dinsdag 31 maart 2009

Wat is vergeving??

Over vergeven en vergeving bestaan, ontdekte ik, verschillende gedachten.
Daarom mijn eigen visie hierover.
Zodat zonder zogenaamd oor- of veroordeel, dit ook weer uit de wereld is.
Vergeving is iets wat je voor jezelf doet, is loslaten, niet meer leven met pijn, woede of wrok.
We worden allen geboren met behalve al onze talenten en eigenschappen, een sterk gevoel voor rechtvaardigheid en de mogelijkheid om boos te worden als dat gevoel wordt aangetast.
Vaak gebeurd dat bewust of onbewust al in onze kindheid.
Vooral als dat gebeurt door mensen, die heel dicht bij ons staan, waar wij geconditioneerd niet boos op “mogen” worden, wordt dat gevoel, die pijn, weggedrukt, bevroren.
Dat leidt tot tijdelijke gevoelloosheid, maar iedere keer als je je gevoel weer aan gaat spreken, gaat daar die ondragelijke pijn doorheen, als van een ledemaat dat tijdelijk afgestorven, afgebonden is geweest.
Wegdrukken helpt dus niet.
Aan ons gevoel van rechtvaardigheid kan alleen recht worden gedaan, als degene, de “dader” verantwoording neemt voor hetgeen hij jou heeft aangedaan.
En wat dan als zo’n persoon totaal zijn handen in onschuld wast, alles wegbagatelliseerd of wegvlucht in uitvluchten van tijd en omstandigheden en dan iedere keer weer in dezelfde “fout” vervalt.
Het is jouw pijn, jouw woede, jouw wrok, jouw leven.
Laat dan los, vergeven is wegzenden, al dat verdriet, dat jou van jezelf af doet raken.
Vergeven is niet:
dat je het gedrag van de ander goedpraat.
dat je de hele situatie maar moet vergeten.
dat je de ander niet mag vertellen dat je boos bent en pijn hebt.
dat jouw gevoel niet belangrijk is.
dat je geen pijn meer hebt.
dat je toestemming geeft om over je heen te laten lopen.
dat je contact moet houden met die persoon.
Vergeven is ook niet iets, wat je daadwerkelijk aan de persoon zelf hoeft te doen.
Het gaat om jou, als jij de woede uit jezelf losgelaten hebt, doet die ander er niet meer toe.
Speelt hij zelfs misschien geen rol meer in je leven
Het is niet meer hoeven omkijken in wrok, accepteren, dat je het verleden niet kunt veranderen, maar wel verder kunt gaan met je leven.
Zelf daarmee de ruimte creërend voor meer positieve dingen in je leven:))

vrijdag 27 maart 2009

Thuis zijn

Wees lief voor je lichaam opdat je geest zich erin thuis kan voelen.
(Winston Churchill)
Vanavond heb ik me de luxe genomen van een warm en langdurig bad.
Uit eco- en tijdsoverwegingen douche ik meestal.
Niet vanavond.
Terwijl ik windlichtjes neerzette en de nekrol opzocht, bruiste het water in de badkuip.
De dikke witte badjas en twee grote badhanddoeken hingen al warm te worden over de radiator.
Een kop lipton maroc thee matchte heerlijk bij de fles oranjebloesembadolie.
Geen badlamp aan, alleen het flakkerende licht van de windlichtjes.
Dan……even helemaal niets, genieten van het warme water, de zoete geuren, die warmere oorden dichtbij brachten.
Even helemaal heel dicht bij mezelf zijn, omgeven door warm zacht klotsend water.
Een moederschoot??

woensdag 25 maart 2009

Griep, .....alweer!!!

Geen stenen deze keer, ook geen informatief log.
Deze microscopisch kleine organismen teisteren de hele week al mijn lichaam
Erger dan in januari, veel heftiger.
De afgelopen dagen koorts pieken van 39.8, afgewisseld met zweet dat van mijn lijf af gutst.
Mijn hoofd voelt af en toe aan als gloeiend lava, waarin elke gedachte wordt al verzengd voordat hij is ontstaan.
Ik zet hier ook geen stenen voor in, omdat ik de oorzaak ook wel weet.
Misschien een, maar daarover later meer.
Aan mijn lichaam is het nu om weer de goede balans te vinden:))

zondag 22 maart 2009

Het bewust-Zijn van de Aquamarijn


Tussen de dingen, die we zeggen en de dingen die we innerlijk voelen ligt soms een enorme kloof. Er zijn conversatie regels, wat je waar wel en niet zegt, aangeleerd vanuit huis en school.
Geconditioneerd in een boom, roos, vis-wereld, waarbij alles binnen de lijnen moet blijven zijn emotionele gevoelsuitingen meestal not-done.
Maar wat hoort er dan bij onze wezenlijke Zelf en wat gebeurt er als we mee gaan met de massa en het contact met onszelf verliezen?
Als we aan water, aan zee staan, worden we vaak heel stil, komen we vaak heel dicht bij onszelf.
Aquamarijn, de steen van de Zee, heeft die eigenschap ook.
Hij laat je even heel stil zijn, ver van dagelijkse babbeltjes zonder boodschap, legt dan de woorden klaar en helder in je hart.
Je hoeft ze alleen maar uit te spreken.
Aquamarijn helpt tegen allergie, hooikoorts, verkoudheid, overprikkeldheid van de luchtwegen.
Eigenlijk allemaal ongemakken, reacties op een te “verstandelijke wereld, waar geen plek meer is voor onze intuïtie.
Aquamarijn heet de beschermsteen voor schippers, zeelui te zijn.
Ik kan het me voorstellen.
Hij hoort bij water, stromen, zuiverheid, verbinding en ruimte.
Net zoals deze steen de juiste weg over het water laat nemen, laat de aquamarijn ook het juiste gevoel, jouw gevoel bij je woorden vinden:))

zaterdag 21 maart 2009

Ostara

Vandaag is de dag even lang als de nacht.
Vanaf vandaag worden de dagen steeds langer en warmer.
Worden de bomen en struiken weer groen, ontdek je de kleuren en geuren van steeds meer bloemen.
Vandaag is de dag van Ostara of Eostre, de godin van de lente.
Van Eostre is het Duitse woord Osten en het Engelse woord East afgeleid.
De richting vanwaar de zon opkomt.
Bij Ostara of Pasen(zoals ook omstreeks deze tijd gevierd) horen de paashazen,( de haas was het teken van vruchtbaarheid) en eieren.
Vroeger was het de gewoonte om eieren rood te schilderen.
Het ei was het symbool van eostre’s baarmoeder, van waaruit al het nieuwe leven kwam.
Dit is de tijd om aandacht te besteden aan nieuwe uitdagingen, nieuwe relatie.
Eostre geeft je de moed en energie om nieuwe en hernieuwde paden in te gaan:))

donderdag 19 maart 2009

Danburiet, de boodschapper van het Licht

Gek genoeg liep ik al een paar jaar om de danburiet heen.
Wel kopen, niet kopen, toch maar niet.
Zondag lag hij ineens heel bewust in mijn mandje bij de andere therapie stenen op de mineralen beurs.
“Zo, en deze is voor mij”.
Hoe bijzonder hij was ontdekte ik de volgende dagen en ook waarom ik hem nog niet eerder mocht hebben.
Ik was er toen eenvoudig nog niet klaar voor.
Was deze steen al die tijd net iets te hoog in energie, te ongrijpbaarvoor mij.
De steen, op mijn hart gedragen, gaf een innig vredig gevoel.
Acceptatie, dat sommige dingen meer zijn, anders zijn, zijn zoals ze zijn, meer dan dat wij met ons 3dimentinale verstand willen beredeneren en verklaren.
De steen pulseerde en gloeide zachtjes in het holletje, waar hij lag en vanaf mijn hartchakra voelde ik die serene rust en licht naar de andere chakra’s stromen, naar mijn auralagen, tot buiten mijn lichaam, tot de hogere kruinchakra’s.
Kreeg ik toegang tot meer kosmische wijsheid.
Danburiet is een steen, die het contact met engelen en je spirituele begeleiders makkelijk maakt.
Door de werking vanuit het hart- en het zielsniveau helpt de steen bij traumatische gebeurtenissen en veranderingen in het leven, ook bij sterfgevallen en rouwenden.
Gister heb ik ook de danburiet ingezet om op afstand troost te geven.
Kom, zei de steen, wees een Lichtengel en spreid je vleugels vol liefde en vrede voor hen, die dit nu zo nodig hebben.

Danburiet is een ontgifter en werkt op lever en galblaas.
Hij helpt bij de motoriek en de opbouw en het functioneren van spieren.

Let op: stenen en kristallen hebben een ondersteunende functie en mogen nooit de vervanging zijn van voorgeschreven medicatie.
Ga met serieuze klachten altijd naar de huisarts of specialist.

maandag 16 maart 2009

Dag mam

19 maart 1926 -13 maart 2009

Geen bitterheid, geen boosheid, geen verdriet meer, alleen maar liefde:))

Een trein vol vlinders

Als je met het Boekenweekgeschenk een zondag gratis mag reizen met de NS en er is op die zondag ook nog een heel grote mineralenbeurs, dan is voor mij de keus snel gemaakt.
(google boekenweekgeschenk)
Gistermiddag heb ik in een soort van Luilekkerland van stenen en kristallen gelopen.
Met mijn kennis en intuïtieve gaven heb ik hele leuke contacten gemaakt, met de standhouders en met mensen, die daar stenen kwamen kopen.
Wat een stenen, de ontroerend mooie cactus-amethisten; kwartspunten, als kathedralen zo hoog en indrukwekkend sterk en statig; een grote citrienschedel, die contact met me zocht, zo mooi gemaakt, maar zo verschrikkelijk duur.
Mijn therapie-stenen hebben een mooie uitbreiding gekregen en wat leuk is, ik heb de stenen voor een therapeutenprijs gekregen, dwz met een aanzienlijke korting.
Op deze beurs kon ik stenen vinden, die op de normale parabeurs of in een stenenwinkel niet te vinden zijn.
Ik heb de datum al in mijn agenda gezet, in september ga ik weer:))

zaterdag 14 maart 2009

De zoete troost van tamme kastanje

Van de grote hoeveelheid tamme kastanjes, die we in het najaar verzameld hadden, was nog een half kratje over, dat in de beschutting van de schuur, waar ze stonden, iets vochtig, maar vorstvrij, gezorgd heeft, dat een deel is gaan kiemen.
Een ministammetje en een dicht fijn wortelstels is uit elke kastanje gegroeid.
Een zak tuinaarde, heel veel potjes, mijn lief op zijn knieën een ochtend druk bezig.
Nu staan heel veel miniboompjes klaar om teruggeplant te worden in de natuur.
Onbewuste troostpunten voor mensen, die voorbij gaan.

Kastanjes hebben hun positieve werking op allerlei gebeurtenissen.
Waar de witte kastanje je minder laat piekeren, de rode kastanje de overbezorgdheid doet verdwijnen, de kastanje knop je lering laat trekken van je fouten , verzacht de zoete tamme kastanje de verdrietige dingen in het leven.
We hebben er tenslotte allemaal mee te maken: liefdesverdriet, een scheiding, een goede vriend of (school)vriendin die plotseling verhuist, ziekte, de dood van een dierbare of huisdier. Tamme kastanje lost het verdriet niet zomaar op, maar laat je er op een andere manier naar kijken, waar door het scherpe, dat wat zo’n pijn doet, milder wordt:))

vrijdag 13 maart 2009

Wandelen tussen tijdlijnen


Ik kom graag op het Noordsche Veld, een stuk ruig natuurgebied tussen Norg, Donderen, Vries en Peest.
Meestal om mijn balans te herstellen, soms om te genieten van een eindeloze paarse heidevlakte of de stilte waarin alleen de vogels te horen zijn.
Omdat ik het gevoel had, dat we het allebei nodig hadden, ben ik met Kruidje woensdag hier naar toe gegaan.
Op het moment dat we de wildroosters over zijn, stappen we in een wereld, waar tijd niet bestaat.
Worden we ons bewust van de oerkracht, die via onze voeten ons lijf vult en krachtig maakt.
Terwijl in het nu, in de met wattenwolken bedekte lucht in het blauw vliegtuigen witte strepen trekken, komt al wandelend informatie van meer dan 4000 jaar door.
Over de hei zie je, voel je groepen jagers met speren en messen.
Over een zandpad, dat al eeuwen lang kilometers lang, tussen het heideveld ligt, lopen mannen in diverse tijden.
Kooplui met hun kist met handelswaar op de rug, schaapherders, die hun kuddes op het veld laten grazen, groepjes soldaten, boeren op weg naar de markt, kloosterlingen in grauwe pijen
Zelfs een paard en wagen, zie ik voor me op het pad.
Op hetzelfde moment zegt Kruidje: “ik loop nu achter een boerenwagen”.
Zittend op het mos van een van de grafheuvels, voel je het serene, het wijdse, het haast sacrale van de ruimte om ons.
Ondanks dat hier onder ons vroeger mensen begraven zijn, is hier niet het zware beladene van kerkhoven, maar een heel lichte vredige energie.
In de verte graast een groep Schotse Hooglanders, ruige bruine runderen, die lijken op de wilde runderen, die hier eeuwen geleden liepen.
Terug naar het pad wordt ons ritme mede bepaald door al degenen, die hier tijden geleden liepen.
Verbinden we ons in tijd en ruimte met alles om ons, geven kracht en ontvangen meer terug.
Een waardevol middagje daar op het Noordsche veld:))

donderdag 12 maart 2009

Sneeuwmaan


Langzaam merk je dat de winter terrein aan het verliezen is, mijn tuin staat vol krokussen en ik zie de vaste planten voorzichtig hun neusjes boven de grond steken.
In mijn huis heb ik allerlei eierdozen met vochtige grond en zaadjes erin.
Bij sommige staat de naam erop, bij andere is het een verrassing, was het zeker een prachtige bloem,waarvan ik vorig jaar zaad meenam.
In mijn tuin ligt ook verborgen in de aarde het zaad, dat ik vorig najaar spontaan ter plekke heb gestrooid
Toch zal niet ieder zaadje een bloem worden, er zullen kiemen afsterven door droogte, vocht en koude.
Dat is natuurlijke selectie omdat ook in mijn tuin geen plaats is voor ieder plantje, de sterkste blijven en groeien tot mooie krachtige planten uit.
Kiemkracht is het sleutelwoord van sneeuwmaan.
De boom, die bij deze maan hoort is de es.
Net als bij het plantenzaad geldt, dat ook onze plannen, onze ideeën niet allemaal levensvatbaar zijn.
Dat daar niet het klimaat, de ruimte of het geld voor is.
Dat je niet moet vasthouden aan al je wensen en verlangens, maar je moet richten op die plannen, die je ook in praktijk kunt brengen.
Laat los, werp weg, wat niet met jou meegroeit en je creëert ruimte voor het nieuwe:))

dinsdag 10 maart 2009

Met de krokus in het licht


Vandaag, vanmiddag zal de zon waarschijnlijk schijnen en zullen de krokussen die nu klein en onaanzienlijk als dichtgevouwen parapluutjes in de tuin staan, zich open vouwen.
Het ontroert me iedere keer weer, zo kwetsbaar en tegelijkertijd zo open naar het zonlicht toe.
Zo vol vertrouwen.
Is dat, wat de paarse krokus ons komt leren.
De overgave, de acceptatie van alle dingen die op ons pad komen.
Het spirituele blauwpaars dat de bovenste twee chakra’s bereikt, inzicht en verbondenheid, het weten.
En de stampers en meeldraden van geel voor balans en oranje voor bevrijding, het loslaten van te heftige emoties.
Bij de bloesemremedie is helpt de paarse krokus je inzicht te verkrijgen in het hoe en waarom van ondragelijke dingen bv verlies door dood, een ernstige ziekte, een onnodig lijkend lijden.
Bij de crocus zijn alle delen giftig, zelf van de saffraan, de meeldraden van de Crocus Sativa(de herfstbloeiende wilde krokus) moet je niet te veel nemen, want dan zullen je nieren lelijk gaan opspelen.
Saffraan werd in de oudheid al ingezet voor vrouwen.
Het is een afrodisiacum, men bracht er de menstruatie mee opgang en in de middeleeuwen werd saffraan gebruikt om abortus mee te plegen.
Toen Boeddha stierf verfden de monniken hun gewaden met saffraan en verfden hun lichaam ermee om op de gouden beelden van hun leermeester te lijken.
Saffraan , maar ook de krous in de tuin zelf geeft rust en vreugdevolle verwachting naar de zon, die steeds krachtiger zal gaan schijnen:))

*****

donderdag 5 maart 2009

Overwin je eigen emotionele winter


Het veldje sneeuwklokjes in het bos, heel dicht bij elkaar, liet me even stilstaan in verwondering.
Dit pad ga ik niet zo vaak, dit was de tweede ontmoeting met de kleine witte bloemen,
die zo dapper de winter trotseerden.
De eerste keer vond ik ze half bedekt met versgevallen sneeuw, in een kou, die elke andere bloem zou doen versterven.
Heel dichtbij, bewonderde ik de sterke steel, de fragiele overgang van steel naar bloem .
En dan het klokje zelf, de bloem, veel krachtiger dan je op het eerste oog zou denken.
Zuiver wit, met een rokje van drie puntblaadjes en drie blaadjes die een kokertje vormen op deze binnenste bloembladen kleine groene hartjes.
Haar gebogen hoofdje heel intuïtief naar binnen gericht, bewust van haar vrouwelijke waarden en kracht, de hartjes vol liefde naar buiten, maar ook naar zichzelf.
Toen ik me verbond met de deva van de sneeuwklokje, leerde ik, dat de kracht van deze bloem niet alleen de aardse winter weerstaat.
Ze kan je helpen jouw emotionele winter door te komen.
Alle pijn, trauma, narigheid, ook die al lang geleden gebeurd zijn, al het plukken en trekken van anderen, waardoor jij niet meer in je eigen kracht staat.
Je hart geroofd, vertrapt, verscheurd en weggesmeten.
Zoveel tranen, die weggestopt zijn en nu bevrijdend mogen stromen zodat voor jou ook de lente komt.
En kijk dan door je tranen heen eens in de spiegel en herontdek je prachtige unieke JIJ.

Mag ik jullie gebruiken voor een remedie, vroeg ik de bloesems.
Ze schaterden.
Natuurlijk, juist voor jou staan we hier en jij mag de bloesemdruppels weer gebruiken om andere mensen te helen.
Heel voorzichtig heb ik een aantal klokjes verzameld en met behulp van een stralende zon aan een hemelsblauwe lucht ontstond mijn eerste eigen sneeuwklokjes bloesemremedie.

****

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails