakken stevig in het zand moest zetten, als een rukwind mijn vlieger op het strand uit mijn handen wilde rukken.
Later met het beleren en longeren van jonge paarden, zette ik weer mijn hakken diep in het rulle zand van de rijbak, om niet meegesleurd te worden door hun jonkheid en impulsiviteit.
Nu zet ik energetisch mijn hakken in de aarde, om niet meegetrokken te worden in de egodrift van anderen.
Dat is soms moeilijk, makkelijker is toegeven in de naam van liefde, het willen zorgen, wat kan verworden tot volledig weggeven van jezelf.
Maar grenzen stellen, duidelijk nee zeggen, is ook liefhebben.
Is houden van mijzelf:))

woensdag 1 december 2010

Binnen


Ik mag nog niet naar buiten.
Dat kan en hoeft ook niet, want buiten gromt de harde noordoostenwind en zwiept ijskoude vlagen om de muren van mijn huis.
De honden zijn blij, dat ik weer beneden ben en kruipen dicht bij me, op en onder mijn plaid op de bank.
En ik hervind mijn krachten weer door hen, langzaam dag voor dag.
Ik verlang zo naar mijn paard:))

maandag 29 november 2010

Dierbaar


Weer terug van even heel ver weg geweest.
Net terwijl ik dacht dat ik weer wat beter was, sloeg de koorts weer toe.
Toen ik in de kamer spontaan in elkaar zakte, ben ik resoluut mijn bed ingestuurd.
En dan kwam de ene koortsvloed na de andere,dagenlang, me iedere keer weer drijfnat achterlatend.
Het is ook geen griepvirus geweest, maar een bacteriële infectie, zo’n ontsnapt laboratoriumding ( zoals er heel veel rondzwerven)
Heel lief en dierbaar was, zodra de tamtam over mijn ziek zijn zich roerde, dat vriendinnen en familie van zich lieten horen of langs kwamen met bloemetjes en kleine attenties, soms maar voor een paar minuten
Dan zie je ook , diegenen, die echt om je geven, die echt van waarde zijn in je leven.
De anderen, die je dan niet ziet of hoort, spelen maar vrolijk verder in hun kleine wereldje.
Mijn leven is te vol en te mooi, om me daar nog druk over te maken:))

dinsdag 16 november 2010

Helemaal leeg


Natuurlijk bleef ik met zoveel griepmensen om mij heen niet ongeschonden.
Vrijdag zette de koorts onverwacht in met een piek naar 39.8, en bleef daar tot maandag met kleine dalingen tussendoor hangen. 
Mijn bed was de meest heerlijke plek, die ik op dat moment kon verzinnen.
Op de momenten, dat de hoofdpijn week, me laten drijven op droomfantasieën,...of waren het echt reizen in andere werelden.
Nu de koorts langzaam zakt, rommel ik wat door het huis.
Mijn fysieke energielevel is laag, wat wil je als je al die dagen niet eet.
Voor mijn voet is dit rustmoment  goed geweest, dat is een pluspunt:)) 

vrijdag 12 november 2010

Tussen twee heiligen in:))


Sint Maarten is hier gister weggeblazen.
Ik kreeg een jongetje aan de deur, zijn lampion hing horizontaal in de lucht.
Luid zingend probeerde hij boven het stormgebulder uit te komen.
Zoveel doorzettingvermogen heb ik maar royaal beloond.
Morgen wordt hier in het dorp Sinterklaas binnengehaald.
Het zijn spannende tijden voor de kleintjes:))

woensdag 10 november 2010

Blond


Terwijl ik geleidelijk al het uit een pakje gekleurde zwart uit mijn haar knip, komt het natuurlijke blond weer terug.
De kleur van wilde honing, zei een lover ooit, wild en zoet.
Ondertussen heb ik ook soms blond moments.
Ik was deze week even vergeten, dat het kelderluik, waar wij de aardappels bewaren, openstond.
Oops, ik viel gelukkig niet heel diep, maar mijn voet is wel gekneusd en er zijn wat blauwe plekken.
De krukken mogen weer even dienst doen:))

maandag 8 november 2010

Tijmsiroop en kippensoep


De afgelopen dagen stonden in het teken van de twee knuffelkinderen, die ziek zijn geworden.
Zondag werd het de oudste bij mij gebracht, omdat haar mamma met haar paarden bezig wilde.
Als een ziek vogeltje heeft ze bij mij op de bank gehangen, hoesten, koortspieken.
’s Avonds kwam mijn zoon langs voor een kop koffie.
Het kleinste knuffel kind , dat al verkouden was, bleek nu ook echt grieperig te zijn.
Hij had voor de volgende dag vrij genomen.
Ze hoefde, ze mocht niet naar de opvang, fijn de hele dag haar pappa bij haar.
Vandaag stond bij mij een 6 ltr soeppan op het vuur.
Kippensoep is toch het beste medicijn, vooral al de kip in de soep uit een van onze eigen hokken afkomstig is.
Op een klein pitje stond ook een pannetje water met tijm( ook uit eigen kruidentuin) te trekken, suiker erbij en als het afgekoeld is eventueel honing erbij en je hebt de mooiste hoestsiroop:))

NB. babies en zwangere vrouwen mogen geen honing hebben.
Dit ivm de mogelijke aanwezigheid van de bacterie, die botulisme kan veroorzaken.
Wat betreft de zwangeren, hierover zijn de meningen wb het gebruik van honing verdeeld.
Toch kun je niet voorzichtig genoeg zijn

zaterdag 6 november 2010

Toch maar niet



Dit had een heel ander logje moeten worden.
Iets over hoe mijn witte rijbroek en donkerblauwe rijjas al klaar hingen, met de witte plastron en deleren rijhandschoentje.
Dat mijn rijlaarzen glommen van het poetsen.
Dat ik Wyana helemaal wit en schoon heb geborsteld en dat haar manen en staart glinsteren als pas gesponnen zilver.
Nee.
De rijkleding blijft in de kast in de kledinghoezen.
Ondanks dat de georganiseerde rit wel door zal gaan( geld is vaak belangrijker dan veiligheid), vind ik het zelf niet verantwoord om te gaan rijden.
Niet op de door blad en regen gladde klinkers door het dorp, niet op de door regen en storm slecht begaanbare zandpaden met talrijke diepe plassen en takken, die naar benedenkomen.
Die borstelbeurt, ja, die gaat wel door.
Lekker in de donkere behaaglijkheid van de stal:))

donderdag 4 november 2010

Dare to fly


De zwaluwen, die geboren zijn in het nest boven in de tractorschuur, zijn uitgevlogen en nu al halverwege hun tocht naar Zuid-Afrika.
Moedige vogeltjes, om ieder jaar zonder aarzelen, de tocht te maken naar een vaak nog onbekende bestemming en alle zekerheden achter zich te laten.
Omdat ik nu weer veel met paarden bezig ben, kom ik ook weer oude ruitervrienden tegen.
Zo ook laatst een man, die de springsport ingegaan was, terwijl ik voor dressuur gekozen had.
Hij vertelde: hij had jaren geleden het aanbod gekregen om voor een grote springstal uit te komen, maar hij had het niet gedurfd, hij had gekozen voor zijn vaste baan en een vast inkomen.
Nu zat hij al twee jaar thuis met hartklachten, zou misschien ook afgekeurd worden.
Ik heb een vriendin, die zolang ik haar ken, zegt weg te gaan bij haar man, omdat die haar remt in haar groei.
Maar toch, ze blijft kiezen voor de financiële geborgenheid, de veiligheid, dat er altijd geld zal zijn, niet vertrouwend op de eigen vleugels.
En ik zelf, zal ik zelf alles wat ik heb, durven achterlaten voor een nog onbekend avontuur, misschien zelfs voor  momenten van volmaakt geluk, voor mijn zielsopdracht.
En jij webbie, zou jij het durven te vliegen, het onbekende tegemoet? :))

dinsdag 2 november 2010

Kaneelbeschuitjes en anijssterren



Wat doet de herfst toch met mijn zintuigen.
Terwijl in de lente mijn ogen zoeken naar nieuwe kleuren, de zomer vooral aan mijn mijn gevoel (de zon, het water, een zachte bries)raakt, is de herfst specifiek het getijde van de geuren
Nu door het bos lopen en je ogen even sluiten, dan ruik je aarde, mos, het kruidige van rottende bladeren en paddestoelen.
Als ik winkel, blijf ik hangen bij producten met kaneel, kardamon, anijs.
Vandaar dat er in mijn mand, kaneelbeschuiten ( voor bij de thee en warme chocalademelk) en een zakje anijssterren(die alleen al zo heerlijk ruiken)zaten
Ik heb even niks met de elementen water(te koud) en lucht(te ijl), maar kies voor aarde en vuur.
Langzaam verschijnt er in mijn kamers steeds meer rood en oranje:))

zondag 31 oktober 2010

Samhain



Geen uitbundig altaar dit keer, zoals  in september of augustus.
Alleen de zilveren kelken de kandelaars met brandende kaarsen.
De wierrook brandt zachtjes
Vandaag gedenk ik die, die er niet meer zijn, maar juist in deze nacht, de Samhainnacht zo dichtbij zullen zijn

Blessed Be:))

donderdag 28 oktober 2010

Samen werken


Als het droog blijft, ben ik vandaag aan het werk met mijn paard.
Er moet natuurlijk getraind worden.
Dubbele longe(de lijnen, die een verbinding vormen tussen mij en mijn paard),  twee lange zwepen, die corrigeren.
Na het werk is er voer voor haar in de stal en koffie en soep voor mij in de caravan:))

dinsdag 26 oktober 2010

Zwarteklerendag

Wie vandaag in Den Haag rond de parlementsgebouwen loopt, moet niet raar opkijken politici helemaal in het zwart gekleed tegen te komen. Grote kans dat ze gehoor geven aan een oproep van zeven burgergroeperingen.
De organisaties willen met de zwarteklerendag hun zorgen uitten over de minderheidscoalitie van VVD en CDA die van de PVV gedoogsteun krijgt. De Tweede Kamer debatteert morgen over de nieuwe regeringsverklaring.
Zelf willen de groeperingen een stille demonstratie zonder spandoeken houden bij de Tweede Kamer waarna ze naar de Hofplaats lopen. Als rouwbetoon wordt een krans gelegd bij de Grondwetbank met daarop de tekst van artikel 1 die de gelijke behandeling van alle Nederlanders beschrijft.

bron www

Vandaag ben ik in het zwart, solidair met dit initiatief.
Niet in Den Haag,datis net even te ver, maar ws ergens op een centrale plek in Groningen:))

Update:
In zwart gekleed, maar zeker geen zwarte dag.
Ik kwam bij een stel gelijk gestemde studenten terecht en zijn in "debat" geweest met andersdenkenden.
Leuk, zonder te jij-bakken of zo, maar in respect naar elkaar.
Kunnen ze in Den Haag nog wat van leren:)))

zondag 24 oktober 2010

La Mamma



Ze is de spil, het hart van het huis.
Ze zorgt, ze regelt, ze sust, ze troost, ze luistert en zwijgt,ze stuurt soms bij met zachte sterke handen.
De koffiekan en theepot zijn schijnbaar nooit geheel leeg.
Na een greep( door haar) in de vriezers verlaat er nooit iemand met lege handen het huis.
In de rozenagenda worden de afspraken zorgvuldig bijgehouden, zonder zichzelf daarbij te verliezen.
Ze geeft raad zonder oordeel, zonder kritiek.
Zij heeft ook ooit moeten leren.
Ze is blij met haar volkje om zich heen.
Zij is La Mamma, La Mamma ben ik:))

update: even ter verduidelijking.
hier wordt de vriezer niet geplunderd, maar staat La Mamma na elk bezoek bij de deur om ieder een welgevulde tas met diepvrieswaren mee te geven:))

zaterdag 23 oktober 2010

De geur van tuigleer en bijenwas


Omdat de veranderingen van  nieuwe oppastijden nog niet in mijn systeem zitten, had ik gistermorgen ineens een nog niet ingeplande vrije dag.
Tja, de aangekondigde buien noodden niet direct tot buitenaktiviteiten.
Daarom  was de ruimte rondom me in de kamer snel gevuld met zadels, hoofdstellen, halsters en ander paardentuig.
Flessen lederolie, bijenwas en  veel poetsdoeken lagen ook al klaar en een bloknote en pen voor reparatie en vernieuwing/aanschaf.
De koffiepot was gevuld,de honden lagen lui in de manden of op de bank en door het hele huis trok de geur van tuigleer en bijenwas
Omdat de regenbuien uitbleven, heb ik 's middags bij de stallen  paardendekens uitgezocht.
De zomerdekens gaan na het wassen  schoon naar de zolder tot vplgend voorjaar.
Drie dekens konden afgeschreven worden, weggegooid,, kapot door ouderdom of door de muizen
Ik kreeg laatst twee nieuwe paardendekken van een vriend , een heerlijk dik winterdek en een stoere regendeken.
Met dat,wat ik nog heb, komt mijn paard de winter wel door:))

woensdag 20 oktober 2010

Droomtijd


Ik droom nu zo vaak en veel.
Het zijn soms handgrepen, aanwijzingen, die ik wakker geworden, mag gaan duidenen in het nu plaatsen.
Soms mooi, maar vaak ook zwaar en vermoeiend
Even ook wat minder internetten en tv
Heerlijk buiten zijn en loslaten alles wat binnenkomt :))

zaterdag 16 oktober 2010

Als er een faeryprinses komt logeren…

Dan maken we ons met de make-up koffer nog mooier dan we al zijn
Dan gaan we het bos in opzoek naar sterretjesmos en elfenbankjes

We eten niet zomaar gewoon grote-mensen-eten, maar…


Sprookjessoep met heksen, elfjes, eenhoorns en kabouters.


En berenpannenkoekjes met ham en veel kaas
Maandag als haar mammie haar komt halen is het weer gewoon maandag,...hoewel, .. de magie blijft nog wel even hangen:))

woensdag 13 oktober 2010

Een vlinder zonder vleugels


rhodoniet

Ik ben de jongste van de schoonzussen, ik ben net zo jong of oud als hun eigen kinderen.
Vandaag was er een verjaardagvisite bij mijn zwager.
Zij, die eens de mooiste, de vrolijkste, de zwierigste van mijn schoonzussen was kwam binnen schuifelen.
De rotziekte, die Parkinson heet, heeft deze eens zo mooie vlinder beetje bij beetje opgesloten in een harde cocon.
Ik weet dat deze ziekte ook te maken heeft met verdriet, matters of the heart.
Terwijl de visite voort kwebbelde, zag ik haar ineens huilen.
Het ging niet, alles zat vast, alles deed zeer, ze wilde zo graag naar huis.
Ik heb snel een rolstoel geleend aan de overkant,  bij het verpleegtehuis, haar thuis sinds de dood van haar man twee maand geleden
Een ander schoonzusje nam haar rollator mee.
We hebben haar op haar kamer behoedzaam in haar eigen stoel gezet.
Een diepe zucht, ze was weer daar, waar ze zich veilig, zich het best voelde.
Soms mag de hele wereld je speelweide zijn, maar voor sommigen is er alleen nog maar dat ene veilige plekje.
En dan is het zoals het is.

maandag 11 oktober 2010

Ook loslaten

Vandaag heb ik mijn Assayya praktijk website leeggehaald en verwijderd.
Hoewel hij mooi was en elke dag door veel mensen werd bezocht, was het iets wat steeds verder van mij af kwam te staan.
Ik hoef geen reclame voor mezelf te maken.
Die mensen, die ik mag ontmoeten komen vanzelf op mijn pad, vanzelf, steeds vaker spontaan.
Ik hoef daarbij ook geen fantasie namen te hanteren en mezelf niet groter te maken dan ik ben.
Ik ben gewoon Anneke, een mens tussen de mensen:))  

zaterdag 9 oktober 2010

Koperen klanken op een paars bruine heide


Vandaag stond al maanden in mijn agenda.
In Rijswijk was de grote kristallenbeurs.
En toch, gisteren besloot ik om niet te gaan.
Mijn emoties fladderden nog steeds als motten tegen het verlies van Prince aan.
En wat zouden al die kristallen bij elkaar in die grote ruimte met mij doen, hoe helend misschien ook.
Ik besloot de dag op een andere manier in te vullen.
Met twee van mijn klankschalen, zorgvuldig in fleecedoeken in mijn fietstas, ben ik naar het grote heideveld gefietst.
Op een van de grafheuvels midden in het veld, ruig oerveld,kilometers voor en achter me, ben ik gaan zitten en begonnen de schalen aan te slaan.
Soms zachtjes, soms luid en indringend.
Bij mij maakte het een stroom van positieve emoties los, deed de kluit die zich tussen mijn hart en mijn maag bevond, verdwijnen.
Zo mooi de sereniteit van de klanken, die over de paars bruine heide gedragen werden.
Er bleven mensen staan te luisteren op het pad, dat over de heide ging.
Sommige bleven tot ik klaar was.
Aan het begin van de heide zaten later mensen thee te drinken aan een van de picnictafels.
Ik kreeg ook thee, zomaar.
Ze hadden het zo mooi gevonden, wat ik deed.
Kijk, en dat vond ik nou weer mooi:))

donderdag 7 oktober 2010

Voor altijd samen



Dit voorjaar wist ik al vanuit mijn helder-wetendheid, dat deze zomer Prince z’n laatste zou zijn.
Mijn man wist gister zelfs nog te herinneren, dat ik toen gezegd zou hebben" in oktober is hij er niet meer".
Maar de zomer kwam en ik vergat, hij was nog zo goed ondanks z’n perioden van verwarring.
Maar ergens moet er lichamelijk ook iets mis zijn geweest, zijn gaan woekeren.
Ineens at hij deze week  niet meer, werd dinsdag onrustig tot ’s avonds pure paniek( van pijn??)
Dronk wel , vaak, veel.
De andere honden begonnen hem uit te stoten.
Hij mocht niet meer bij ze liggen.
Ik heb hem meegenomen naar boven, naar mijn kamer.
Daar lag hij even tot de onrust, de paniek weer begon.
Midden in de nacht heb ik nog een wandeling met hem gemaakt, gezegd, geef maar aan wanneer we terug moeten.
We hebben heel lang gelopen in de stilte van het bos.
Niet geslapen, Prince af en toe even, gloeiend van de koorts.
’s Ochtends zag ik dat z’n tong meer blauwig dan roze was.
en z'n mooie ogen, de pupillen wijd open.
Van hart tot hart heb ik hem gevraagd wat hij wilde.
En het moest stoppen, gaf hij aan, hij was klaar, het was op.
En dat heb ik ook beloofd.
Ik heb mijn handen op Prince gelegd , voor healing, niet om hem beter te maken, maar om het overgaan lichter te maken.
Terwijl vanuit mijn handen de energie stroomde, was ik ineens niet meer alleen.
Dikkie, die vorig jaar overleden is, kwam me helpen, kwam Prince ophalen.
O, geweldig trouwe kameraad, over de dood heen.
Ik maakte ruimte, zodat hij erbij kon liggen en Prince werd zichtbaar rustiger.
Toen ik uitgehuild was, heb ik mijn man ingelicht.
Hij heeft onze dochter gebeld en zij heeft ’s middags de zware gang naar de dierenarts moeten maken, het was haar hondje.
’s Middags heeft de lage open doos met Prince erin in de kamer gestaan, zodat de andere honden afscheid van hun vriendje konden nemen.
Dommel heeft nog even bij hem in de doos gelegen, dicht tegen hem aan.
Lys heeft een likje over z’n kop gegeven en Dribbel lag voor de doos, verdrietig.
’s Avonds in het schemer hebben we hem z’n laatste rustplaats gegeven bij de stallen naast Dikkie, vriendjes voor altijd:))

~~~~~~~~~~

Dank jullie wel voor de lieve reacties, ze verzachten de pijn van het verlies:)

woensdag 6 oktober 2010

dinsdag 5 oktober 2010

Be Good, Beaudine

Beaudine: hier op de foto bijna 2 jaar

Vandaag is ze met een paardentrailer opgehaald.
Beaudine, de zwarte merrie, die bij ons geboren is, drie jaar geleden.
Ze is te goed om stil te laten staan, ze moet de sport in en ik doe het niet meer , jonge paarden beleren en inrijden.
Het herstel, na een afworp, duurt te lang.
Dit voorjaar hadden we al besloten dat ze verkocht moest worden, nu was het zover.
Alsof ze het al wist, ze liep de hele ochtend als een hondje achter ons aan.
Maar het is goed zo, iemand zal heel veel plezier aan haar gaan beleven.
Iemand zal ook z'n handen vol aan haar hebben, want zoals veel intelligente paarden kan ze een lastpak zijn.
Daarom, Beaudine, be good, gedraag je, zei ik bij haar vertrek.
Alleen Wyana, mijn witte lievelingspaard loopt nu wat verloren in de zomerwei, ze mist haar pleegkind.
Morgen ga ik haar stal schoonmaken, verse zaagsel erin, de spinnenwebben en zwaluwnesten van deze zomer wegbezemen.
Ze zal dit jaar wat eerder naar de stal op de winterweide komen.
Met wat training heb ik haar ook weer op tijd klaar voor de Hubertusrit.
Heerlijk weer de hele dag in het zadel, dat heb ik gemist:))

maandag 4 oktober 2010

Een dag als een cadeau.


Vandaag is als een prachtig cadeau verpakt in prachtig nazomerglans met strikken van gouden zonnestralen.
Toen ik vanmorgen bij het huis van mijn zoon kwam, was zijn lief druk een tasje aan het inpakken.
Haley ging die dag voor het eerst naar de opvang.
Haar schuldgevoel over dat ze vergeten was het me te vertellen, lachte ik weg.
Lieverd, je geeft me vandaag toch een prachtige dag cadeau.
Een knuffel en zwaai naar het knuffelmeiske en ik heb een dag, die ik ga invullen bij de stallen, bij mijn dieren.
Met de honden ben ik al door het bos geweest, die slapen nu:))

vrijdag 1 oktober 2010

Een taart met één kaarsje


Is het dan al weer een jaar geden dat ik midden in de nacht mijn bed werd uitgehaald door mijn zoon, de trotse nieuwbakken vader.
Vandaag wordt ze een jaar.
Geen knuffelbeeb meer, maar mijn schattekind, dat zich heerlijk ontwikkelt:))

woensdag 29 september 2010

Durven te zijn


Een van de bloesemremedies, die ik afgelopen tijd maakte, ontstond puur intuïtief.
Een plant,die net ik zelf,denk ik, de wortels diep in de bodem heeft geslagen.
Altijd weer opkomt tot bloei, wat er ook gebeurt.
Waar het uiterlijk vertoon van rozerode bloemenaren zichzelf zachtjes loslaat, ze gewoon zichzelf is, eenvoudig, maar sterk.
Ik weet ook, voor wie ik deze remedie moest maken.
Want ik ben eigenlijk klaar met het masker, dat ze opzet voor zichzelf en de buitenwereld.
Ik ben klaar met steeds weer de slachtofferrol, die ze speelt, de beschuldigingen, die alleen haarzelf beschadigen.
Lief mens, gooi dat ego, dat je iedere keer doet struikelen af en wees je bewust van je wortels.
Durf te leven in echtheid:))

maandag 27 september 2010

Geld


Kunt u dat allemaal betalen: vroeg de jongen achter de kassa aan me, terwijl hij keek naar de rest van de band met mijn wekelijkse boodschappen, terwijl ik mijn kar vollaadde.
Zijn vraag had niets te maken met mijn eventuele kredietwaardigheid, maar afgelopen vrijdag was alle pinactie in het hele winkelcentrum onmogelijk.
Ik grijnsde, want hoezo toeval, een paar dagen tevoren had ik per ongeluk iets te veel opgenomen bij de bank.
Ik had m’n beurs vol genoeg.
A slip of my finger bij het pinapparaat.
Maar het trof me, hoe onzeker de mensen in de winkel werden, toen ze beseften niet te kunnen vertrouwen op dat plastic kaartje in hun portefeuille.
Wat hebben we ons eigenlijk afhankelijk gemaakt van alle vormen van electronica:))

vrijdag 24 september 2010

Genieten


Hoe kun je treuren om de zomer, als de herfst je zoveel moois geeft:))

donderdag 23 september 2010

Herfstequinox


Vandaag staat de zon weer precies boven de evenaar en zijn dag en nacht volkomen in balans
Dit is de herfst equinox of mabon
Dit is het begin van de herfst
Zelfs de maan, de oogstmaan is vol vandaag.
Terwijl de herfstzon op de druiven langzaam de dauw doet verdampen, pak ik mijn fiets en ga voor avontuur over bekende en nog onbekende wegen.
Heerlijk is dit weer na al die regen:))

dinsdag 21 september 2010

Prinsjesdag 2010

Vandaag gaat de gouden koets met aanhang weer richting ridderzaal.
Een overbodige actie dit jaar, de koningin kan net zo goed thuisblijven.
Want waar gaat het eigenlijk over?
Een kabinet, dat allang weg had moeten zijn, presenteert haar plannen, die overgenomen zullen worden door het rechtse minderheidskabinet, dat er hortend en stotend aan zit te komen.
Er zullen geen algemene beschouwingen volgen.
Maar van de uitgelekte plannen kan geen sociaal denkend mens vrolijk worden.
De bijdragen voor de kinderopvang zullen de komende tijd de pan uitrijzen.
Vrouwen, die eerst aangemoedigd, geprest en gedwongen werden om weer aan het arbeidsproces deel te nemen, zullen merken, dat ze aan het werken zijn voor de tijd, dat ze hun kinderen niet zien.
Als de partner dan genoeg verdient, zal de keuze heel snel gemaakt zijn, thuis te blijven.
Maar wat als er hypothecaire lasten zijn, waardoor het gezin steunt op beide inkomens.
Nog erger, wat als het een alleenstaande moeder betreft, die sowieso al moeite heeft om de maand rond te komen.
Die moet blijven werken om niet in de onmenselijke mangel van de uitkeringsinstanties terecht te komen.
Er zal dan een onredelijk en onmogelijk beroep gedaan worden op de grootouders, om weer (klein)kinderen op te gaan voeden.
En hoe lief en dierbaar ze ook zijn, die kindjes, dit is te zwaar en kan nooit de bedoeling zijn.
Ik snap niet en wil ook niet snappen, dat een regering, die miljarden pompte in slecht functionerende banken,(die overigens weer doodleuk bonussen uitbetalen) zo weinig sociaal om kan gaan met mensen, het werkvolk, die de motor van de economie draaiende moeten houden:))

maandag 20 september 2010

Onderdeurtje


Mijn hondje Prince-je wordt oud.
Volgend voorjaar wordt hij veertien en de jaren die hij niet bij mij doorbracht waren tropenjaren voor hem.
Af en toe is hij even helemaal de weg kwijt en hij heeft een sterke verlatingsangst, waarvoor ik een bloesem remedie heb  samengesteld.
Hij mag nu ook samen met zijn zusje 's nachts mee naar boven, ik draag hem, want hij kan de trap niet meer oplopen. Hij ligt dan prinsheerlijk in het mandje naast mijn bed, Lys op de rieten kuipstoel, lekker onder fleece dekentjes.
's morgens betrap ik hem soms terwijl hij naast me ligt met z'n koppie op een kussen.
Als een echt oud mannetje heeft hij ook moeite met zijn plasjes.
Tussen de uitlaatmomenten moet hij ook nog vaker naar buiten, even de tuin in.
Nu het te koud wordt om de bijkeukendeur de haak te houden, hebben we een andere oplossing.
Een gat in de deur en een hondenluik erin.
Het geeft hem meer rust en ons ook:))

zaterdag 18 september 2010

Duindoorn geeft licht en lucht


Het is grappig, hoe terwijl mijn Nepal reis zich verschuift naar volgende voorzomer, Tibet en Nepal op de een of andere manier naar mij toekomen.
Een Nepalese ketting en Tibetaanse touwwierook, die ik op het ETF kreeg.
Een gesprek op de afgelopen bijenmarkt met een man, die daar stond voor een Nepalees kindertehuis en school.
Ik kreeg een gebedvlaggetje van hem en diverse nuttige tips voor een verblijf daar (+visite kaartje voor verdere vragen. Altijd handig)
Deze week doen de ontelbare sporen van al die paddenstoelen, waar ik in de bossen hier zo van geniet, een aanslag op mijn immuunsysteem, in de vorm van een hooikoortsaanval.
Ik voel benauwdheid, mijn keel is droog en pijnlijk en het energielevel laag.
Ineens valt mijn blik in de voorraadkast op de pakken duindoornsap, die ik laatst in Duitsland heb gekocht.
De bessen van de duindoorn( een plant, die van oorsprong uit Tibet komt) bevatten oneindig veel meer vitamine C dan sinaasappel of welke vrucht ook.
Ook zit het vol met anti-oxidanten, die de vrije radicalen( schadelijke stoffen, die je lichaam aanvallen) aanpakken.
Duindoornbessen verhogen het eigen immuunsysteem van je lichaam.
In de Chinese geneeskunde wordt de duindoornbes al eeuwen met succes gebruikt.
Duindoornolie helpt ook bij brandwonden.
Duindoorn leeft op schrale bodem bij de eerste duinranden bij de zee of soms op zandgronden bij spoorbanen waar bijna geen voeding in de bodem zit.
Het is of ze van licht en lucht leven, deze absorberen en zo middels hun bessen weer verdergeven
Mijn duindoornbesjes, die in kleur zo lijken op de kleding van de Tibetaanse monniken helpen me een buffertje te leggen voor de winter, die komt:))

donderdag 16 september 2010

Good in shape

Een van de doelen op het 33 dingenlijstje was een paar kilo’s afvallen.
Niet, dat ik weer in maatje 34/36 zou willen(hoewel;)), maar voor mijn knieën is het beter als ze minder hoeven te dragen, het zou een operatie niet nodig maken
Voor de rug van mijn paard is het ook beter.
En een speklaag op mijn lijf voegt niks toe aan mijn vrouwzijn.
Integendeel het is vaak een teken van minder goed functioneren, een schreeuw van “zie mij staan”.
Drastisch diëten werkt dan ook meestal niet.
En dan afgelopen week in het zwembad, in badpak aan de bar met een beker thee ineens een kennis naast me: “ben jij ook al aan het Sonja Bakkeren?
Tja, een dun velletje van bruin velours verhult natuurlijk weinig.
Nee, ik ben niet aan het lijnen geweest, maar de wandelingetjes met knuffelkindjes, de tuin en het zwemmen , maar ook een heleboel dingen voor mijzelf weer goed op een rijtje hebben, hebben mijn lichaam weer mooi in shape gebracht.
Het voelt ook goed, mijn ribwelving weer te voelen.
Het geeft aan dat ik fysiek en energetisch op dit moment goed bezig ben:))

maandag 13 september 2010

Van dag naar dag


De dagen rijgen zich als kleurrijke kralen, die zelfs per dagdeel, per uur verschillen.
De knuffelkinderen, de dieren,de tuin, die haar zomerglans verliest en langzaam naar herfsttooi gaat.
In het bos zoveel paddestoelen, meer dan andere jaren.
Tussendoor een bezoek van of naar een cliënt met mijn kristallen of klankschalen, voor een healing.
Ook dat loopt als een fijne gouden draad door mijn dagen
Echt bloggen schiet er even bij in, dat komt wel weer halverwege de week:))

woensdag 8 september 2010

In de kleine uurtjes..


Ze was al een paar dagen bij ons overdag, want haar mamma zit ivm examens de hele dag op haar paard.
Gisteren bleef ze ook slapen in haar bedje onder haar hartjes dekbed.
Tot ik vannacht ineens vanuit mijn slaap mijn slaapkamer deur open hoorde gaan en een klein figuurtje met in beide armen een groot knuffelbeest mijn kamer inglipte.
"oma, ik kom bij jou slapen., ik heb voor jou ook een knuffel"
Ik maakte ruimte voor haar.
"Even mijn kussen ophalen."
(de vrouwen in mijn gezin nemen overal hun eigen kussen mee, tot in het ziekenhuis toe, dit kind dus ook)
Dan ook maar even de badkamer bezocht, om de beurt.
Terug in bed:"heb jij ook een lichtje",  het roze glazen lampje was al aan.
"zoëen heeft mijn mammie ook"
Ondertussen werden mijn engelenkaarten uit hun doos gehaald.
"Ooooh, kijk een oma, wat mooi!"
Een schuine blik op de wekker leerde me, dat het vier uur was.
Het lichtje uit, nog even heel zachtjes samen liedjes zingen en dan was het stil naastme.
We werden allebei wakker van de wekker vanmorgen.
Volgende week slaapt ze twe nachtjes hier.
Ik moet maar even wat in het voren slapen:))

zaterdag 4 september 2010

Pluimvee


(foto een paar week geleden genomen.
de kleine kuikens achteraan zijn nu net zo groot als de voorste kuikens)

Shoppen over de grens was leuk.
In drie winkels haal ik die speciale dingen, die hier niet te krijgen of vreselijk duur zijn.
Flessen appelazijn voor de paarden( ik zal daar weer eens een log aan wijden)
Zakjes soep met allerlei fantasie figuurtjes voor knuffelkind.
Heel veel specerijen, bakspullen, deegwaren
Biologisch vruchten- en groentensap voor een sapweekje.
Dozen kandijklonten voor de schoonzussen
Een beschaafd voorraadje wijn, als ik keek hoe de ene kar vol drank na de andere rinkelend richting de auto's werd gereden.
Ok, een ieder zijn liefhebberij.
Koolrabi, die veel groter en zachter was dan hier bij de grootgrutter.
Onze laatste visite daar is aan de bakker, die ook een koffie/theeschenkerij heeft met heerlijke plaatkoek.

Gisteren hebben we de kuikens weer omgezet.
De grote kuikens in het grote hok zitten al bij de kuikens van het eerste broedsel in een paardenstal, warm, droog maar wel veel ruimte.
Voor de deur hebben we een oude gazen rolhordeur aangebracht.
Alleen 's avonds gaat de staldeur dicht met het oog op de vossen.
Nu gaan de kleine kuikens in het grote hok.
Ma krielkip mag weer naar de andere krielen in het kippenhok bij de stal en in de kleinere ren komt over anderhalve week het laatste broedsel van dit jaar:))

donderdag 2 september 2010

Genietdagje

Wat ik deed dinsdag???
Thee en muffins( ja, Morgaine, ik heb ze echt gebakken), met nog ongelezen boeken, heel veel kussens,kaarsjes en de honden boven op mijn bed.
's Middag toen het zonnetje scheen heb ik na een bos/heide wandeling de tuinstoelen naar de voortuin gesleept en met een dik vest aan( het is geen zomer meer) leren zitten soezen in de nazomerzon.
Het schrijfbloc mocht ook even dicht blijven
Gister heb ik een van mijn 33 doedingen( zie zijlijn) opgepakt en een begin gemaakt met het zolderopruimen.
Vandaag gaan we shoppen in Duitsland:))

dinsdag 31 augustus 2010

No kids dinsdag


Dinsdag is voor mij een vrije dag.
Geen oppaskinderen, ook niet voor een paar uur.
Geen flesjes, luiers,en fopspenen.
Geen peuterpuberteit, middagslaapjes en een huis dat als een slagveld achterblijft.
Geen knuffeltjes, kleine handjes, die de mijne zoeken en wandelingen samen door het bos
Gewoon een dag, weer helemaal voor mij, om te kiezen tussen een druk, druk, druk alle dingen te doen, die de hele week al op mijn lijstje staan of een heerlijk dolce far niente( het is tenslotte mijn dag),zien wat de dag mij brengt:))

zondag 29 augustus 2010

Reflecties van een zomer


In de stilte groeit het leven, in de stilte rijpt de vrucht,
wordt het kleurenkleed geweven, voor een zomeravond lucht.

Op een mooie zomeravond kwamen deze woorden van een lied, dat ik lang geleden bij de padvinderij leerde, in me op.
De azuurblauwe avondlucht kleurde langzaam oranjerood en de ondergaande zon reflecteerde haar goud tegen dikke overdrijvende wolken, het was warm
In de achtertuin, waar ik zat was het stil, de meeste mensen waren weg, op vakantie.
op dat moment, waar rust, schoonheid, licht en warmte samenkwamen, kwam ook het inzicht:

ik hoefde nergens naar toe, want ik was er al.
ik hoefde niet te verlangen, want ik had het al,
ik hoefde niets meer te worden, want ik was het al.

En natuurlijk wil ik nog zo veel, puur menselijk toch, maar dat moment van volmaakt Zijn, dat koester ik, nog steeds:))

vrijdag 27 augustus 2010

Een bruidssluier op mijn spijkerbed.



Toen mijn ijzeren rozenboog het (doorgeroest) een paar jaar geleden begaf, heb ik mijn klimrozen verplant naar een trelliehek.
De rozen besloten, dat dat niet de plek was waar ze wilden staan en weigerden te bloeien of stierven af.
met een ander trelliescherm heeft mijn lief een nieuwe rozenboog gemaakt, op zijn manier, met veel te lange schroeven naar boven op de kruispunten, ...het spijkerbed was daar.
Rozen herplant, weer aan laten wortelen, vorig jaar een bruidssluier en en een witte (blauwe) regen erbij.
Bananenschillen, koffiedik(dank je wel fluitenkruid, voor de tip), paardenvijgen, koeienvlaaien een schapenkeuteltjes bracht dit jaar een weelde aan bloesem, waardoor mijn voortuin bijna een Doornroosje's burcht werd.
Maar ik heb niet geslapen , hoor.
Het was net of juist de bruidssluier me inspireerde om nieuwe wegen, nieuwe richtingen in te gaan.
En de twee vriendinnen, die me mee namen.
Ik ga mijn tekenspullen weer op een heel  andere manier gebruiken dan ik de afgelopen jaren gewend was.
En ondertussen groeit mijn boek, heerlijk , hè:))

woensdag 25 augustus 2010

Bobbeltjesglas

Hooggevoeligheid kan lastig zijn.
Op een dag deze zomer kwam ze binnenvallen.
Bijna in paniek, gevlucht uit haar eigen huis.
Renovatie werkzaamheden, het schilderen van de kozijnen en nieuw dubbelglas op de bovenverdieping, hadden ook gebracht, dat het helder glaspaneel in de voordeur vervangen was door bobbeltjesglas.
Mam, het maakt me gek, zei ze, de hele veiligheid van mijn huisje is weg.
Een buurmeisje vertelde dat ze duizelig werd in het halletje.
Het bracht spanningen, ziekworden, ook bij haar kind en de katten.
Toen ik intune-de op haar huis, voelde ik daar de enorme onrust en chaos.
Het was alsof alles, wat  aan negativiteit in de buurt, in de wijk  aanwezig was ,zich door het glas aan het uitvergroten was.
Net of dat glasraam, wat de bobbeltjes structuur aan de binnenkant had eenzelfde eigenschap had als bergkristal, dat ook alles versterkt en groter en duidelijk maakt.
Zelfs een zuivering op afstand bracht de rust niet terug, het zelfde had ze zelf ook al met shamballah geprobeerd.
Het was net dweilen met de kraan open.
Snel gedacht en gezocht op zolder, bracht een boardpaneel ,wat egenlijk een schilderwerk moest worden.
Met glaslatten in de deur geplaatst, bracht nog diezelfde dag de rust terug.
Het bobbeltjesglas staat nu in bobbeltjesplastic in de schuur.Woningstichting beraadt zich nog over een oplossing.
Grappig genoeg, had de woningstichting veel meer onduidelijke , ondefinieerbare klachten over het glas binnen gekregen:))

dinsdag 24 augustus 2010

Tijd om te oogsten

Ik geef veel weg, maar krijg op een of andere manier nog veel meer terug.
Dit weekend een emmer pruimen.
Ook hier heb ik weer wat van uitgedeeld, een paar mooie op een schaal en de rest verwerkt tot 6 liter confiture.
Ik mag geen jam zeggen van knuffelkind, anders lust te het niet op haar ijs of in de yoghurt.
Na de storm van gisteravond zal een tweede emmer pruimen niet lang op zich wachten laten.
Die verwerk ik deels tot chutney( met het recept van mangochutney).
Lekker bij curry's en indisch eten:))

maandag 23 augustus 2010

Het circus komt......

De flyers met kortingsbonnen waren ruim van te voren verspreid in ons dorp.
Ik ben ook heen geweest, natuurlijk.
Het circus zit me om meer redenen al jaren in het bloed.
Met knuffelkind vooraan, eerste rang.
Ze kon de tijgers bijna aanraken.
Het was een lief klein familie circus en ik weet, dat ze hun dieren goed verzorgen.
Met de tijgers, kamelen, paarden, ponies, hondjes en witte ratjes kon de dag van mijn knuffelkind niet meer stuk.
Met open mond, waar af en toe ook wat popcorn en gestopt werd(want dat hoort er ook bij), zat ze op de rand van haar stoel te kijken:))

vrijdag 20 augustus 2010

Een beetje in de bonen

De pronkbonen bloeien nog steeds helderrood tot ze uitgroeien tot lange snijbonen, ik kan nog tot het eind van deze maand emmers sperziebonen plukken in het huis van mijn overleden zwager en vanmiddag kwam mijn lief thuis met een megagrote zak vol groen.
Een kennis van ons was flauw van het plukken heeft de stammen met bonen eraan uit de grond getrokken en in een zak gestopt.

Ik moest maar zien, wat ik er mee deed.
Weer een emmer met deze keer chinese boontjes.
Mijn vriezer vult zich al aardig.
Het leuke is,  als je veel hebt kun je ook veel delen.
Zo gaan hier ook weer diepvriesklare zakjes bonen de deur uit
Voorlopig ben ik nog wel even in de bonen:))

woensdag 18 augustus 2010

Amazone



Ze werd vorige maand al weer drie.
Wat geef je een kind, dat net als haar mama en oma al voor haar derde op een paardenrug zit?
Ik heb er even goed naar moeten zoeken, maar dit zijn ze.
These boots are made for riding.
Echte mini rijlaarsjes en kleine griphandschoentjes, zodat de teugels niet door de handjes snijden.
En trots dat ze is:))

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails