woensdag 25 november 2009

Mijn straatje



Mijn straatje bestaat uit een stoep met twee rijen huizen met tuinen tegenover elkaar.
Zes huizen aan de ene kant , zes huizen aan de andere kant.
Sommigen wonen er al meer dan twintig jaar.
We hebben samen geboortes, verjaardagen en bruiloften gevierd.
Onze kinderen zijn samen opgegroeid en weer uitgevlogen naar diverse richtingen.
Behalve een……
Is het vandaag alweer acht jaar geleden,ik was de ramen aan het zemen, dat twee agenten de straat, de stoep op liepen, en mijn eerste gedachten was, niet bij mij.
En het was niet bij mij.
De agenten gingen belden bij mijn schuinoverbuuf aan, gingen naar binnen.
Kwamen kort erna weer met mijn buuf naar buiten en gingen naar het huis tegenover ons.
Vanuit het diepste donker van alle verdriet en wanhoop kwam even later een bijna dierlijk schreeuwen van de moeder,die te horen kreeg, dat haar zoon dodelijk was verongelukt.
De vader liep verdwaasd buiten met zijn hondje, hij kon het niet bevatten.
Zoveel verdriet het drupte bijna door de muren heen.
Zoveel verdriet anderhalf jaar later, toen de moeder, ergens op een stille plek, alle pillen, die ze had, genomen heeft, omdat ze haar zoon zo miste.
Mijn buurman is achtergebleven met zijn dochter, die zwaar geestelijk gehandicapt alleen de weekenden thuis komt.
We weten het allemaal in onze straat, vandaag zijn we allemaal even bij hem.
Want het gemis, dat blijft,…altijd:))

12 opmerkingen:

Morgaine zei

Fijn dat het straatje de man even een hart onder de riem steekt. Dat zie je hier niet zo gauw gebeuren.

XXX

Lutje zei

Dat is een leuke straat, hier is dat nog niet bij de buren....

Fluitenkruid zei

Wat erg voor die man maar wat fijn dat jullie er voor hem zijn.

kruidje zei

Zo maken we allemaal die momenten mee.. Je kan er dan alleen maar voor ze zijn!
Mooie roos.

klaproos zei

vreselijk....
echt vreselijk dat je zóveel verdriet hebt en niet verwerken kunt dat je liever dood bent....


ik heb erg met haar te doen, maar hij is er nóg erger aan toe,

xxx

assyma zei

wat een verschrikkelijk verhaal

Rinkje zei

Goedenmorgen Assayya.

OOO wat een verdriet zal dat zijn geweest.
Mijn man zijn broer is ook verongelukt en nog steeds is daar het verdriet.
Gaat nooit meer weg maar je kan er beter over praten met elkaar.
Maar het verdriet blijft.
In deze straat zeggen we elkaar wel gedag maar daar blijft het verder ook bij.
Soms een praatje maar verder ook niet.
En de jongeren werken allemaal en hebben weinig tijd meer.
Ik wens je een hele fijne woensdag.
Knff van Rinkje.

Alice zei

Kippenvel om het verhaal ... wat een verdriet ... Fijn dat de straat er voor de vader is.
liefs

christiene zei

Wie het treft.
je moet er niet aan denken
en het gaat je huisje voorbij.
Maar het is zo dicht bij dit vergeet je nooit meer.

colourfullflowergirl zei

Ik woon ook in zo'n buurt waar de mensen er voor elkaar zijn als het nodig is. En dat geeft een heel warm gevoel. Het is zo belangrijk, maar toch kom je dat steeds minder tegen. JAMMER!!

Imna zei

Hoe belangrijk is het dat je er voor elkaar kunt zijn en dat nog steeds 8 jaar later.

curieuzeneuzemosterdpot zei

zoveel verdriet snijdt in je ..

zelfs dit log doet pijn!

het moet een hele troost voor deze man zijn om in zo'n warmhartige buurt te mogen wonen!

ook voor jou veel sterkte, assayya!

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails