zaterdag 31 oktober 2009

De sluiers van de nacht


Vandaag wordt de samhainnacht verlicht door de maan,
die bijna vol is.
Een nacht, die geen nacht is, tijd tussen de tijd.
Ik heb dit jaar veel verloren, mensen, die ook op afstand
mij lief waren.
Mijn hond, die me zo in het hart gegroeid was.
 Ik denk ook aan die dierbaren, die in eerdere jaren al gingen.
En toch is er vandaag niet echt verdriet.
Kijk, ik heb alle kaarsen al aangestoken, er ligt fruit op de schaal, er fonkelt rode wijn in de zilveren kelk
Want vannacht, als de sluiers tussen de twee werelden zo dun zijn, weet ik dat zij dichter bij me zijn dan ooit.
Mag ik delen in hun verworven wijsheid en vrede.
Mag ik zelfs de laatste droefheid transformeren in vreugde,
dat ik ben.
In deze nacht vier ik op bijzondere wijze het leven:))

vrijdag 30 oktober 2009

Wat vanuit het hart komt,..


Wat vanuit het hart komt, kost geen moeite
De afgelopen tijd kwamen van diverse, ik geloof wel vijf, kanten,
 de uitnodigingen voor deelname aan beurzen weer.
Dit weekend is er weer een grote parabeurs in Groningen.
Maar ik houd nog steeds de boot af, vind het momenteel niet nodig.
Ik hoef er minder achteraan te gaan, me niet te bewijzen.
Wat bij mij moet komen, kom ik op een of andere manier zo wel tegen.
Toen ik een tijdje terug bij het grote heideveld even mijn meegebrachte thee zat te drinken, kwam een ouder echtpaar bij me zitten aan de picknicktafel.
We kwamen in gesprek, ik kon hun een paar rake inzichten geven.
Het resultaat is, dat zij langs is geweest voor een tekening en een klankschaalhealing en hij voor Reiki.
En zo heb ik steeds vaker zulke onverwachte ontmoetingen, zo mooi en vol openheid, waar ik mag geven en ontvangen in natuurlijk evenwicht:))

donderdag 29 oktober 2009

Een muur vol boeken.


Gister zijn eindelijk het wandsysteem en de planken aan de zoldermuur bevestigd.
Gigantisch veel ruimte krijg ik hiermee en dat is ook nodig.

Doos voor doos, ordenend naar soort en hoogte, studie, hobby- kook- esoterische boeken, kinderboeken uit mijn jeugd, romans, gedichtenbundels.
Iets meer dan duizend boeken heb ik in de loop der tijd verzameld.
Te veel, te dominant voor de muur beneden in de kamer.
Ze spreiden door het huis maakte, dat het overzicht zoek was.
Was dat boek wat je nodig had, nu in de kleine kast beneden, op de behandelkamer of op een van de planken in de slaapkamers of toch in een van de vele dozen op zolder?
Ik ben gistermiddag al een paar uur heerlijk bezig geweest met dozen uitpakken.
Verloor mezelf af en toe even in een mooie bundel of in een boek, dat ik nodig weer eens wil lezen.
Er was zelfs een doos bij met voor mij totaal nieuwe boeken, die ik twee jaar geleden op een boekenbeurs heb gekocht.
Men zegt, dat boeken zijn als oude vrienden, ik heb er gister weer een heleboel gevonden:))

woensdag 28 oktober 2009

Appels in het vierkant


Het is niet heel erg Hollands, maar ik vind het heerlijk om een maaltijd af te sluiten met koffie en iets gebakkens.
Lekkerder dan vla, yoghurt, pudding of ijs.
Omdat de appelmand nog steeds (bij)gevuld blijft. stond er gister weer iets appelachtigs op het menu.
Gewoon uit de losse hand bij elkaar getoverd met wat ik in huis had en de oven het werk laten doen.

Appelcarrées

Verwarm de oven voor op 180 C

Benodigd voor 4 stuks.
4 plakjes bladerdeeg
1 zachtzure appel
een handje gedroogd fruit,( ik nam  dadels en vijgen)
wat gemengde noten, (wat van mijn voorraad hazelnoten, een paar walnoten en amandelen)
citroensap
kaneel en een mespunt kardamon
suiker is niet nodig, want het gedroogde fruit is al zoet genoeg.

Terwijl de bladerdeeg ontdooit, schil je de appels en snijd ze in kleine blokjes, met wat citroensap erover tegen het bruin verkleuren.
Hak het gedroogde fruit en de noten in stukjes.
Meng dit met de appels, het kaneel en de kardamon.
Leg op de bakplaat bakpapier of een bakmat.
Leg hierop de plakjes bladerdeeg.
Schep het appelmengsel op het midden van de 4 plakjes bladerdeeg.
Eventueel kun je hier nog een klein klontje boter bij doen
Vouw de hoeken van het deeg naar elkaar toe en plak met wat water op elkaar tot pakketjes.
Dan in het midden van de oven 35 à 40 minuten bakken.
Warm opeten is het allerlekkerst.
Wil je het echt heel feestelijk maken, dan geef je er een bolletje kaneelijs bij:))

dinsdag 27 oktober 2009

This is it!


Omdat er, naar men zegt, niets veranderlijker is dan een vrouw en ik ben onmiskenbaar een ben, heb ik de afgelopen maanden maar niet een definitieve keuze kunnen maken voor onze nieuwe vloer.
Een houten vloer, plavuizen, laminaat of een combinatie van een van deze drie en tapijt.
De keuze veranderde iedere maand.
Laatst nam ik onbewust wat laminaatstaaltjes mee van de bouwmarkt, eigenlijk voor hobbywerk, terwijl mijn lief op zoek was naar een nieuwe thermostaat voor de combiketel.
Deze week had ik ze allemaal op de tafel liggen en daar sprong er ineens een uit.
De rest was te saai, te donker, te licht, te rood, te geel, te ouderwets of niet passend bij de kleuren in de kamer.
Mijn lief vindt alles prima.
Aan mijn zoon, die langs kwam, vroeg ik wat mijn keus zou zijn.
Ook hij pakte, die ene eruit, uit het stapeltje van 20 staaltjes.
Daarom wordt het nu echt wit eiken laminaat.
Ik hou van de grijstonen in het hout, net als van drijfhout,dat vanuit de zee op het strand aanspoelt:))

maandag 26 oktober 2009

Sweet sweet honey


Vooral de afgelopen weken heb ik een gat geslagen in mijn voorraad honing, die ik in augustus heb gekocht.
In de thee, op brood,soms gewoon een lepel koninginne-gelei
Onbewust bewust voelde ik de helende werking ervan.
Honing is de oudste zoetstof, die we kennen, maar ze wordt al veel langer ingezet in de geneeskunst.
Voor wondgenezing is oa vooral de lindebloesemhoning belangrijk.
Honing heeft ook een positieve werking op lever, hart en bloedvaten
Maar ook heeft ze een remmende werking op kankercellen.
Mijn paarden krijgen honing door de appelazijn, die ze krijgen.
Honing verzameld in de buurt, waar je woon, helpt het immuunsysteem tegen allergieën, omdat het in geringe mate de allergene pollen bevat, die bij jou in de buurt voorkomen.
Voor mij waren vooral de rustgevende eigenschappen belangrijk.
Doordat honing serotine in de hersenen vrijmaakt, is het met een beker thee of een glas warme melk met een lepel honing makkelijker de slaap te vatten.
Al met al reden genoeg om bij-zonder zuinig op de bijenstand te zijn:))

zaterdag 24 oktober 2009

Accepteren


Ik sta even stil, en dat is een hele vooruitgang.

Even een paar dagen in mijzelf gekeerd, na het druk doen, om niet te hoeven voelen.
En dat is ook goed.
Op het moment, dat je kunt accepteren, komt er ook rust
Alles schuift langzaam weer op zijn plek.
Alleen Prince, die doordat hij wat dement wordt, zijn korte termijn geheugen kwijt raakt, verliest nog iedere keer zijn kameraad, maar dat wordt langzaam beter.
Door beelddenken kan ik in plaatjestaal met hem communiceren en begrijpt hij,....soms.
Ook even geen internet en logs de afgelopen dagen.
Buiten is het nu te mooi.
De herfst schujft nu langzaam richting winter als de eerste noordenwinden hier waaien.
De eenjarigen in de tuin zijn bevroren, maar hun plek wordt ingenomen door plantjes, die ik laatst in Duitsland heb gekocht.
Ook op de es is het kaal, alle rogge en mais is gemaaid en ik kan weer 's avonds de reeën zien lopen bij het bos in de verte.
In de moestuin staan alleen de kool, de aardbeienplanten en de kruiden  nog groen te zijn.
Er moet een nieuwe ren gemaakt worden voor de krielen, want de kuikens groeien nu flink.
De witte kipcaravan heeft een nieuwe plek gekregen in de beschutting van de stallen met een mooi uitzicht op de winterweide.
In de kast staan de thee,koffie en soeppakjes uitnodigend klaar voor een warmende pauze.
In de lucht trekt met regelmaat een V-vlucht van wilde ganzen:)

donderdag 22 oktober 2009

Brouwsels


Wat is de temperatuur ineens gedaald.
's Nachts slaap ik weer onder mijn dikke veren dekbed, het zomerbed is alweer in een hoes op zolder.
gister heb ik een aantal kastanjes verzameld.
In stukjes gehakt,  langzaam pruttelend in een kom met vet of was in een waterpan, zal er een heelkrachtige zalf ontstaan, die vooral een versterkende werking heeft op de aderen.
hij helpt ook goed bij spataderen en aambeien.
Verder kon ik de smeerwortelplanten, die ik dit voorjaar als zaailing uitgeplant had, als een volwassen plant oogsten.
Vooral de wortels hebben mijn interesse.
Op dezelfde manier als bij de kastanjes maak ik smeerwortelzalf, die vooral ingezet wordt voor pijnlijke, stijve of overbelaste spieren en gewrichten.
Mijn zoon zal oa een goede afnemer zijn, denk, ik want het helpt bij sportblessures, waarbij je kunt denken aan pijn door overbelasting van schouders, nek, gewrichten,spieren, polsen,enkels en knieën.
Verder geeft het ondersteuning bij jonge kinderen, die in de groei zijn, de zg groeipijn:))

woensdag 21 oktober 2009

Back to basic


Eigenlijk ben ik nu heel erg basic bezig
Lekker met de honden door het bos, ik geniet, als zij genieten.
De laatste planten op het terras krijgen een plek in de tuin en daarna ga ik mijn voorjaarsbolletjes planten,
Even niet schrijven of schilderen, ik moet eerst mijn balans weervinden.
Wel breien met roze wol en allerlei dingen met appels maken.
Ik krijg ze niet alleen, deze week liggen bij mijn buurtsuper ook de appels spotgoedkoop in de schappen.
Daarom een heel simpele appeltaart.
****
Benodigdheden.
1 kg moesappels+suiker +kaneel
1 pak appeltaartmix+ benodigde boter +ei
pakje gevulde speculaas (met een dikke laag spijs ertussen)

Verwarm de oven voor op 180 C
Maak het deeg  met de deegmix, boter en ei en bekleed de bodem en rand van een ingevette springvorm(24cm)
Schil de appels en snijd ze in stukjes of rasp ze, strooi er wat suiker en kaneel over.
Verkruimel de gevulde speculaas over de deegbodem in de vorm
Doe dan de appels erbij in de vorm.
Ongeveer 50 minuten bakken in het midden van de oven.

Smaakt warm en koud goed  met naar keuze halfstijfgeklopte slagroom en/of warme vanillesaus:))

dinsdag 20 oktober 2009

Samen delen


Wanneer je verdriet deelt, wordt het minder
Wanneer je liefde deelt, wordt het meer.

Dank je wel, webbies, voor alle ondersteuningen en knuffs
ze doen mij zo goed:))

maandag 19 oktober 2009

Rouwen is een werkwoord

Ornithogalum umbellatum
Star of Bethlehem- Bachbloesem29
De balsem voor de ziel

Als er iemand, die je dierbaar is overlijdt, volgt onherroepelijk het rouwproces.
Voor ons ook.
En ik kan al mijn stenen bij me dragen, alle bloesems en kruiden nemen die ik ken, helende energie geven, allemaal oké, maar ik moet toch dwars door de rauwe pijn van het verlies heen, dat is de enige manier.
Ik draag overigens wel de danburiet bij me en ik heb  Star of Bethlehem druppels van de Bach Bloesems niet alleen zelf genomen, maar ook bij de honden in het drinkwater gedaan.
Rouwver-werk-ing, de naam zegt het al, is een actief proces, dat je in fases ondergaat.
De eerste stap was de het definitieve einde, het begraven en daarmee weten, accepteren, dat hij echt weg is en niet meer terug komt.
De tweede stap zit in het bewust ondergaan van de pijn deze dagen, de lege mand- pijn- geen hond meer naast ons op de bank, zelfs al vangen de andere honden dit heel aandoenlijk op- pijn- de stilte, omdat je zijn geblaf mist- pijn- niet meer schooien om een stukje van mijn koek- pijn- het niet meer aaibaar, voelbaar zijn- de aller-scherpste pijn.
Mijn lief en ik voelen deze pijn, dit verdriet allebei en kunnen er gelukkig over praten, want het wegstoppen ervan, daar zou je zelfs ziek van kunnen worden.
We hoeven even niet flinker te zijn, dan we ons nu voelen.
De derde stap zijn de aanpassingen, de veranderingen.
Daar gaan de andere honden ook een actieve rol in spelen.
Zij hebben op dit moment ook verwarring met een nieuwe rangorde in de groep, Lysah lijkt het leiderschap weer op zich te nemen, maar dan moet ze ook vaker beneden zijn.
En ze vindt de warmte en rust op mijn kamer zo fijn, de tijd zal het leren.
Omdat ik ze twee aan twee uitlaat en er maar twee los kunnen lopen, ga ik nu meer rouleren in de groep.
De vierde stap, “het verlies een plekje geven”.
Tijd heelt niet alle wonden, maar gauw zullen de herinneringen aan de elf jaar mooie en ook ondeugende momenten de trieste laatste dagen doen verbleken:))

vrijdag 16 oktober 2009

Een vachtje vol vriendelijkheid.

Dag  lieve Dikkie Dik

Lieverd, elf jaar geleden werd je geboren op dierendag, de eerste pup van Lysah.
4 oktober was ook altijd jouw feestje, verder was elke dag dierendag.
Mijn zoon , jouw baasje was meteen verliefd op, zelfs al ben je om praktische overwegingen altijd hier gebleven, jullie band was zo speciaal.
Bijna tot het laatst altijd een beetje jonge hond gebleven, spelen met de bal,hard rennen door de struiken in het bos, keihard op mijn buik springen als ik op bank lag, een lekkerbek, boordevol trouw en goedigheid.
Om vijf uur gistermiddag stopte jouw hart met kloppen.
Er was te veel mis in je lijfje.
Je was de laatste tijd wat magerder geworden en je werd stijver in de achterpoten.
Wat niet zichtbaar was, was de ziekte, die zich in je lijf voltrok in heel korte tijd.
Een agressieve vorm van lymfeklierkanker.
Ineens wilde je niet meer eten.
Eergisteravond begon je over te geven, hield je niets meer binnen, gister ook geen water meer.
Wist ik het al, want de Reiki, die ik je gaf, was niet om te helen, maar om het overgaan makkelijker te maken.
Maakten de andere honden zich ieder op hun eigen manier zorgen.
Prince, die aldoor bij jouw mand ging kijken, Lysah, die met vragende ogen bij me kwam: doe iets!!., Dommel, ons egotrippertje, die druk om aandacht vroeg en Dribbel, die ineens met traanoogjes, stil in de tuin stond.
Ze hebben allemaal op hun manier afscheid van je genomen, voordat we even voor vijf in de auto stapten voor de laatste gang, met jou in mijn armen.
Een laatste check up, en de beslissing om dat te doen, wat het beste was , omdat doordokteren een lijdensweg zou geven.
 Ik heb je vastgehouden tot het laatst, je was ook niet bang.
Ik weet nu, dat je al die tijd zo flink bent geweest uit liefde voor ons, maar weet je, wij houden zoveel van je, dat we je los konden laten, toen jij dat vroeg.
Baas en ik zijn huilend door het dorp gereden en hebben bij de stallen een plek voor jou gevonden, waar de middagzon schijnt.
Een hele dikke veldkei beschermt en markeert de plek.
Zo ben je nog heel dicht bij ons.

Maar we missen je zo.

woensdag 14 oktober 2009

Even niet.

Een van mijn honden gaat nu heel snel achteruit.
ik moet nu een keuze maken, voor hem

dinsdag 13 oktober 2009

Franse lelies , oranje en bijzondere vrouwen


De morgen was zo zonnig en vol beloften.
Ik ben een paar uur in de tuin bezig geweest.
Vanmiddag trok de lucht dicht en viel de regen.
Mijn doek staat op de ezel te wachten op nieuwe verf.
(wat gaat er veel verf in zo’n groot doek zitten)
Daarom weer even verder met mijn schrijfwerk, zoals iedere keer in verloren uurtjes.
Het werkschema heb ik losgelaten, dat was te strak
Ik ga dan al schrijvend  naar het Frankrijk van de 18e eeuw
Hoewel ik direct in mijn hoofd contact maak, zou ik zo graag
de aarde daar (weer) onder mijn voeten willen voelen
Zoveel wat ik tegenkom, dat nooit in de geschiedenisboeken vermeld werd, zoveel tegenstrijdigheden.
En ik zie zoveel overeenkomsten met deze tijd.
Een land in een economisch en financieel dal.
Een jonge dauphin, die koning wordt door geboorte, maar niet door capaciteit en met te veel eigenzinnigheid en afstandelijkheid om echt binding met het volk te krijgen
Een meisje, jonge vrouw, grootgebracht in een cultuur om machtige mannen te huwen, met een te groot hart om in de schaduw van de troon te leven, te verstrikt, te gebonden.
Ik kom zulke mooie vrouwen tegen op mijn zoektocht.
Vrouwen in alle lagen van de bevolking, allemaal met een eigen missie, al waren ze zich daar soms niet eens van bewust.
Waarom hebben wij en onze kinderen,onze dochters,
deze dingen nooit geleerd, staan in de geschiedenisleerboeken boeken alleen de mannendaden?
Het zou zo belangrijk zijn voor het zelfbewustzijn, de ontwikkeling van veel vrouwen, te weten,
dat ook wij de geschiedenis bepa(a)l(d)en:))

maandag 12 oktober 2009

Veranderingen


Toen ik gister mijn doek in een extra laag gesso had gezet, (ik had gekozen voor olie verf) en daarna een eerste onderlaag in menglagen olieverf had opgezet, zat ik met thee en koekjes de grondschetsen in mijn schetsboek te bekijken.
Ik kon nu nog alle kanten op, maar ik wist al, wat het moest worden.
Ineens kwam mijn lief binnen, te vroeg eigenlijk.
Hij had de verjaardag ook afgebeld , lekker bij de stallen bezig geweest en net als ik gespijbeld.
Vandaag zijn we gezellig met zijn beidjes geweest, lekker rustig.
De jarige was 80 jaar geworden en zijn dementieproces gaat de laatste tijd steeds sneller.
Mijn schoonzus raakt hier langzaam haar man kwijt en krijgt een kind weer, dat weer alles moet leren en het net zo snel weer vergeet.
Alles weet hij nog van vroeger maar het kortetermijn geheugen is weg.
Gister was voor hem ook niet leuk geweest, te druk, te veel prikkels.
Vanmiddag hebben we gepraat over dingen, die nog dicht bij hem stonden.
De tuin, de dieren, de aardappels en het graan op het land.
Het is hun laatste verjaardag in het boerderijtje
Morgen krijgen ze de sleutel van hun bejaardenappartement.

De foto hierboven is van een walnotenboom.
Bij de Bach Bloesems is de Walnut de remedie geschikt om belangrijke, maar soms verwarrende overgangsfases makkelijker door te komen.
Om dan wat meer grip op het leven te krijgen:))

zondag 11 oktober 2009

Ik spijbel


Ga jij niet mee, vroeg mijn lief, terwijl hij zijn werktenue verwisseld had voor een andere sweater en broek.
?????
Had ik het vergeten of wilde ik het vergeten;)
Mijn grote schoonfamilie scheelt 20 à 25 jaar met mij.
Dat krijg je als je lief een nakomertje is geweest.
Maar nu wordt dat leeftijdverschil heel erg merkbaar.
Ze zitten nu echt hun tijd uit.
Om deze tijd van het jaar hebben we vier verjaardagen achter elkaar.
Vanmiddag was de vierde(eigenlijk morgen)
En ik had er geen zin in.
Verhalen over ziekte en dood, over mensen , die ik niet ken van heel lang geleden, vooral heel veel en hard praten door elkaar en zonder te luisteren naar elkaar.
Daarom kies ik nu even voor mezelf.
Heerlijk alleen thuis, ik heb een groot doek op mijn schildersezel staan.
De verf en de kwasten liggen ook al klaar.
Nu nog een grote pot thee zetten en chocolade koekjes erbij.
Morgen ga ik de jarige wel feliciteren:))

zaterdag 10 oktober 2009

Een supersnelle muis


"¡Ándale! ¡Ándale! ¡Arriba! ¡Arriba!"
Ik kan me nog net inhouden, als mijn nieuwe muis als een echte Speedy Gonzales de cursor over het beeldscherm laat rennen..
Pffff. Wat een verschil.
Want,…..ik had geen problemen met muizen in mijn huis, dus de kat kon rustig op haar kussen blijven slapen.
Ik had ook geen overvolle harde schijf, waardoor er zoveel traagheid was ontstaan.
Nee, mijn muis was gewoon af.
Ik had nog een met zo'n rubber balletje er onder.
Geen beweging meer in te krijgen op het laatst.
Daar is het geen luxe dat de oude grijze muis vandaag vervangen is door een lekker in de hand liggend zwart modelletje, niet met een balletje, maar met een  rood lichtje.
Het was even moeilijk met kiezen, muizen in lieve pastelkleurtjes, een witte , die allerlei veranderende kleuren licht gaf, een paarse muis(woww), transparante muizen, die zomaar hun gecompliceerde binnenwerk lieten zien, bling-blingmuizen, dure lasermuizen zonder staart.
Maar ik ben dik tevreden met wat ik nu heb, een  simpele muis met een staartje.
En ik heb vanmiddag ook nog verlekkerd zitten kijken naar een nieuw toetsenbord.
Zullen we dat maar bewaren  voor een volgende keer:))

vrijdag 9 oktober 2009

Mijn muis gaat met pensioen



Terwijl bij de stallen de muizen alweer door het hooi rennen,
beweegt mijn pc-muis zich met een traagheid, die tot wanhoop drijft.

Reageren gaat zo ook niet meer.
Ik heb echt wel een beetje geduld, maar ….zo…tràààààg!!!!
Tijd om hem los te koppelen en op zoek te gaan naar een jonger model.
Morgen daarom op muizenjacht, wie weet, waarmee ik thuiskom:))

donderdag 8 oktober 2009

kurkuma, zonnekracht vanuit de aarde


Gistermorgen heb ik weer een aantal heel dikke courgettes ingemaakt.
Het gaat nu om de laatste exemplaren, het is een bereidingsproces van twee dagen.
Het schoonmaken, pekelen om het vocht eruit te krijgen, azijnmengsel maken en opgieten, een nacht laten staan, koken en in potjes gieten.
Voor de smaak en kleur heb ik deze keer kurkuma, koenjit of geelwortel gebruikt.
Als alles klaar is, is het net of de zon in de glazen potjes schijnt.
Kurkuma ken ik al heel lang uit de Chinees/Indonesische keuken, ook in de Indiase curry’s wordt deze specerij gebruikt.
Dat het niet alleen een keuken”kruid”is, maar ook geneeskracht biedt, is dan heerlijk meegenomen.
De kleur geel, die de wortel krijgt, als men hem heeft laten broeien, geeft aan, dat hij zijn grootste werking heeft op het maagchakra of zonnevlecht.
Zwaar verteerbare of vette maaltijden vervolgen hun weg makkelijker door het maag-darmkanaal, door toevoeging van kurkuma.
Mensen, die last van hun maag of veel maagzuur hebben, moeten wel voorzichtig zijn met het gebruik ervan
Ook heeft kurkuma een positieve werking op de lever en galblaas.
Omdat de lever de gifstoffen reguleert, heeft kurkuma een naam als ontgifter.
Ook hier weer, bij lever en gal(steen)klachten, niet gebruiken.
Dat een teveel in de zomer zonnesensibiliteit kan geven.
Dat mensen, die bloedverdunners slikken ook beter geen geelwortel kunnen nemen.
Er is echter zo’n ellenlange waslijst van positieve dingen, die je aan kurkuma toe kunt schrijven, (dit is gebleken uit jarenlange proefondervindelijke waarnemingen) dat de positieve aspecten ruimschoots opwegen tegen de negatieve.
Er is al veel onderzoek en positieve ervaringen bij dieren gedaan, alleen nog niet bij mensen.
Ik ga hierbij daarom op mijn gevoel af, dat de grootste kracht van kurkuma de balans is, die hij geeft.
Dat hij daarbij ook een hulp is in de weerstand tegen de verkoudheden en griep, die mogelijk kunnen komen.
Het mooie vandeze geelwortel is dat de kracht van de zon(het geel) en die van de aarde(de wortel) gebundeld worden:))

UPDATE:Courgette zoetzuur

1kg courgettes
2 dikke uien
50g (zee)zout
50ml inmaakazijn
350g suiker
I bosje grofgesneden selderij
3tl kurkumapoeder
3tl mosterdzaad

Kleine courgettes kunnen ongeschild blijven, ik heb mijn dikke reuzen wel geschild.
Snijd de courgette doormidden en haal het zachte merg en de pitten eruit.
Snijd daarna in kleine stukjes.
Snijd de ui in halve ringen of kleine stukje, dat is een eigen keus
Doe die in een schaal en strooi het zout erover, dit minstens 2à 3 uur laten staan, daarna in een vergiet afspoelen en uitlaten lekken, eventueel droogdeppen met keukenpapier.
In een schaal doen .
Ondertussen azijn, suiker,selderij, kurkuma en mosterdzaad in een pan aan de kook brengen, 5 minuten doorlaten koken.
Schenk het zijn mengsel over de courgettestukjes in de schaal en laat dit een nacht intrekken.
De volgende dag.
Breng alles aan de kook en laat dit 5 minuten zachtjes pruttelen.
Schep met een schuimspaan de met sodawater schoongemaakte potjes vol met het groentemengsel
Kook het kookvocht in tot er een stroperige massa overblijft en giet dit over de groente in de potjes.
Deksels goed afsluiten;)

woensdag 7 oktober 2009

Vertrouwen



Een hart dat heeft geleerd om te vertrouwen, kan gerust zijn.
Deepak Chopra

dinsdag 6 oktober 2009

Vlindervrij


Het iets minder warme weer noodde vorige week  tot werkzaamheden in huis.
De zolder verder opruimen in dit geval.
Aan de grote stenen muur komt een ophangsysteem met planken om de meer dan duizend boeken in dit huis te bergen.
Verder komt er een grote tafel met mijn naaimachine erop, het is lastig om die beneden altijd weer op te moeten ruimen, als je net met iets bezig bent.
Terwijl we een plank van muur af schroefden, zagen we net onder de plank, verscholen in de schaduw ervan een vlinder, misschien ooit in de zomer door de open deur naar binnen gefladderd, bijna verdroogd tegen de muur.
Ik voelde meer dan dat ik het zag, een heel kleine beweging van een van de voelsprieten.
- Hij leeft nog!!-
Heel voorzichtig heb ik mijn hand erbij gehouden, tot hij zachtjes op mijn vinger zat, mijn ander hand als een huif erover om de vleugels niet te beschadigen.
Zachtjes ben ik de beide trappen afgelopen, bewust van dat kwetsbare, dat kleine leven tussen mijn handen.
In de open tuindeur heb ik mijn handen geopend, naar het licht.
De vlinder fladderde naar boven, tot een stipje de lucht in.
En mijn hart buitelde van blijdschap en vloog mee op vleugels van geluk:))

maandag 5 oktober 2009

Oogstmaan


Gister was de volle maan hier niet zichtbaar door de vele regen die viel.
Maar het bewustzijn ervan was er wel.
Dit was vroeger de tijd van de laatste oogst, waarbij mannen en vrouwen op het velden en in de gaarden bezig waren het laatste, wat er nog groeide, binnen te halen.
De knollen, de aardappelen, bieten, de laatste groenten in de hof (de tuin), appels, peren, druiven, noten
Ze werden hier bijgelicht door de volle oogstmaan, waardoor ze tot diep in de nacht konden doorwerken.
Hierna was het oogstfeest, waarbij men zich nog eenmaal helemaal lekker vol kon eten met verse groenten en fruit, weggespoeld met het versgebrouwen bier.
Hierna kwam een tijd van soberheid en spaarzaamheid, de schuren, zolders en voorraadkelders waren gevuld voor de winter en het zaad voor het volgend voorjaar werd zorgvuldig bewaard.
Oogstmaan staat vooral in het teken van de appels en de appelboom
Als je een appel doorsnijdt, zie je de vijfpuntige kern, een pentagram (of de ster der wijsheid, zoals de zigeuners zeggen)
Vier punten, aarde, lucht, vuur en water en het vijfde, de spirit, de oneindigheid, de eeuwigheid, die alles verbindt.
Oogstmaand heeft dan ook te maken met de oneindigheid, de onsterfelijkheid.
Vorige week met mijn nieuwe kleindochter, bloed van mijn bloed, in mijn armen, was ik me bewust van mijn eigen onsterfelijkheid.
Schakel in een reeks schakels, verbonden door de kringloop van het leven.
Niets stopt zonder meer, het zaad voor morgen is er al en wordt gekoesterd en zorgvuldig bewaard:))

zondag 4 oktober 2009

Sleeping Beauty


Ze is zo klein.

Op dit moment past ze in de kleinste babymaat, 44.
Ze weegt ruim 2500g.
Haar wereldje bestaat uit slapen en drinken, en dat doet ze goed.
Het is zo mooi te zien, hoe de kersverse pappa en mamma al als een goed geoliede machine samen met de verzorging van dit kleine wezentje bezig zijn.
Natuurlijk ouderschap, het bestaat, ik zie het hier.
O ja en ze heet Haley(spreek uit als hélie):))

donderdag 1 oktober 2009

Ze is er!!


Vannacht is ze geboren, het dochtertje van mijn zoon en zijn lief.

Ik werd om drie uur gewekt door de kersverse papa

Snel aangekleed en naar hun huis gegaan.

Samen met de andere opa en oma konden we het kleine meisje bewonderen.

Ze is zo klein en ze is zo prachtig:))

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails