zaterdag 11 juli 2009

Twee jaar

Vandaag wordt ze twee jaar, mijn knuffelkind.
Ik heb de cadeautjes ingepakt in prinsessenpapier.
Zelf zal , mag ik er niet bij zijn.
Ze spoort niet, onze dochter, zegt mijn lief.
Ik heb medelijden met haar, omdat ze zo vast zit in haar borderline.
Ik heb er vrede mee, dat ik mijn kleine meisje een tijd niet zie.
Dat komt wel weer over een tijdje.
En zolang onze armen te kort zijn om elkaar te vatten, reiken onze harten naar elkaar:))

14 opmerkingen:

klaproos zei

ohhh dit is een hartverscheurende
log...

het lijkt me afschuwelijk wat je moet voelen nu,
ik denk dat later wanneer het kindje zelf denken kan ze "vast"naar je toekomt,
daar bid ik voor,

dikke knuffel
xxx

Fluitenkruid zei

O, wat lijkt me dat erg voor jou en voor je kleindochter. Al zal die kleine meid daar misschien nog niet zoveel van begrijpen.
Wat klaproos zegt dat hoop ik ook en in de tussentijd voelt ze dat haar oma veel van haar houdt.
Ik hoop dat je dochter psychisch snel in rustiger vaarwater komt.
x van mij

yvette zei

zo waar lieverd....de harten houden van elkaar hoe dan ook...er komen andere tijden!

Imna zei

Pfff Assayya, wat lijkt me dat moeilijk. Wens jullie heel veel sterkte!Dikke knuffel

Anoniem zei

Je kunt het je haast niet in denken mijn vriendin ziet haar zoon en twee klein kinderen ook niet meer.Het is zo verdrietig.
Ik wens jou het beste en wat kindje betreft betere tijden.Toch gefeliciteerd.
Groetjes Christiene

Jet zei

Wat vreselijk jammer dat je je kleinkind niet ziet .
En wat jammer dat je dochter zo vast zit .
Er zal wel een tijd komen dat het anders word .
Sterkte meis , en toch Gefeliciteerd met je kleindochter hoor .
Liefs van Jet.

Morgaine zei

Twee jaar alweer? Meid, wat gaat die tijd snel, ik weet nog dat ze op komst was :-))

Van harte gefeliciteerd!

XXX

kruidje zei

Meis.. ik denk aan je.. in je gevoel ben je dicht bij haar. dat kan niemand je afpakken.

Ow ja die telefoontjes waren mijn kids.. Toen ik in grolloo aankwam, bleek Leon al vertrokken te zijn. Vanwege de regen eerder vertrokken...
Maar ik heb wel genoten!

curieuzeneuzemosterdpot zei

wat erg, assayya!

dit is een verjaardag met een heel donkere rand?

maar inderdaad, jullie harten reiken naar elkaar en daar kan niemand tussen komen!

ik hoop dat je je meisje héél gauw in je armen mag sluiten!

colourfullflowergirl zei

Wat erg!! Wat moeilijk! Dat voel je als oma, dat doet zeer. Tòch gefeliciteerd, en idd, als ze ouder wordt en zelf kan beslissen, moet het toch goedkomen, als ze weet hoe haar oma is...dikke knuff van mij voor jou!!!!

Browneyez zei

Auw, mijn hart klapte even dicht toen ik dit las en zeker toen ik jouw berusting zag... ik herken die zelf, als moeder, maar mijn verhaal is iets anders. Misschien plaats ik mijn blog daarover nog (staat nu op hyves), of een andere; mijn zoontje (10 en gehandicapt) zal sneller dan ik wilde uit huis moeten (bezuinigingen) en elders wonen. Jawel, hij zal het daar goed hebben, ben ik niet bang voor, maar mijn moederhart huilt er wel om... logisch heh? ;)

Els zei

Hartverscheurend )-:

Liefs Els

ria zei

Ik begrijp heel goed je verdriet, al is het bij jou nog moeilijker.
Onze kleinkinderen wonen 6500 km van ons vandaan. We hadden ze in 20 maanden niet meer gezien en er was maar karig nieuws. Kleinzoon zagen we bij zijn geboorte en dan 20 maanden helemaal niet. Met af en toe een foto of berichtje.

Laat jouw hart maar naar haar uitgaan, ze voelt het en ze weet het en ze zal het zich later zeker herinneren.

Goede moed en vertrouwen,
het komt wel weer goed...
ria

Alice zei

mijn hart gaat naar je uit ... ik hoop dat je je knuffelkind snel in je armen mag sluiten.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails