maandag 30 november 2009

Maar het meest belangrijke is de liefde


moederkruid


Soms moet je simpelweg over je eigen schaduw heenstappen.
De reden, hoe en waarom is niet belangrijk, maar dit weekend ben ik in de auto gestapt
en stond even later in haar kamer, haar huis.
Heb de dingen gedaan, die gedaan moesten worden.
Er zal te zijner tijd nog moeten worden gepraat, maar dat is nu nog te kwetsbaar.
Mijn moment,het weten, dat het goed was geweest, was, toen ik vlak voor ze ging slapen, mijn oudste knuffelkind hoorde zeggen:
Ik heb een knuffie van oma gehad:))

zaterdag 28 november 2009

Roze geluksmomenten in een stormachtige week


Het is een leuke rommelige drukke week geweest, passend bij het stormachtige weer.
Twee keer oppassen op het jongste knuffelkind.
Ze weegt nu 4 kilo en ze is zo mooi.
Op de verjaardag avond wilde ze niet slapen en heeft haar papa haar naar beneden gehaald.
Op de schoot van een van de oma’s vielen de oogjes dicht te midden van het geroezemoes.
Mijn wijnfles, hoewel heel lekker, kwam niet leeg, want wat wil je?
Van  de aanblik van dit roze prinsesje alleen al , wordt je toch al dronken van geluk.
Thuis ben ik mijn kasten beneden aan het leeghalen in aanloop op de nieuwe vloerbedekking.
Er zal wat geschoven (lees gesjouwd) moeten worden.
We zetten ook nog even een muur in de fijne structuur.
Even aarzelden we tussen dat en behang, maar structuur is strakker en daarop komen mijn schilderijen beter uit.
Op zolder vond ik nog mooi oud werk en mooi nieuw werk staat al weken op de ezel om afgemaakt te worden.
En ik ben bezig met mijn kerstcadeautjes, die ik dit jaar zelf ga maken.
Op die manier is het veel persoonlijker en wat ook meespeelt, ik heb gewoon geen geld voor dure cadeaus.
Hoe laveren jullie door de Sint-en Kerstcadeaugekte heen?:))

vrijdag 27 november 2009

De duif,de boodschapper van vrede


De akker op de es bij onze stallen zijn weer kaal.
Er staan nog wat maistoppels en de zwarte grond verbergt het ingezaaide winterkoren.
Tientallen groepen duiven zie ik, die ongevraagd hun graantjes meepikken.
Ze vliegen in een wolk op als ik langsloop, maar landen net zo makkelijk weer om verder te eten.
Tegen de avond zoeken ze de hoge eiken rond de stallen op en vullen de lucht met hun zacht melancholiek roekoeren.
Nog lang, nadat de andere vogels zich al in diepe rust gehuld hebben, is hun geroep te horen.
Luisteren hiernaar geeft een diep gevoel van rust en vrede na een enerverende dag.
Niet voor niets is de duif de brenger van vrede.
Het zachte paars op de halsveren van de duif heeft dezelfde kleur als mijn favoriete amethistkristal, een steen ,die ook rust geeft in stressvolle tijden, ook verbonden is met de zachte overgang naar de nacht.
Krachtdier duif leert ons, dat hoe moeilijk het proces op dat moment ook is in ons leven, hoe zwaar de omstandigheden soms ook, dat rust en vrede in de een of andere vorm altijd binnen ons bereik ligt:))

donderdag 26 november 2009

Celebrate


En dan vier je op dezelfde dag ook het leven.
Gister brandde ik een kaarsje voor mijn vader, het was de dag van zijn verjaardag.
En mijn schoondochter was jarig.
In mijn favoriete g&w winkel wat lekkere badspulletjes gekocht.
Doosjes en flacons met dennen en oranje sinaasappelbloesem.
En ja, als enige wijndrinker had ik gezegd, zelf mijn eigen fles wel mee te nemen.
De grootgrutter had genoeg.
De selectie wit ging ook al snel.
Een slanke groene fles met een elegante dame met anker op het etiket trok mijn aandacht, of was het het kaartje bonusartikel.
Een brede smile trok over mijn gezicht , toen ik de fles omdraaide.
De tekst van het achterkantetiket was nog mooier dan de voorkant.

BE PASSIONATE
LOVE
DREAM BIG
BE SPONTANEOUS
CELEBRATE
CHANGE THE WORLD OR GO HOME


Een glas vullen met zo’n boodschap, dat is toch geweldig:))

woensdag 25 november 2009

Mijn straatje



Mijn straatje bestaat uit een stoep met twee rijen huizen met tuinen tegenover elkaar.
Zes huizen aan de ene kant , zes huizen aan de andere kant.
Sommigen wonen er al meer dan twintig jaar.
We hebben samen geboortes, verjaardagen en bruiloften gevierd.
Onze kinderen zijn samen opgegroeid en weer uitgevlogen naar diverse richtingen.
Behalve een……
Is het vandaag alweer acht jaar geleden,ik was de ramen aan het zemen, dat twee agenten de straat, de stoep op liepen, en mijn eerste gedachten was, niet bij mij.
En het was niet bij mij.
De agenten gingen belden bij mijn schuinoverbuuf aan, gingen naar binnen.
Kwamen kort erna weer met mijn buuf naar buiten en gingen naar het huis tegenover ons.
Vanuit het diepste donker van alle verdriet en wanhoop kwam even later een bijna dierlijk schreeuwen van de moeder,die te horen kreeg, dat haar zoon dodelijk was verongelukt.
De vader liep verdwaasd buiten met zijn hondje, hij kon het niet bevatten.
Zoveel verdriet het drupte bijna door de muren heen.
Zoveel verdriet anderhalf jaar later, toen de moeder, ergens op een stille plek, alle pillen, die ze had, genomen heeft, omdat ze haar zoon zo miste.
Mijn buurman is achtergebleven met zijn dochter, die zwaar geestelijk gehandicapt alleen de weekenden thuis komt.
We weten het allemaal in onze straat, vandaag zijn we allemaal even bij hem.
Want het gemis, dat blijft,…altijd:))

dinsdag 24 november 2009

Schoonheid


Schoonheid ligt verborgen in het alledaagse.
Open je ogen, oren, je hart en je komt het tegen:))

maandag 23 november 2009

Zaaien in de woestijn



Op de zolder liggen op bladen allerlei zaadjes te drogen.
Pompoen,courgette,watermeloen, aubergines paprika, en nog wat pitten van avocado’s en papaya’s
Is dat voor onze tuin, vraagt mijn lief, en schrikt van de hoeveelheid, want courgettes en pompoen zijn niet zijn favoriete groenten.
Nee, zeg ik, ik ga zaaien in de woestijn, in de Sahara.
-???-
Ik leg uit dat ik een Belgische site gevonden heb, die een project ondersteunt in Afrika.
(het project breidt zich uit naar Azië en Zuid-Amerika)
Men helpt de bevolking met het aanleggen en onderhouden van school- en familietuinen in oa de vluchtelingenkampen van ZW Algerije.
Men kent daar tweeseizoenen, het herfstwinter( sept-januari) seizoen, wanneer er sla,uien, bieten,wortels en peterselie verbouwd kan worden en het lente-zomer seizoen van februari tot en met augustus, wanneer het te heet is voor groente en er alleen tropische groente verbouwd kan worden.
De tuinen zijn er al, het land is zo groot.
De grond vermengen met een bodemverbeteraar, die het water vasthoudt, is ook makkelijk.
Maar voor de vaak dure zaden hebben de mensen geen geld.
En wat is voor mij simpeler dan de eigen gekweekte groenten bij het schoonmaken te ontdoen van de zaadlijsten, deze niet weg te gooien in de groene klikko, maar af te spoelen en te drogen op een bord of serveerschaal.
Ze dan met etiketje in een zakje te doen, en deze zakjes in een envelop naar het verzameladres in België te sturen, dus het kost behalve een klein beetje inzet, alleen een postzegel.
Dit jaar was ik net te laat met sturen,hij was al onderweg naar Afrika, maar met de volgende zending gaan mijn zaadjes vast mee.
En mijn tuin, die nu sluimerend de winterrust ingaat, zal volgend jaar weer nieuwe vruchten, nieuw zaad brengen:))

zaterdag 21 november 2009

Een avond vol passie



Het was zo ontzettend leuk.
De Ierse en Schotse liedjes (toch al een van mijn favorieten), de grapjes tussendoor(ik houd zo van mensen, die zichzelf niet te serieus nemen),de speciale effecten(het vuur,de rook, de onverwachte doedelzakspeler), de Ierse dansen, de vele bijzondere instrumenten, de passie en interactie met de zaal.
Mee klappend, -stampend,-juichend en –zingend heb ik vanaf het begin tot het einde op mijn plastic klapstoeltje gezeten.
Het was grappig te zien, dat zelfs de mensen, die stijf rechtop op hun gereserveerde plaatsen zaten (plichtsgetrouw aanwezig voor iets, dat de Culturele Raad in dit dorp georganiseerd had), zich uiteindelijk lieten meevoeren op de muziek.
In de koffiepauze en na afloop heb ik leuke ontmoetingen gehad met oude en nieuwe bekenden.
Mijn visitekaartjes  weggegeven, een beetje netwerken voor mijn eigen toko kan immers nooit kwaad.
En een paar nieuwe afspraken, ook prettig.
Al met al een buitengewoon waardevolle avond:))

vrijdag 20 november 2009

Celtic Fire



Een concert van Rapalje is met bijna geen pen te beschrijven! In de nu ruim 13 jaar van hun bestaan hebben ze al ruim 1600 optredens verzorgd in binnen- en buitenland. De folkformatie Rapalje past moeilijk in een hokje en is daarom bijna met geen pen te beschrijven. We doen een poging in trefwoorden. Rapalje is spektakel. Ruwe bolster, blanke pit. Soms stoer. Soms grillig. Altijd gepassioneerd.
Een concert is iedere avond anders. Er komen nieuwe nummers bij, sommige oude songs vallen af. Er worden nieuwe grapjes gemaakt. Er komen nieuwe effecten bij. Er is whisky. Er is rook. Er is vuur. De show wordt steeds sneller, steeds dynamischer, steeds uitdagender. Er is actie en interactie.
De Keltische muziek raast door de zaal. Soms duikt er ineens een onverwachte gast op. Gewoon, als cadeautje voor het publiek. Dieb tovert met zijn fiddle. Maceál speelt op drie instrumenten tegelijk. William is een kei op allerlei tokkelinstrumenten. Vingervlug van A tot Z. Rapalje is een belevenis. Een klappend, zingend, swingend en interactief gebeuren. Rapalje speelt met vuur tijdens opzwepend concert. Uitkijken voor vonken! Moet je bij zijn. Mag je niet missen. Be there. Punt!

Hier ga ik vanavond heen:))))))

donderdag 19 november 2009

Goudsteen verwarmt me


Gistermorgen nam ik voor een meditatie uit mijn kristalkast de goudsteen.
Een vossenrode steen met goudkleurige spikkels.
Terwijl ik contact maakte voelde ik een weldadige warmte door mijn lijf stromen en meer ruimte en openheid in mijn luchtwegen komen.
De meditatie gaf me een intens gevoel van tevredenheid, het helemaal ok zijn van het moment.
Dat gevoel bleef, ook toen mijn lief later op de ochtend de combiketel ontregelde met een ongelukkige actie en het huis langzaam koud werd.
Ik heb overal windlichtjes aangestoken, het petroleumstel laten branden met een pan bouillon.
Er zijn potten thee doorgegaan tot een deskundige buurman 's avonds constateerde, dat mijn lief een slangetje verkeerd had aangesloten.
Goudsteen had me zonder stress door de dag heen geholpen.
De steen is in de 16e eeuw gemaakt door monniken, die goud wilden maken.
Door een smelting van mineralen ontstond deze steen in vossenrood of donker blauwpaars met goudkleurige spikkels.
Hoewel niet uit de aarde gewonnen, heeft hij toch heel krachtige genezende eigenschappen.
De aanwezigheid van koper zorgt voor een goede aarding en doorstroming van energie en is daarmee goed voor de spieren en botten, ook voor de gewrichten.
Hij heeft een sterke werking op de longen en luchtwegen, helpt bij benauwdheid ook, bij decompensatie van het hart.
Op mentaal/emotioneel vlak brengt hij een onbalans weer tot rust.
De doorstroming zorgt ook dat de chakra’s hun balans weervinden.
Voor mijn gevoel helpt de goudsteen ook bij een lichte herfst dip, omdat hij de zonnewarmte in zich draagt:))

woensdag 18 november 2009

Hartige appelstrudel.


Vorige week is het er door,o ja St. Maarten, bij ingeschoten, maar vandaag weer een appelgebak recept.
De appelmand is nog niet leeg, ik vond in mijn vriezer nog filodeeg en mijn koelkast bracht een stukje stilton kaas.
Daarom geen zoet, maar een vegetarisch recept, wat heel goed voor de lunch of met soep erbij ‘s avonds gegeten kan worden.( NB foto is van de gewone appelstrudel, ik heb nog geen foto van hiervan)

500g goudrenetten, geschild in stukjes.
2 stengels bleekselderij, fijngesneden.
50g walnoten, grof gehakt
125g stilton kaas, verkruimeld
200g filodeeg
25g boter
8el olijfolie
2 el kristalsuiker
1tl sesamzaad
1tl komijnzaad
nootmuskaat, vers geraspt
platte peterselie( niet de krul, want daar zit minder smaak aan)

Bereiden.
Meng de appelstukjes met de bleekselderij en de nootmuskaat.
Rooster de walnoten zachtjes in de boter, voeg de suiker en het appelmengsel toe en bak dit 3 minuten mee. Laten afkoelen en dan de stilton erdoor.
Leg het filodeeg op het aanrecht en bestrijk met olijfolie, leg er nog een vel filodeeg op en bestrijk weer met olie, ga door tot alle filodeeg en olie gebruikt is.
Schep het meeste van het appelmengsel aan een lange kant van het deeg en verdeel het laatste restje over het nog onbedekte deeg.
Rol het deeg op en begin bij de kant met de meeste vulling.
Leg de strudel op de bakplaat met de naad naar beneden en bestrijk hem met een beetje olijfolie.
Strooi er sesamzaad en komijnzaad over en bak in een voorverwarmde oven op 200 C in 20 tot 25 minuten goud bruin.
Laat de strudel afkoelen en serveer in dikke plakken gegarneerd met de peterselie:))

dinsdag 17 november 2009

Openheid


Laat zien wie je bent, los van verwachtingen, los van goedkeuring:))

maandag 16 november 2009

Is het middel erger dan de kwaal?

Net als duizenden andere Nederlanders kreeg ik deze week een uitnodiging in de bus.
Volgend weekend mag ik mijn eerste vaccinatie ophalen tegen de M-griep.
Vanwege een longgeschiedenis jaren geleden behoor ik volgens mijn patiëntengegevens schijnbaar tot de zg risico groep.
Ik heb feestelijk voor de uitnodiging bedankt, omdat ik het risico van de enting niet wil lopen.
Ten eerste die griep, daar zit voor mij al een luchtje aan.
Waar ontstaat een griep gebaseerd op dierlijke-,vogel- en menselijke griepstammen, waarvan een van de menselijke stammen uit 1918 dateert?
Juist ja, in een laboratorium, net als het Ebola- en AIDSvirus.
Hoe toevallig is het dat de voormalige Amerikaanse minister van defensie Rumsfeld en ex-vice-president Cheney grote belangen hebben in de farmaceutische belangen rondom dit griepvirus?
Terwijl voor zoveel medicijnen een officiële onderzoektijd nodig is voor het op de markt mag komen, wordt dit vaccin ons ingespoten voordat de definitieve onderzoeksresultaten bekend zijn.
Zijn er geen garanties, dat als het misgaat je een beroep kan doen op de aansprakelijkheid van fabrikanten
Is er geen duidelijkheid of het vaccin überhaupt werkt tegen deze griep.
Is nu al bekend dat deze griep eigenlijk eenzelfde patroon heeft als andere seizoensgriepen en over het algemeen een milde vorm heeft.
En wat wordt er al met al in je kostbare lijf gespoten?

Op kippeneieren gecultiveerde dierlijke virussen en bacteriën, tijdelijk inactief, maar met mogelijk een nieuwe activatie in het lichaam.
Formaldehyde: een vloeistof, die ze ook gebruiken om lijken te conserveren, sterk water noemen ze het wel in de volksmond. Het is kankerverwekkend.
Polysorbate80, een conserveringsmiddel. Dit kan zware allergische reacties veroorzaken.
Thiormersal (49,6%kwik), niet nodig te zeggen dat dit zwaar giftig is. Het wordt niet meer gebruikt in de baby en kleuterconsultatie bureauvaccinaties, omdat de kwikdosis voor kinderen te hoog is.
Maar wat gebeurt er met de griepvaccinaties voor kinderen vanaf 2jaar en met de ongeboren baby’s van geënte zwangere vrouwen
TritonX100, een synthetisch hars en sterk detergent , anders gezegd een schoonmaakmiddel.
MF59 bevat het squaleen, de stof die ook verantwoordelijk was voor het Golfsyndroom.
Verder antibiotica( waarom, virussen behandel je niet met een antibioticum. Antibiotica kan bij mensen, die er allergisch voor zijn, een anafylactische shock veroorzaken),aluminium(kankerverwekkend), ethyleen glycol( dat zit ook in antivries en is bekend van de dodelijke hoestdrank, dat een nederlands bedrijf naar Haïti exporteerde. ) en phenol/carbolzuur(giftig)

Zolang ik geen duidelijke en eerlijke antwoorden hierop krijg , vertrouw ik op mijn gezonde lichaam en verstand:)

zaterdag 14 november 2009

Spelen met water en kleuren



Terwijl buiten de regen onophoudelijk omlaag komt, ben ik ook binnen met water bezig.
Op mijn tekenboard heb ik een groot vel vochtig aquarel papier gespannen met tape.
Met een schone natte spons laat ik nog meer water op het gulzige papier druppen.
Op een oud bord liggen kloddertjes aquarelverf en met een dik penseel kies ik een likje verf
 Het vochtige papier laat de kleur meteen een eigen leven leiden.
De transpante kleur breidt zich in het water uit tot het zichzelf in donkere lijnen begrenst.
Meer kleuren doen precies hetzelfde.
Ik heb er zelf geen inbreng in, kies slechts de vlakken en kleuren en kijk in vreugdevolle verwondering naar het speelse spel op het papier:))

vrijdag 13 november 2009

Peace Lily geeft de zuiverheid terug


Vandaag heeft ze de sleutel gekregen van haar nieuwe thuis.
Mijn achterbuuf.
Bijna twee jaar geleden gooide ze in de nieuwjaarsnacht mijn raam in met een vlinderbom.
Ik ben daarom, terecht, ook echt heel boos op haar geweest.
Een tijdje.
Maar het ging ook niet goed met haar, te veel drank, te veel randgroepjongeren, die langskwamen, te veel privé moeilijkheden, een slechte gezondheid.
Ik zag zo veel bij haar, ook dat, wat de buitenwereld niet zag.
Jij ziet dingen, weet dingen van mij en de kinderen, die je niet kunt weten, zei ze wel eens.
Ik kon haar, beetje bij beetje,  helpen, meer bij zichzelf te komen.
Haar ook steunen in haar besluit haar eigen weg te kiezen, sterker te worden, niet te blijven in een relatie, die haar en de kinderen stuk maakt
Dit weekend zal ze voorgoed dit dorp verlaten, waar ze zoveel verdriet heeft gekend.
Voor haar nieuwe huisje heb ik een Spathiphyllum of lepelplant gekocht.
Ik vind zelf de Engelse naam het mooist: Peace Lily.
De plant heeft luchtzuiverende eigenschappen en is een tijd geleden uitgeroepen tot beste kantoorplant, omdat hij in drukke ruimtes, waar ook veel met de straling van computers en telefoons gewerkt wordt, de lucht zuivert.
In mijn overtuiging werkt dit ook op het energetische vlak en zal de Peace Lily, beetje bij beetje rust in het leven van deze vrouw en haar kindjes brengen:))

donderdag 12 november 2009

Zoveel te doen


We hebben zoveel gedaan, deze dagen.

De kamer van mijn lief is een echte mannenkamer geworden.
Hij is er zichtbaar blij mee.
De grote mahonie kleurige kast, die als jaren volgestopt was met allerlei spullen op zolder, matcht prima met de terra vloerbedekking en de bruinrode gordijnen met Chinese motieven.
Aan de wand een megagroot schilderij van een Belgische paard.
In de kast is ruimte gemaakt voor de grote tv, er zit zelfs een klein barvak in de kast.
Sport kijken wordt hier nu ook leuk.
Op zolder kom ik zoveel leuke dingen tegen.
In pure verrukking heb kwam ik vanmiddag met een oud porseleinen kinderserviesje beneden.
Het staat nu schoon opgeborgen in mijn vitrine tot de kleinkindjes ouder zijn.
Om orde te krijgen, ontstaat vaak eerst chaos.
Er is zoveel wat vraagt om het eerst gedaan te worden.
Verder heb ik even wat problemen met mijn pc.
Sinds mijn nieuwe muis heb ik problemen met de aansluiting van de andere USB aansluitingen zoals mijn digi.
Kan ik ook geen foto’s downloaden, en dat is echt wel irritant.
Binnenkort moet ik maar eens naar mijn pc-mannetje:))

dinsdag 10 november 2009

maandag 9 november 2009

Pauwen en rozen


Wat maak je het mooi, zegt mijn lief, als ik in het kipje de eerste gordijntjes heb opgehangen.
Bij het zolder opruimen kwam ik een grote plasticzak tegen vol witte gehaakte gordijntjes.
Eigen huisvlijt van bijna dertig jaar geleden.
En zo helemaal passend mijn kip uit diezelfde tijd.
De saaie roze met grijze gordijnen maken plaats voor wit katoen met ingehaakte pauw- en rozenmotieven.
Voor het raam in de deur maakt het halfvergane stuk vitrage plaats voor iets met ingehaakte theeketels, kan het uitnodigender.
Een tweede zak op zolder bevat meters groene gemêleerde handweefstof, waar ik deze week de overgordijntjes van ga maken.
En ondertussen spinnen zich in mijn hoofd nog steeds de draden van het verhaal, het boek.
Heb ik nog meer dan honderd vragen en komen heel langzaam een voor een de antwoorden.
Ontwikkelt zich beetje bij beetje het frame van het boek.
Het wordt nu te koud om in de caravan te schrijven.
Binnenkort als de zolder leeg is, heb ik daar een rustige warme plek om te werken:))

vrijdag 6 november 2009

Het buitengewone in het gewone


sushi in fimo polymer clay schaal 1:12

Ondertussen gaat het opruimen van de zolder gewoon door en kom ik elke dag verloren schatten tegen of zooi , die regelrecht de container in gaat.
Er zit systeem in mijn sorteren.
Via 5 dozen: to keep, to give away, to sell, trash en not my stuff, is alles wat ik vind, vrij makkelijk een plek te geven.
Mijn laminaatvloer mag nog even wachten.
Mijn af en toe flink verwarde Prince vergeet vaker, dat uitlaatmomenten buiten gebeuren, dus er gaat, zolang hij er nog is, vinyl op de vloer, dat is beter schoon te houden.
Dierenliefde vraagt soms kleine offers.
Op het blog van Tineke zag ik laatst een droom van een gehaakte shawl.
Ze had het patroon erbij geschreven, het haakt lekker snel weg en het resultaat ligt nu al klaar in zachtblauw en roomwit met alleen nog de draadjes, die afgewerkt moeten worden.
Pasula en Morgaine inspireerden me tot het maken van sushi, vreselijk plakkende kleefrijst, lekker met zalm en komkommer en krab en avocado, Japanse sojasaus, wasabi(oei, wat scherp) en gember.
Zo lekker was het, dat het op was, voor ik foto’s kon maken.
Daarom maar een fotootje van de sushi, die ik in schaal 1:12 ooit voor een poppenhuiswissel( swap) naar de VS maakte.
Als het dit weekend droog blijft, gaan de voorjaarsbolletjes de grond in
Ik wens jullie daarom een mooi,droog weekend:))

donderdag 5 november 2009

Met liefs van de magnesiet



Met liefs, zet ik vaak onder mijn brieven, of ik zend samen met mijn licht en kracht, alle liefde die ik geven kan.
Maar wat, als jij zo door het leven geslagen bent, dat je al je eigenwaarde kwijt bent, als je zoveel pijn hebt geleden, dat je denkt, dat je het niet waard bent om van gehouden te worden.
Als jij zelfs niet van jezelf kunt houden, omdat je niet meer weet hoe dat moet.
Als jij met diezelfde gevoelens ook kritisch tegenover de ander staat.
Dan slaat al mijn liefde stuk op de muur, die je om je heen gebouwd hebt, dan komen al mijn goedbedoelde woorden in de prullenbak van jouw verstand.
In mijn stenenkast ligt een heel onaanzienlijke steen, een bolletje uitgekauwde kauwgum noemde iemand hem laatst.
Grauwwit bobbelig, ik denk, dat het tussen de schitteringen van amethist, robijn, celestien en bergkristal, de laatste steen zou zijn, die iemand voor zichzelf zou uitkiezen.
En toch, als je deze steen in je handen neemt en heel goed naar hem luistert, komt er een diepe vrede in jezelf, kun je makkelijker bij je eigen kern komen en daar waar de bloem van de hartchakra zich langzaam opent, vind je de liefde voor jezelf weer terug.
Magnesiet laat je zachter worden.
Je kunt naar jezelf of naar anderen kijken,zonder te oordelen of te willen veranderen.
Daardoor kun je bewuste , maar vooral onbewuste gevoelens en verlangens beter onderkennen en het waarom ervan begrijpen.
Je zou kunnen zeggen, dat magnesiet je energetisch zuivert.
Terwijl hij ook op lichamelijk gebied actief is en oa de vetstofwisseling stimuleert, echt een steen voor mensen , die willen afvallen.
Geef jezelf vandaag de liefde van de magnesiet:))

woensdag 4 november 2009

De appelcake van mijn tante



Een ander appelgebak brengt me terug naar mijn jeugd.
Mijn tante Jeanne kocht of bakte met de gezinsverjaardagen geen taart of gebakjes.
Mijn tante bakte appelcake.
Terwijl de visites het huis vulden, kwam uit de oven de een na de andere gevulde cakevorm, terwijl tante met de garde de slagroom klopte.
Ze was ongekend lekker, die appelcake.
Mijn moeder heeft ook eens een vruchteloze poging gedaan om met het recept  zo’n cake te maken.
Jammer, maar helaas,hij smaakte wel, maar het benaderde in de verste verte niet tante Jeanne’s appelcake.
Nu, veel later, heb ik begrepen, dat ze er met de ingrediënten, ook haar gevoel voor traditie, haar wijsheid en haar liefde instopte.

Benodigdheden

1 kilo appels
citroensap
200 g boter
200g witte basterdsuiker
4 eieren
200 g zelfrijzend bakmeel
mespunt zout
1 eetlepel kaneel

Schil de appels en snijd ze in blokjes, besprenkel met citroensap tegen het verkleuren
Klop de boter met suiker en zout en meng er een voor een de eieren door.
Schep de appelstukjes en de kaneel erdoor.
Spatel dan in gedeeltes het zelfrijzend bakmeel erdoor.
Vet een springvorm of een met bakpapier beklede brownievorm in, en bestuif deze met bloem.
Schep het deeg in de vorm en bak op 160 graden in een voorverwarmde oven(1 ½ uur)
Laat de cake na het bakken op een taartrooster afkoelen en serveer nog warm met licht opgeslagen room:))

maandag 2 november 2009

Jachtmaan


In oude tijden was dit, na het binnenhalen van de oogsten, de tijd om de bossen en velden in te trekken om te jagen zoals de oervoorouders al hadden gedaan om aan voedsel te komen.
De tijd was gunstig, de herten waren bronstig en lieten zich horen, de konijnen en hazen waren hadden zich in de zomer overvloedig vermeerderd en watervogels verzamelden zich voor hun wintertrek.
De jachtmaan blijft net als de oogstmaan lang groot en vol hangen laag in de lucht en lichtte vroeger ook zo de jagers bij.
Hier werd een keuze gemaakt, wat sterk en slim genoeg was om te ontkomen en de winter door te komen, of wat geveld, geslacht en opgegeten werd
Nu is jagen een overbodige luxe geworden, de laatste haas bij ons op het veld, houdt al jaren de “hobbyjagers”uit de stad voor de gek
Nee, deze maan heeft vooral te maken met het jagen in spirituele zin, met ons zelf, wat wij in ons vizier hebben en wat we willen laten lopen, in onze relatie, in ons werk, in ons leven.
Alles wat je deze zomer , deze oogsten hebt vergaard, wat mag blijven en wat wordt geofferd als niet levensvatbaar.
Waar wil je mee het nieuwe jaar, een volgende lente in?
Jachtmaan heeft ook te maken met transformeren.
Niet voor niets is het symbool van de jachtmaan, de wijnstok, waaraan de druiven komen, die tot wijn getransformeerd kunnen worden.
Transformeren is een proces, geen werkwoord.
Ik lees het wel eens en ik betrap mezelf erop, dat ik het zelf ook wel gebruik: ik transformeer.
Nou, echt niet.
Transformeren is iets dat buiten jouw macht gebeurt, onder invloed van iets buiten jezelf of door inzichten.
Het heeft te maken met je wil, je ego los te laten en de tijd zijn werk te laten doen, zoals bij het druivensap, dat langzaam rijpt tot wijn  en het gemalen graan, dat als deeg wordt tot brood in de oven.
Laat al het goede van deze zomer zich in jou transformeren zoals de tijd in vaten doet met mooie wijn :))

zondag 1 november 2009

De jachthoorn klinkt.


’s Morgens zijn, na het voeren, de paarden glanzend gepoetst, het tuig en zadel nog een laatste keer nagekeken.
De ruiters in rood, zwart of tweed, blij gespannen in het vooruitzicht van deze rit.
Een laatste kop koffie of thee.
Dan komt het commando: op de paarden.
Meer dan honderd ruiters , geordend in groepen, meer dan honderd paarden laten hun ijzers vonken schieten op de klinkers van het dorp.
Ertussen de jachtwagens met een of meer aanspanningen.
In het dorp blazen de hoornblazers de jacht open.(er wordt niet geschoten,hoor)
Dan volgen adembenemende ritten door de bossen en het open veld.
In volle galop hoor je alleen de ademstoten van je paard, het bonzen van je hart en het gedreun van hoeven rondom je.
In een rustiger draf of stap, zie je de schoonheid van de natuur op een heel ander niveau, dan wanneer je wandelt.
Een koffie- en sherrystop ergens op de hei, waar de eerste sterke verhalen verteld worden, waar de eerste zandruiters hun schaamrood tonen.
Dan in dezelfde duizelingwekkende vaart richting het buurdorp een tiental kilometers verder, waar de lunch gebruikt wordt en demonstraties gehouden worden.
De snelle ruiters vinden dan weer in volle vaart hun weg terug naar de stallen, andere  ruiters zoeken elkaar op voor een rustiger rit en een praatje onderweg.
De dag wordt afgesloten met grote pannen erwtensoep, bonensoep en het nodige geestrijk vocht:))

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails