donderdag 31 december 2009

Maan van de langste nacht


Dit is de volle maan die na midwinter valt en heb je het al gemerkt, de dagen worden weer iets langer.
Niet veel, maar beetje bij beetje gaan we weer naar de lente.
Net als de maan die nu glashelder aan de nachtelijke hemel staat, verlicht de boom, de berk, die bij deze maan hoort ook je pad in het donker.
Waar ik woon staan langs wegen en paden talloze zilverberken.
Al eeuwen lang geven deze bomen en die, die ervoor stonden de weg aan voor de reizigers, die hun pad zoeken.
Berk maakt ook schoon.
Ik vind het altijd heerlijk om, heel vroeg in het voorjaar,als de sappen weer stijgen, wat berkensap van de boom te krijgen.
Het is de beste voorjaarskuur.
Vroeger veegden de mensen na midwinter ritueel hun huis en erf schoon met een bezem van berkentwijgen, daarmee alle het oude, het dode en vergane van het vorige jaar verwijderend om plaats te maken voor het nieuwe.
De berk geeft je de openheid om alle nieuwe ervaringen op je pad zonder vrees tegemoet te gaan.
Ik wens voor jou het komende  jaar, dat je alle ruimte krijgt om jouw dingen te doen.

Veel Geluk, Gezondheid, Verbondenheid, Licht en Liefde in 2010:)))

woensdag 30 december 2009

De rhodochrosiet brengt ordening


Schijnbaar willekeurig kies ik soms de steen of stenen, die aan het kettinkje om mijn hals gaan.
Mijn handen dwalen bijna achteloos over de gekleurde kristallen, tot ze stoppen bij de steen,die ik op dat moment nodig heb.
Net als twee jaar geleden om deze tijd draag ik weer de rhodochrosiet.
Op dit moment is alles even rustig hier, en schijnbaar weer in evenwicht, maar hoe lang en tegen welke prijs .
Dubbele gevoelens, waarbij bezorgdheid en de waakzaamheid, jezelf helemaal niet helemaal, ter wille van de lieve vrede, weg te willen geven, elkaar afwisselen
Het gevoel, de boel niet te willen laten escaleren, maar ook geen deurmat willen zijn, waar overheen gelopen mag worden.
Mijn rhodochrosiet is een frambooskleurige steen met lichtrozerode lagen.
De naam komt van rhodon(grieks)=roos en khros(grieks)=kleur.
Door de steen worden gevoelens geordend en geïntegreerd, die soms tegenstrijdig en verwarrend zijn.
Je willen openstellen en toch je onafhankelijkheid bewaren, empathie en geldingsdrang,spontane gevoelens en discipline.
Rhodochrosiet helpt een weg te vinden, waarin al deze gevoelens en eigenschappen ten dienste gaan staan van elkaar, zodat er een gevoel van balans gevonden wordt en tegenstrijdigheden elkaar opheffen.
Het is dus een steen die veel rust, maar ook bescherming geeft.
In een periode dat het eerste vuurwerk weer losbarst, geeft deze roze steen rust, bescherming en houvast.
Een weten, dat het allemaal goed is, zoals het nu gaat:))

dinsdag 29 december 2009

Tussen wijsheid en liefde



Wijsheid is weten, dat ik niets ben;
Liefde is weten, dat ik alles ben.
En tussen die twee speelt mijn leven zich af:))

maandag 28 december 2009

Heerlijk


De kerst is weer voorbij, de sneeuw is bijna weg, net als de hulstbessen, die een paar weken geleden nog de boom sierden.
Dankzij mijn kerstdraaiboek verliep het hele keukengedoe vlekkeloos.
Al een paar weken tevoren  begonnen met beetje bij beetje in te slaan, geen exorbitante dingen.
Ik kijk altijd mijn ogen uit naar die winkelwagentjes, waar voor honderden euro’s aan etenswaar in ligt.
Mijn menu ligt al tientallen jaren vast.
Ik ben er ooit een keer van afgeweken, maar werd direct erna weer gecorrigeerd door mijn lief en de kids, traditie is traditie.
Zalmcocktail, kippensoep, kalkoen en rollade met wintergroenten zoals spruitjes,witlof in kaas en ham, rodekool, stoofpeertjes en cranberry’s, het schaaltje aardappelen valt te verwaarlozen.
Alleen met het nagerecht mag ik mijn fantasie de vrije loop laten.
Dat was dit jaar een proeverij van chocolade.
Een slagroomsoesje gedompeld in chocolade couverture,een bolletje driechocoladeijs, een schepje chocolademousse, een schep geslagen slagroom met grof geraspte witte chocolade erdoor, en een chocolade truffel,mmmmmm.
Kijk, het zit hem niet in het eten, maar dat, het gezelschap, de gesprekken, de aankleding van de tafel en het huis en vooral het twee maanden oude knuffelkind, dat vredig in haar kribje erbij lag te slapen, zorgden voor een groot gevoel van licht en blijheid.
Vooral ook toen de tweede kerstdag het andere knuffelkind met haar mamma kwamen mee-eten:))

donderdag 24 december 2009

Kerstwens:))


Ik wens voor jou met heel mijn hart,
dat je Kerst mag zijn zoals het hoort,
wat warmte in de koude winter,
een lichtje in de duisternis
en veel liefde in en rondom je:))

FIJNE KERSTDAGEN:))))))

Spiritual Center "Assayya's Innerlight"

woensdag 23 december 2009

In het licht van de seleniet



Op het blog van haar zag ik een bijzondere kerstbal.
Een bol van allemaal kleine lichtjes, een bol van fiber(glas)
Je ziet ze ook wel eens als kamerlampen
Ik moest direct aan de seleniet denken, de steen, die eenzelfde structuur als van ragfijne draden heeft
Seleniet is een gipsachtige steen , in water oplosbaar en mag niet in water gereinigd worden.
De naam seleniet, kreeg de steen van de Griekse maangodin Selene, waarschijnlijk om de maanachtige bleekwitte verschijning.
Als je de steen goed bekijkt, bestaat hij uit allemaal heel dunne laagje, net de bladzijden van een boek.
Er wordt wel gezegd dat de wijzen van Atlantis en Lemurië in deze stenen de gegevens van hun geheime documenten verstopten en het wachten is op degenen, die deze transcripties kunnen lezen
Als je de seleniet in je hand houdt wordt je je bewust van een heel lichte energie, die een directe healing op je auraveld toepast.
Alle negativiteit wordt verwijderd en omgezet in Licht waardoor er weer ruimte is voor vredige gedachten, creativiteit en tevredenheid.
Door dit Licht, de harmonie en vrede is het niet verwonderlijk dat seleniet in verband gebracht mag worden met engelen contact.
Ook voor het ontdekken van de engelenliefde in jezelf
De hulp van de steen maakt contact met je gids of beschermengel mogelijk, geeft je de mogelijkheid contacten, lijntjes uit het verleden waar je nog last van hebt als het ware weg te gummen.
Voor spirituele en intuïtieve ontwikkeling is dit ook een heel goede steen.
Veel mensen hangen hiervoor nog aan de veel bekendere bergkristal, die als nadeel heeft teveel te versterken zowel in positieve als ook in negatieve zin.
Seleniet is daar veel zachter in, eigenlijk als de heldere zuiverheid van de maan, waar ze zoveel op lijkt.
Voor deze dagen voor kerst geef ik jullie het Licht en Een-heidsgevoel van seleniet:))

dinsdag 22 december 2009

Gebed


Bron van Zijn, die ik ontmoet in wat mij ontroert,
Ik geef u een naam opdat ik u een plaats kan geven in mijn leven.


Bundel uw licht in mij - maak het nuttig.
Vestig uw rijk van eenheid nu,
uw enige verlangen handelt dan samen met het onze.


Voed ons dagelijks met brood en met inzicht.
Maak de koorden van fouten los die ons vastbinden aan het verleden,
opdat wij ook anderen hun misstappen kunnen vergeven


Laat oppervlakkige dingen ons niet misleiden.


Uit u wordt geboren:
de alwerkzame wil,
de levende kracht om te handelen,
en het lied dat alles verfraait, en zich van eeuw tot eeuw vernieuwt:))

Arameens gebed

maandag 21 december 2009

Yule, de geboorte van het Licht



Vandaag is het de kortste dag en de langste nacht van het jaar.
Vanaf nu worden de dagen weer langer en lichter.
Bij de Kelten was dit de overdracht van heerschappij van de Hulstkoning,de god van de wijsheid,inzicht, de oogst en rust, de god van de afnemende zon, aan zijn broer de Eikkoning, de god van de groei, de leergierigheid, de belofte, de god van de wassende zon.
Hoewel in onze tijd dit het begin van de winter heet, was deze dag voor de oude volken een teken, dat ze de zwaarste tijd achter de rug hadden ,een belofte dat de lente er weer aan kwam.
Dit was een tijd voor feest en offers brengen om de goden gunstig te stemmen voor het komende zaai en oogstjaar.
Men had er alle tijd voor, het werken op het land lag immers stil.
Yule of Joel( naar het Scandinavische Hjul =wiel) werd 12 dagen uitbundig gevierd.
Oorlogen werden tijdelijk gestopt, scholen,winkels en werkplaatsen,openbare gebouwen, het lag allemaal even stil
Omdat men in die tijd bomen beschouwde als krachtplekken, werden die vol gehangen met koeken en vruchten. (zie je de overeenkomt met onze kerstboom)
Men ging met geschenken bij elkaar op bezoek en wenste elkaar een overvloedig nieuw oogstjaar.
Kleinigheden , maar vooral de in de tijd waardevolle waskaarsen waren belangrijke gaven.
Ze symboliseerden de weerkomst van het licht en praktisch gezien hieven ze de duisternis op waardoor er bij kaarslicht handwerk kon worden verricht.
Mensen versierden hun huizen met takken van wintergroene bomen en struiken, zoals dennen, hulst en de bij de druïden geliefde maretak
Dit belangrijke feest (in de meeste culturen kent men de wedergeboorte van een lichtgod) kon in de tijd van de verkerkelijking, zelfs met dreiging van de strengste straffen, niet uitgebannen worden.
Daarom is in de 3e eeuw na Christus de geboorte van Jezus naar 25 december geplaatst en zijn veel heidense gewoonten door de kerk overgenomen.
Het maakt ook niet uit, welk feest gevierd wordt, de kern is, dat het gaat om de geboorte van het Licht.
Yule is de tijd om het oude los te laten en het nieuwe te verwelkomen.
En bovenal is het een tijd voor vrede:))

zaterdag 19 december 2009

Kom, verwondert u



De sneeuw, die buiten, inde tuin, in het bos en veld voor zoveel schoonheid zorgt, geeft in de straten alweer een hoop ergernis.
Mensen mopperen als hun stoep vol sneeuwt, als de auto niet start of blijft steken in dikke hopen sneeuw.
Bij het winkelcentrum liepen ook mensen al mopperend moeizaam hun winkelwagens door de dikke al vuil wordende sneeuwkluiten te schuiven van winkel naar parkeerterrein.
Een chaos is het, troep, anders niet: zo sprak een vrouwtje me geërgerd aan.
Het begon net weer flink te sneeuwen.
Kijk eens niet naar de grond, maar omhoog, zei ik glimlachend tegen haar, en verwonder je, zo mooi als die vlokjes zijn.
Ze deed het en ze lachte met me mee.
In de winkel sprak een echtpaar, dat achter me naar binnen kwam, me aan.
Je bent een wijze vrouw, zei de man.
Ik lachte weer: nee, maar ik heb het kind in me behouden.
Dat is ook wijsheid, zei de man:))

vrijdag 18 december 2009

Winterwit


Vanaf woensdagavond heeft het gesneeuwd.
Gemeten lag hier 45 centimeter.
’s Nachts om drie uur werd ik ineens wakker gemaakt door het blaffen van de honden beneden.
Ze reageerden op het ongewone geluid van de sneeuw, die van de daken afplofte en van het kreunen van de takken onder het gewicht van zoveel sneeuw.
Even de deur los en de tuin in, terwijl ik slaapdronken de sneeuwlucht inkeek, renden de twee jongste honden door de diepe sneeuwlaag.
Dolle pret.
Afgedroogd in een groot badlaken en in de manden onder hun fleecedekens gestopt, waren ze later helemaal tevreden en kon ik mijn bed weer opzoeken.
Wat was het mooi vandaag, zo puur wit.
Het plan om naar de stad te gaan voor kerstinkopen verviel.
Er reden de hele dag geen bussen.
Maar buiten en in het bos is het nu ook veel mooier.
Ik zie nu zoveel verschillende vogels in de tuin:))

woensdag 16 december 2009

Sporen


Niet alleen belangrijk is de weg, die je gaat,
 maar ook het spoor, dat je achterlaat:))

maandag 14 december 2009

Er is genoeg liefde voor iedereen


Met de eerste vorst, die over mijn tuin is geweest, heeft ook de enorm grote hulstboom een bijna magische aantrekkingskracht voor vogels gekregen.
Dit jaar, terwijl we aarzelden, of hij  volgend jaar zijn plaats zou moeten geven aan een iets kleinere struik, heeft hij zich gehuld in een kleed van duizenden rode bessen.
Zo mooi, te mooi om hem te kappen, hij mag blijven , ook het volgend voorjaar.
We snoeien de storende takken,die als reikarmen overhangen in de buurtuinen iets terug.
Deze boom heeft duidelijk een functie in mijn straatje
Vooral de merels hangen bij tientallen tegelijk aan de takken om hun portie bessen binnen te krijgen, beschermd door stekelige hulstbladen tegen de buurtkatten.
Zonder de afgunst, de pikorde, die ik wel op de voerplanken zie.
 Er is immers genoeg voor iedereen aan de boom.
Hulst, Holly, is bij de Bachbloesems de boom der liefde.
Mensen met een tekort aan Holly, hebben moeite om van zichzelf te houden en krijgen daardoor ook problemen in relaties met anderen.
Heel beschaafd vaak, hebben ze een muurtje om zich gecreëerd, vol schone schijn en uiterlijk vertoon.
Maar inwendig vol verdriet en afgunst, met een innerlijke leegte, die niet gevuld kan worden.
Probeer maar niet ze aan te raken, want dat prikt, dat doet pijn, ook aan hen zelf.
Het is dan zo mooi, dat hulst, die prikkelplant, in het voorjaar  bijna onopvallende witte bloesems laat groeien, open en kwetsbaar.
Helend en openend naar anderen.
Dat daaruit de oogst aan vruchten komt, waaruit gedeeld kan worden, liefdevol en met respect naar elkaar.
Want er is genoeg liefde voor iedereen:))

zaterdag 12 december 2009

The most wonderful time of the year



Gelukkig, zei mijn lief, terwijl hij vanuit de kou naar binnenstapte, ik heb alles weer onder controle.
Ik lachte, want ik wist wat hij bedoelde.
Gister zijn de paarden, vanaf de bosweide, weer naar de winterwei gekomen.
Ze gaan ’s nachts weer op stal.
Kou is niet er voor hen, wat nattigheid ook niet, maar een combinatie van kou en aanhoudende regen is niet prettig, ook niet voor dieren.
Het werk is nu weer gecentreerd op een plek, bij de stallen, waar de kippen en konijnen ook zijn, het is weer makkelijker en overzichtelijker.
Mannen hebben daar, geloof ik, meer moeite mee dan vrouwen.
Verscheidene dingen tegelijk doen en dan ook nog verdeeld over meer plaatsen, dat geeft chaos in hun hoofd.
Ik hoef die controle niet zo, het stroomt wel.
Mijn kerstboom staat sinds vandaag mooi te zijn in goud en zilver met lichtjes en witte gazen vlinders.
Op een kastplank sprokkel ik beetje bij beetje leuke lekkernijen voor de feestdagen.
Engelse marmelade, chocolademusketkransjes, blikken rode zalm(niet de roze zoals anders)de kerstwijnen, de trommel met kerstkoekjes, toast en crackers, de stapel zelfgemaakte cadeautjes, die langzaam groeit.
Vanaf dit weekend beginnen hier overal de kerstmarkten en fairs.
Nu nog wat sneeuw, dan is het plaatje compleet:))

vrijdag 11 december 2009

Quality time


Op dinsdag en donderdag, als haar mamma met zwemspullen richting zwembad is gegaan, is mijn oppasuurtje met mijn jongste knuffelkind.
Meestal ligt ze dan net een half uur in de wieg als ik kom en wacht ik rustig tot haar mamma er weer is, maar af en toe zijn we beidjes “in overtreding”.
Dan geeft ze boven luidkeels aan, dat haar bedje niet -de place to be- is.
Twee maanden jong en ze wikkelt me al helemaal om haar garnalenkleine vingertjes.
Een breed lachje plooit haar mond, als ze me ziet.
Een schone luier en nog even proberen haar weer terug te leggen.
Niet dus.
Het dametje was deze keer klaarwakker.
En oma’s mogen dat, knuffelkinderen tot op het bot verwennen.
Daarom mag ze in mijn armen mee naar beneden.
Even in de box met de muziek mobiel, die een zacht twinkelend liedje speelt.
Kijkend naar de gele poes, de blauwe hond, en de andere lila,groene en roze beestjes, die langs zweven.
Af en toe doet een graai-armpje een zwaai in de lucht.
Ik zing liedjes zonder woorden, klanken, die zich vormen in mijn hart.
Ze zijn zo mooi, die uurtjes op dinsdag en donderdag:))

donderdag 10 december 2009

Het innerlijk vuur van de topaas



Samen met mijn maanstenen draag ik al een dikke week mijn topazen ketting.
Als altijd intuïtief omgedaan en misschien even uitleg geven waarom.
Er zijn twee mogelijke verklaringen voor de naam topaas.
De een is de naam van een eiland in de Rode Zee Topaziz.
De ander is de naam voor vuur in het Sanskriet, tapas.
In de natuurlijke vorm is de topaas helder transparant wit of grijs.
Toevoegingen van mineralen geven de steen de kleur.
Blauwe topaas komt door de aanwezigheid van ijzer, geel door die van chroom, bruin door mangaan
Bruine topazen worden door verhitting roze/rood.
Blauwe topazen worden soms verward met de zeldzamere aquamarijn.
Mijn topazen zijn blauw.
Hoewel ik voel, dat ze ook een werking hebben op mijn keelchakra, mijn vermogen om me te uiten en op de manier hoe ik met bepaalde dingen omga, ligt het voornaamste helingsgebied in de zonnevlecht.
Hier komt alles van buiten binnen, het positieve, maar als je niet oppast ook het negatieve.
Bij een positieve stroming door de chakra’s is de zonnevlecht je energetisch machtcentrum( zie het woord macht positief)
Bij een negatieve stroming ontstaan hier vaak de blokkades door woede, verdriet ed. en geven hun werking in de rest van het lichaam, slecht geaard zijn, maar ook bot en rugklachten( basis), typische vrouwen- of mannenklachten(sacraalchakra),stress, burn-out,hoofdpijn (derde oog) hartklachten(hartchakra) en problemen aan de luchtwegen of schildklier(keelchakra)
De topaas laat je in je eigen kracht staan
Goed beschouwd is de topaas een innerlijk vuur, dat ik inzet tegen alles wat mogelijk mijn energetisch lichaam kan bedreigen.
Zo’n vuur, waarmee men vroeger de roofdieren mee op een afstand hield.
Dat het ook net echt vuur is, merk ik, als ook mijn fysieke lichaam een energie boost krijgt,dat ook de verbrandingsprocessen in het lichaam meer actief worden.
Eigenlijk best wel prettig in deze donkere, maar drukke decembermaand:))

dinsdag 8 december 2009

maandag 7 december 2009

Licht brengen


Het wordt weer zo mooi in mijn huis.
Het voelt zo goed en warm, ik heb alle negativiteit buiten de deur weten te houden.
Het huis vraagt, ondanks de rustige sfeer, of misschien wel juist daarom, om activiteit en creativiteit.
Niet de verbouwing, dat til ik even over de feestdagen heen, om niet het risico te lopen, dat we met de kerst in de chaos zitten.
Juist nu wil ik een huis vol licht creëren.
Overal staan windlichtjes en lieve glinster dingen, die het licht reflecteren.
Van mijn zoon kreeg ik zijn mooie megagrote ovale eettafel, hij had voor hun huiseen nieuwe kleinere laten maken.
De woonkamer is nu ook een heerlijke plek geworden om te eten, werken, maar ook gewoon zomaar bij elkaar te zitten.
Nu de sint weg is, mag de kerstboom weer binnenkomen, morgen gaan we naar de tuinder een mooie uitzoeken.
Een echte, omdat de sparrengeur zo lekker door het hele huis te ruiken is.
Een kerstkrans maken voor aan de deur en kerststukjes om met de kaarten rond te brengen naar de familie en vrienden hier in het dorp.
Van een Duitse site krijg ik elke dag een recept voor kerstkoekjes toegestuurd, het advent bakken.
Verpakt in cellofaan zijn het heerlijke kleine attenties om mee te nemen.
Het is bijna Dickens-achtig,ik weet het, maar ik geniet zo van de voorbereidingen van kerst:))

zaterdag 5 december 2009

Het is zoals het is.



En dan sta ik na een halve week weer met lege handen.
Mag ik blijkbaar niet degene zijn, die ik ben.
Moet ik me veranderen in een extreme vorm van dienstbaar- en plooibaarheid, ver weg van mijn eigen kern.
Het is gek, ik ben er dit keer niet eens echt verdrietig om.
Het is meer gelatenheid.
Misschien omdat ik ergens de kracht krijg aangereikt, om te accepteren, wat ik niet veranderen kan.
Het is, het blijft gewoon zoals het is:))

vrijdag 4 december 2009

De koele zachtheid van de maansteen



De tijd van het blijde verwachten is voorbij en in de wieg ligt je eerstgeborene.
Ik denk, dat veel vrouwen weten, waar ik over praat.
De onzekerheid, doe ik het wel goed, ben ik wel een goede moeder.
Je eigen kwetsbaarheid komt tot uiting door dit kleine wezen, dat zozeer van jou afhankelijk is.
Je ziet overal muizenissen en even is je nieuwe status van jonge moeder heel beangstigend en bedreigend.
Maansteen biedt hier haar koele helpende hand.
Vol rustige vrouwelijke energie brengt ze de jonge moeder naar het oer-oud weten, dat het goed is, zoals ze het doet.
Natuurlijk mag ze fouten maken, geen moeder is perfect
Dat ze mag luisteren naar haar intuïtie, dat zich nu steeds sterker zal ontwikkelen.
Maansteen herstelt natuurlijke ritmes en brengt je weer in contact met je innerlijke zelf
Ook brengt hij het hormonaal evenwicht weer in balans. Het verschijnsel babyblues zal zich verzachten.
Maansteen maakt de overgang van het godinnen-stadium van meisje naar vrouw makkelijker.
Ook voor wie niet zwanger (geweest) is, is de maansteen een waardevolle steen.
Hij brengt namelijk onbewuste emoties aan de oppervlakte, niet om je gevoelsleven overhoop te gooien, maar om je er rustig naar te laten kijken.
Je mag hierbij verwerken en loslaten.
Hierbij mogen best de tranen stromen.
Maansteen helpt wel, net als de koele zachte maan die aan de hemel staat, om haast van een afstand alle emoties te aanschouwen en te verwerken.
Ze zal ook de verharde vrouw zachter, ontvankelijker maken en kan ook de man in contact brengen met zijn vrouwelijke kanten.
Door zijn invloed op de voortplantingsorganen kan de maansteen soms ook een langverwachte kinderwens vervullen.
Net als de maan zelf geeft de maansteen aan dat alles zijn tijd heeft,dat stress of haast niets brengt en dat alle dingen gebeuren zoals in hun loop ligt:))

donderdag 3 december 2009

Bloedmaan



Vannacht heb ik de maan niet gezien door de bewolking.
De nacht ervoor, toen de maan vol was, gaf ze in de heldere vrieslucht een prachtig schijnsel van licht, getooid in een halo.
Bloedmaan.
De naam suggereert zoiets anders dan de bijna transparante maansteenachtige bol gisteren aan de nachtelijke hemel.
De naam komt uit de tijd dat mensen nog afhankelijk waren van alles wat de natuur en daaromheen hen bood.
Ook het varken, dat de hele zomer gemest was op het hok, met gekookte roggebrij en aardappeltjes, achtergebleven na het rooien en gezocht door de dorpskinders.
Ook de eikels in de herfst werden verzameld voor de varkenstrog tot de koude dag in de voorwinter als de huisslachter langs kwam.
Het had iets ritueels, waarbij ieder zijn plek en zijn taak had en de buurvrouwen ’s avond kwamen helpen met het draaien van de worsten, de mannen bij het afhouwen en het pekelen.
Het bloed werd opgevangen en vermengd met roggemeel en spek gekookt tot bloedworst.
Deze werd bewaard in linnenzakjes, die afgesloten werden met een houtje van de vlier.
Men ging op het eind van de avond niet met lege handen naar huis.
De winter kon nog lang zijn.
Ik las vandaag, dat omstreeks deze tijd ook het islamitische offerfeest is.
Dat een deel ervan naar de voedselbank gaat, naar diegenen, die het moeilijk hebben.
In wezen is dit ook de essentie van de bloedmaan.
Overleven en het opkomen en ondersteunen van de zwakkeren.
Het symbool van deze maan is de vlier.
De vlier, nu zonder blad, bloesem of bes, laat ons de overgangsfase van dood naar nieuw leven zien, het afsluiten van iets voor er een nieuw begin gemaakt kan worden.
Die periode van kwetsbaarheid vraagt ondersteuning, om door een moeilijke tijd geholpen te worden op weg naar een nieuwe lente:))

woensdag 2 december 2009

Want daarboven lacht de maan.....



Terwijl ik eigenlijk een mooi spiritueel log oven de volle maan wil schrijven, haalt de werkelijkheid van alledag me in.
Shaffy is dood.
De tv en radiozenders halen alles aan eerdere uitzendingen uit de kast
Mijn levende herinnering aan Ramses dateert uit de tijd, dat ik studeerde en regelmatig met de trein tussen Haarlem en Den Haag reisde.
Je had in die tijd nog restauratiewagens en na een week nachtdienst was veel zwarte koffie en de gesprekken daar het middel om wakker te blijven en op tijd de trein uit te stappen.
Leuke ontmoetingen had ik in de trein, een ervan was, dat ik schuin tegenover Ramses Shaffy kwam te zitten.
Het ging in die tijd niet echt lekker met hem, hij zat daar stil en verloren met zoveel verdriet in zijn ogen.
Ik kon het niet laten, ik moest er eerder uit dan hij,voordat ik het gangetje naar de uitgang inliep, boog ik me naar hem toe met mijn hand op zijn schouder: Het komt wel goed.
Onvergetelijk, die helemaal open Shaffy lach, die ik kreeg, stralend
en de woorden hoor ik nu nog: Dank je:))

dinsdag 1 december 2009

Moed tonen



moerasandoorn

Pas als je moed toont de weg te gaan,

toont de weg zich aan jou.

Paolo Coelho

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails