zondag 31 mei 2009

De moestuinen van Detroit


Soms is televisiekijken niet alleen plat amusement en kom je ineens een programma tegen, dat je raakt.
Zoals afgelopen week over Detroit, een van de snelst krimpende steden van de Verenigde Staten.
De economische crisis, die hier ook de al kwakkelende auto-industrie zwaar getroffen heeft, deed Detroit veranderen in een spookstad.
Waar eerst 2 miljoen mensen woonden, gaat het aantal nu richting 600.000.
Huizen, die nog maar een fractie van hun werkelijke waarde opbrengen, fabrieken en kantoorgebouwen, die wachten op de slopershamer, als het geld er daarvoor maar was.
Maar tussen al die ellende zie je de veerkracht van de mensen.
Op plaatsen, waar al wel gesloopt is, ontstaan enorme volkstuinen,het urban farming.
Waar eerder honger dreigde, ontstaan nu eilanden van groene vegetatie en men heeft plezier hieraan.
Luisteren mensen hier naar een boodschap om anders te gaan leven?
Dat de aarde niet een bezit is,dat geclaimd, uitgebuit en uitgewoond mag worden door een paar mensen met macht, maar dat wij de aarde mogen bewonen als we daar zorgvuldig mee omgaan.
Een landschap architect liet een plan zien waardoor grote stukken industrie terrein weer teruggegeven wordt aan de natuur.
Er is alleen veel geld voor nodig om de stad weer leefbaar te maken in kleinere vorm. Misschien dat de Amerikaanse president en de senaat ook daar aandacht aan zullen schenken.
Misschien is dit een voorbeeld voor de hele wereld:))

zaterdag 30 mei 2009

In het Goddelijke Licht van de Morganiet

Laat maar los, zegt de morganiet, als ik haar in mijn handen houd.
Rose, transparant, lieflijk , bijna teder is haar uitstraling.
Ze ontroert me en geeft me het gevoel, hoeveel problemen er ook zijn, hoeveel narigheid ook, dat het goed is.
Dat, door los te laten, ik me op op een hoger plan mag begeven, van vrede en gelukzaligheid.
Het credo is loslaten.
Net als de rozenkwarts, vult ze je met liefde, maar anders dan die steen, is dit niet simpelweg de liefde voor jezelf, je geliefde of voor een ander, maar vult deze liefde je met het Een-zijn.
Hier straalt de goddelijke vonk in je in al haar glans en helderheid en voel je de verbinding met God, het Al, de Kosmos of hoe je het ook noemen wilt.
Problemen,moeilijkheden worden mogelijkheden en schitterende uitdagingen.
Dat, wat je wilt bereiken, waarom wil je het?
Vanuit je ego, je onzekerheid, macht, naamsbekendheid, erkenning, tekort aan eigenwaarde en daarom uit angst?
Of handel je vanuit je hart, vanuit je bron, waarin alles, iedereen een is en alle kleuren samenvloeien tot er alleen maar een kleur is, Licht.
Morganiet geeft jou de zuiverheid van handelen, waarin je bent en mag zijn wie je bent, zonder schone schijn om anderen te plezieren.
Dat je alleen maar diegene hoeft te zijn, die je al bent, zonder aanpassingen, zonder maskers.
Morganiet laat jou ook daarin anderen de vrijheid geven, hun leven te leven zoals zij zijn.
Daarin laat morganiet je begrijpen, dat wat op je weg komt, nodig is voor jouw groei, voor de groei van anderen.
Met deze kennis, dit bewust-Zijn kun je de schijnbare veiligheid van pijn, alle emoties en trauma’s uit het verleden en het nu loslaten en je richten op , je laten vullen met de onvoorwaardelijke Goddelijke Liefde.

Een hele fijne Pinksteren:))

woensdag 27 mei 2009

Uit het dagboek van een kruidenvrouw 1

Mijn handen zijn continue zwart van de aarde.
In mijn kruidentuin vinden steeds meer planten hun plekje.
De keukenkruiden staan op dit moment nog in grote potten.
Voor de heelkruiden weet ik veel plekken in het bos en veld
En dat, wat ingezaaid is, begint al mooi boven de grond te komen.
Volgende maand kan ik kruiden oogsten en drogen.
De oude kruiden worden dan in het vuur verbrand, dat ruikt zo lekker.
En nog even , dan kan ik mijn potjes calendula zalf weer maken,
als de goudsbloemen bloeien.
Bij zonnebrand helpt dit beter dan de bekende merken aftersun:))

maandag 25 mei 2009

Vergeet ons niet

Vandaag is het wereldwijd de dag van de vermiste kinderen.
Je kunt het je niet echt voorstellen als je kinderen veilig thuis of op school weet.
Of weet, dat ze zonder kleerscheuren zijn opgegroeid tot volwassenen , maar wat, ….
als je kind met een ex-partner verdwijnt naar het buitenland,
als een loverboy je tienerdochter meeneemt naar wat voor verschrikkingen,
als je kind misschien zomaar weggelopen is en de weg naar huis niet meer weet of durft te nemen,
als het ergste gebeurd is , wat er is en je kind anoniem weggestopt is ergens in de aarde.
Het besef, dat je je leven lang met een lege plek in je hart rondloopt, niets kan af sluiten.
Ik durf er bijna niet aan te denken.
Daarom ook is deze dag, om er wel bij stil te staan.
Mijn kaars brand vandaag voor en mijn licht, kracht en liefde gaan naar de ouders van vermiste kinderen, waar dan ook op de wereld:))

zaterdag 23 mei 2009

Het leraarschap van de wijze wolf



Wolven worden vaak in verband gebracht met boosaardigheid en wreedheid.
Als niets ontziende dieren, altijd gereed om mens en dier te verscheuren.
Lees maar de sprookjes van Roodkapje en van de Zeven Geitjes.
De andere kant van het verhaal is dat de wolf in werkelijkheid heel sociaal en zachtaardig is.
Door de haren rechtopgezet, de blikkerende tanden en het dreigende grommen lijkt hij misschien heel agressief, maar het is een defensieve houding waarmee hij een aanval weet te voorkomen.
Wolven leven in roedels, leefgroepen, waarin elk dier zijn of haar plek weet en zich daarin ook gerespecteerd en verbonden voelt.
Deze wijze van leven leert ook het verantwoordelijkheidsgevoel, waarin de oudere dieren hun lessen weer aan de welpen leren.
Hier is een juiste balans tussen de vrijheid van het steppenleven en de verbondenheid en de saamhorigheid van de groep.

De wolf voelt zich in beide thuis.
Met de wolf als leraar leer ik me thuis te voelen binnen de mensenwereld, vertrouwen te hebben, mijn ervaringen te delen en te leren van die van anderen, verbonden te zijn zonder daarin mijn eigen gevoel van vrijheid op te moeten geven.
Hij leert me vol te houden, als ik moeilijkheden tegenkom.
De moed en het innerlijk weten te vinden, dat ik alles aan kan, wat op mijn pad mag komen.
Vanuit het instinct van de wolf leer ik te vertrouwen op mijn gevoel, dat een genomen beslissing juist is.
Heel direct en ijzersterk confronterend is hij soms, mijn leraar wolf, maar hij leert me zoveel over mijzelf, wie ik echt ben.
Door met de wolf te lopen, te leren, te leven, maakt hij het leraarschap in jezelf wakker en mag jij jouw lessen weer verder geven, zelf leraar zijn.

Dank je daarvoor, wijze wolf:))

Geluksmomenten


Gipskruid-Gypsophila-Baby's Breath

Gosh, is het al weer zaterdag, de week is omgevlogen.
Druk in de moes/kruidentuin bezig geweest.
Heel veel zaaisel staat nu al boven de grond, het onkruid groeit alleen nog harder.
Ik snap nu ook waarom op oude plaatjes kruidenvrouwtjes vaak krom staan afgebeeld.
Na een dag wieden en onkruid met de hand uit de aarde plukken, voel je je rug wel.
Vrijdagvond zijn we(de a.s. papa en mamma, de twee a.s. oma's en een dinnetje ) op stap geweest voor een pret-echo van de baby van mijn zoon en z'n lief.
Schattig,....en we weten nu, wat het is, maar dat blijft hier nog even een verrassing:))

dinsdag 19 mei 2009

Vanuit tevredenheid

Hoe zou het zijn om niet nog meer te willen en genoegen te nemen met wat hier is?
Paulo Coelho


Eigenlijk zou ik hier het vervolg op krachtdieren,nl de wolf, schrijven, maar de tuinen vragen dringend onderhoud.
Zoveel spontaan groen, dat de grond uitbruist, genoeg weer voor een zevenbladsoepje vanavond.
En als je van grasland een moestuin maakt, is het eerste wat opkomt veel gras.
Maar het is zo leuk om simpelweg met de aarde bezig te zijn met rondom me de vogels en allerlei vliegende insecten, die zich te goed doen aan alles wat bloeit.
Meer hoef ik eigenlijk op dit moment niet:))

zondag 17 mei 2009

Met de vrijheid van het paard

Afgezien van mijn spirit-begeleiders ben ik omgeven door krachtdieren.
Iedereen of hij er nu van bewust is of niet , heeft meestal twee dieren bij zich.
Een mannelijk en een vrouwelijk.
Het sjamanisme leert ons, dat krachtdieren ons helpen bij leerprocessen en innerlijke bewustwordingen.
Vroeger was het sjamanisme nog over de hele wereld verspreid, als zijnde de oudste vormen van healingtechnieken.
In een van mijn vorige levens was mijn man en leraar een sjamaan en ben ik daar opgeleid in het sjamanisme.
In dit leven moest ik het me alleen her-inneren
Mijn krachtdieren zijn het witte paard(vr) en de witte wolf(m).
Bij het paard is afgezien de kracht (dat overigens ieder dier bezit) het aspect verplaatsen belangrijk.
Het leert, dat we niet aan een plek gebonden zijn, dat we tijd,plaats en ruimte kunnen overbruggen op zijn/haar rug.
Het paard maakt, dat je eigen wereld groter wordt.
Mijn paard leerde me dat ik niet alles alleen hoef te dragen, dat ik ook mag vragen, de lasten te delen.
Mijn paard roept op tot vertrouwen en dat aspect, zie ik op alle maneges en stallen, waar paardenmeisjes hun diepste geheimen delen met hun pony.
Het paard geeft ook zelfvertrouwen.
Iedereen die wel eens op een paardenrug heeft gezeten, herkent het gevoel van zelfvertrouwen, kracht en vrijheid, alsof je over wolken rijdt
Het paard, hoewel getemd en beteugeld, zal altijd iets van het fiere steppendier in zich houden.
Het wil jou dit gevoel ook meegeven.
Sluit jezelf niet op, laat je niet aan banden leggen, maar leer met het paard in vrijheid te leven:))

vrijdag 15 mei 2009

Liefhebben, wie jou liefheeft

De Toppers zijn niet door, waarmee er weer geen Nederlandse inzending zaterdag in de finale staat.
Op zich geen ramp,de songfestival liedjes hebben al jaren hun niveau verloren en het totaal aan inzendingen dit jaar weer, zou op een schilderij van Jeroen Bosch niet hebben misstaan.
Het bijzondere dit festival, was de aandacht, die de Gaypride in Moskou a.s. zaterdag kreeg.
De misstanden, die ook in Rusland heersen, aan de openbaarheid werden gebracht.
Bijzonder ook, dat a.s. zaterdag wereldwijd de dag tegen homofobie is.
Een dag om even stil bij te staan, zelfs in ons op het oog zo tolerante landje.
Ik ken in mijn omgeving nog zoveel mensen, die niet voor hun eigen geaardheid durven uit te komen uit angst voor veroordeling, afwijzing, uitbanning.
Zelfs een keurig gezinnetje hebben gevormd voor het oog voor de wereld en ondertussen in stilte en duisternis zoeken naar daar, waar het hart ligt.
Echt, het gebeurt nog steeds in 2009.
Met de Franse Roos geef ik jou,waar dan ook ter wereld, de moed, te mogen zijn, wie je bent.
Te mogen liefhebben, wie jou liefheeft :))

donderdag 14 mei 2009

Dans in de zon met de akelei

Van een ongelooflijke zachtheid zijn ze, de bleekroze akeleien in mijn tuin.
Als kleine ballerina’s met hun wijd uitstaande tutu’s dansen ze op dunne steeltjes in de wind.
Blij met hun spel, hun dans in de zon.
Onbekommerd neemt elke bloem haar eigen plekje in, schijnbaar zo kwetsbaar, zo teer, maar ieder zo sterk in weer en wind.
Akelei geeft je moed, het zelfvertrouwen om jezelf te laten zien zoals je bent.
Hij laat je je vanuit je centrum, je hart leven, zonder angst voor de mening van anderen.
Vanuit je kwetsbaarheid mag je tot bloei komen, jezelf in volle pracht laten zien.
Je bent niet beter, je bent niet minder dan anderen.
Je bent prachtig en uniek zoals je bent:))

dinsdag 12 mei 2009

Enchanted Garden

Ze stonden al een paar jaar op mijn tuinwensenlijstje.
De Wisteria (blauwe regen) en de Fallopia Aubertii beter bekend als bruidssluier.
Dankzij verjaardagsgeld en een rit dwars door de avondspits naar de stad,
staan nu vier planten, op het terras, klaar om de grond in te gaan.
Over de pergola op het achterterras komen twee paarsblauwe Chinese Wisteria’s, die zo heerlijk naar viooltjes ruiken.
De witbloeiende Japanse Wisteria en de Bruidssluier komen over de pergola en schuttingen in de voortuin, bij de andere witbloeiers.
Omdat er toch altijd wat te wensen overblijft, heb ik vanmorgen in de tuin een wensput gegraven.
Nu alleen nog op zoek naar wat watergroen.Het zal wel de woonplek van een kikkerprins worden, die wacht op de prinses met haar gouden bal:))

zondag 10 mei 2009

Itch!!!

Ik vind dit Engelse woord zo treffend voor het gevoel jeuk.
Jeuk kan soms erger, lastiger zijn dan pijn.
Soms komt bij paarden in het voorjaar een ernstige vorm van jeuk in de staart en manen voor.
In heel korte tijd schuren ze dan hun staart en manenkam tot bloedens toe kapot
Volgens “deskundigen” komt dit door vliegjes, die ’s nachts hun eitjes in de staartwortel en manen leggen.
Volgens mij, ligt de oorzaak bij het paard zelf.
Hij heeft door het wintervoer afvalstoffen in de vetlagen van staartwortel en manenkam opgeslagen, als een soort vette prut, die er door de warmte van de voorzomer uitgezweet worden en komen hier de vliegjes op af, als bijen op honing.
Mijn theorie werd min of meer bevestigd een paar jaar geleden, toen een ponymerrievan ons, na de geboorte van haar veulen ook extreem last kreeg van jeuk.
De hormoonschommelingen bij haar gaven ook afvalstoffen, die het lijf uit moesten.
Dit jaar is de zwarte merrie in haar overgangsfase van veulen naar volwassenheid, naar de eerste hengstigheid.
Dat geeft ook hormoonschommelingen.
Reken daarbij het wintervoer, dat heel anders was dan het gras, dat ze van nature hoort te eten.
En ja, bingo,ITCH, van pure frustratie liep ze af en toe met haar koppie in de lucht en tegen alles aan te schuren, wat op haar weg kwam.
Nu zijn daarvoor in de handel allerlei vaak niet echt werkende chemische middeltjes, wat je op zo'n beest moet smeren om de vliegjes te weren, maardat is niet iets wat ik wil gebruiken.
Mijn eerste actie was daarom haar van binnen uit te zuiveren en de natuur hielp me hierbij.
Bulten brandnetels werden gemaaid, drie dagen gedroogd en gretig gegeten door de beide paarden.
De jonge merrie heeft iets meer moeite met de knoflookkorrels, door haar voer.
Trekkebekkend eet ze met tegenzin haar portie op, dat moet nog even wennen.
Voor de uitwendige verzorging heb ik mijn etherische oliën gepakt.
Lavendel en geranium voor de rust, terwijl geranium ook de vliegjes afweert.
En tea tree voor al die dingen die met de huid te maken hebben, huidherstellend, bacteriedodend en neutraliseert de schade die de vliegjes toegebracht hebben en is ook insectenwerend.
Een x- aantal druppels van elke olie in een fles jojoba-olie( omdat ik dit zelf de prettigste basis olie vind) en mijn lief heeft de paarden er allebei mee behandeld, de staartwortel en de manenkam.
Eigenlijk stomverbaasd, zei hij later op de dag , dat het werkte.
Dat de zwarte merrie haar rust weer had gevonden.
Heerlijk toch:))

vrijdag 8 mei 2009

Maan van het Ontwaken

Zaterdag is het weer volle maan.
Mijn stenen, ook die mee op reis zijn geweest, liggen al klaar op het dienblad voor hun maanbad.
Deze maan heet maan van het ontwaken.
Bij deze maan hoort de wilg met als trefwoord, wedergeboorte.
Ze geeft het besef dat er eerst een sterven plaatsmoet vinden voor dat er wedergeboren kan worden.
In tegenstelling tot de vorige maan voel je de krachtige energie van alles wat groeit veel sterker dan een maan(d) geleden.
Je kunt nog niet oogsten, niets tastbaars plukken, maar het genieten van wat groeiende is, alleen al is zo mooi.
Je merkt ook de mogelijkheid voor nieuwe dingen, uitdagingen, mogelijkheden, hetzij in de werk- of privésfeer, of misschien allebeide.
Maar voordat er ruimte is voor het nieuwe, moet het oude dat wat niet meer nodig is, niet langer bij je past, losgelaten worden.
Het is goed, het heeft zijn waarde bewezen, maar nu moet je weer verder, de weg gaan,die bij jou hoort.
Daar hoort verdriet bij, misschien ook iets van heimwee naar wat was, maar dat geeft ook de ruimte om invulling te geven aan al het mooie wat al op je ligt te wachten, al weet je het zelf misschien nog niet eens.
Ontwaak, mooi mens, en neem jouw plek in, in je eigen levensplan:))

donderdag 7 mei 2009

Radio uitzending

De radiouitzending afgelopen dinsdagavond bij Radio Utopia is wat mij betreft helemaal geslaagd.
Ik ontdekte, dat ik na de eerste minuten al geen last had van de grote microfoon voor mijn neus.
Op een speelse manier en met de hulp van mijn kristallen op de tafel naast me, de interactie af en toe tussen Marja en mij, is dit een anderhalf uur geworden, waar ik van genoten heb:))

dinsdag 5 mei 2009

Vrijheid

Wat is vrijheid eigenlijk?
Toen ik vanmorgen de blijdschap van de paarden zag, toen we ze naar de grote zomerweide brachten, wist ik, het heeft met levensruimte te maken.
De jonge zwarte merrie, die nog twee jaar moet worden sprong met vier benen in de lucht, toen de halstertouwen losgemaakt waren.
Mijn witte paard, dat onderweg al dansend haar leeftijd verloochend had, ging in parade door het haar bekende terrein.
Hier zullen ze de hele zomer tot de late herfst kunnen lopen.
Hier zijn geen kleine graskampen met hoge lintomheiningen, maar een uitgestekt terrein met in de omheining een natuurlijke houtwal vol stekelige braambossen en hagendoorn.
Dat kennen ze en respecteren ze.
En dat is goed, want achter de houtwallen beginnen de boshuisjes van de zomergasten.
Ik las eens, dat jouw eigen vrijheid ophoudt, daar, waar die van een ander begint.
Een beperking?
Ik denk het niet.
Meer het respecteren van elkaars levensruimte.

Vanavond,dinsdagavond ben ik in Sneek , als gastspreker bij radio Utopia.
Ik mag daar vertellen over kristallen.
Ook een vorm van bevrijding, omdat kristallen emoties en blokkades kunnen losmaken.
Ik vind het een heel aparte 5 mei om dit op deze manier te beleven.
Spannend en vereerd, dat ik dat doen mag:))

zondag 3 mei 2009

Gedenken-4mei + Update


De stapels ijzeren staven, die bij de stal liggen, doen me eerst verbazen.
Hoewel de verzameldrift van mijn lief me al niet meer verbaast, blijf de verrassing, wat hij nu weer heeft gekregen.

Als ik mijn hand op een van de staven leg, trekt een golf van emotie door me heen.
Verdriet, angst, woede, onbegrip, tranen, veel tranen.
Mensen,mannen,vrouwen en kinderen, in grote groepen bij elkaar, geschreeuw, geblaf van honden, machines en schril gefluit, rookpluimen en dan alleen maar stilte.
Hoewel ik het eigenlijk wel weet, vraag ik naar de herkomst van het ijzer.
Tientallen jaren heeft het gedeeltelijk in de grond gezeten,als afrasteringmateriaal, richelpalen, tot het weideland omgeploegd werd tot aardappelland.
Daarvoor waren het de spoorrails van kamp Westerbork, waar de treinen over gingen naar Duitsland.


Mijn eerste reactie is:dit wil ik niet hier, direct gevolgd door een tweede:maar ik kan dit hier, al dit verdriet transformeren.
Licht, heling sturen naar dat verleden.
Contact maken met die het nog zo moeilijk hebben hiermee.
Als op straks op 4 mei ‘avonds alles even stil is, voordat de klok gaat luiden en de bloemen worden neergelegd, zullen mijn windlichtjes flakkeren tussen de roestige rails op de es:))



Update--Vanaf ruim voor achten totdat de schemer viel, ben ik daar vanavond gebleven.
Behalve de acht windlichtjes heb ik mijn kristallen meegenomen, vier amethisten voor het verdriet en rust voor de ouderen en vier rozenkwartsen voor de kinderen voor liefde en pure onschuld (8x8 =64 jaar geleden) en vijf bergkristallen voor de vijf oorlogsjaren, voor heling en licht
De stenen heb ik bij de brandende lichtjes gelegd.
De natuur heeft zich deze dagen getooid in witte bloei.
Het was doodstil, alleen de kaarsjes flakkerden totdat ze vlak voor het schemeren stil gingen branden.
Uit het bos boven me vlogen drie duiven de lucht in.
***

vrijdag 1 mei 2009

Het liefdevol ontwaken van Beltane

De eerste meinacht, ondanks alle misère en dieptepunten in de menselijke wereld, laat de natuur zich niet tegenhouden.
Alles bruist, borrelt groeit en bot uit.
Geboorte, bloei en als de Zuidenwind waait, neemt ze zoete beloften van de komende zomer mee.
De geurende hagendoornbloesems vragen om verliefdheid en verlangens.
In vroegere tijden dreef men het vee dat naar de zomerweiden ging tussen twee vuren door, om het te beschermen tegen ziekten en aanvallen van roofdieren.
Hiervan komt de naam Beltane of Beltain---vuren van Bel( Iers Gaelic—Bealtaine, Schots Gaelic—Bealtuinn)
Het houtskool van deze vuren werd gebruikt thuis om huis en haard te beschermen tegen onweer.
Beltane of 1 mei wordt ook wel Walpurgisnacht genoemt
In deze nacht werd in Keltische landen een groot vuur van negen houtsoorten gemaakt: eik, voor de god; berk, voor de godin; den, voor geboorte; wilg, voor de dood; lijsterbes, voor magie; appel, voor liefde; wijnstok, voor vreugde; hazelaar, voor wijsheid; meidoorn, voor reinheid. Wie samen over dit vuur springt, brengt het jaar met elkaar door!

Vanmiddag vier ik in mijn familie het feit, dat twee mensen vandaag al vijf-en-vijftig jaar samen zijn :))

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails