woensdag 25 februari 2009

Back to my roots

Vannacht droomde ik, dat ik thuiskwam.
Zo voelde het rijden door de omgeving, die mij zo ongewoon gewoon leek.
Net zoals het rijden op het kleine bonte paard, dat alleen een kleurig deken op had, vastgehouden door een lange leren riem.
Een gevlochten halster verving een bit en hoofdstel en mijn blote voeten hingen losjes aan weerkanten van het warme paardenlijf.
Door de beweging dansten de kralenversieringen aan mijn tuniek of jurk kletterend tegen elkaar. Op een weide vlakbij een waterplas stonden een aantal tipi’s dicht bij elkaar.
Vrouwen waren bezig met het bereiden van de maaltijden, het koken van de maïspap en het weken van het gedroogde, gezouten buffelvlees .
Ik had dit zelf zo vaak gedaan, samen met hen.
Bij het ondiepe water lachten, spetterden, speelden de blote gebruinde kindjes, verzekerd van de bescherming van de groep vrouwen.
Wist hij, dat ik kwam vandaag? Was hij daarom nu niet met de andere mannen mee op jacht?
Terwijl ik me van het paard liet glijden, kwam uit een van de tipi’s de mij zo vertrouwde gestalte. ,wolfGrijze Wolf, in dat leven mijn man, mijn minnaar, mijn leraar, vader van de vier kinderen, die ik hem baarde, keek op mij neer en ik zag de blijdschap in zijn ogen.
(In het leven van nu, voel ik al vaker die verbondenheid, dat hij me nog steeds leert en bijstaat, rustig en geduldig)
-Witte Buffelvrouw, je hebt heel veel manen nodig gehad om je weg terug te vinden-
Ik zei, dat het meer waren dan manen, dat het jaren, levens waren, waarin ik soms de weg kwijt was.
-Waarom heb je me Witte Buffelvrouw genoemd, toen ik, een blanke vrouw, bij jullie kwam.
Hij ging zitten, gebaarde me naast hem plaats te nemen en vertelde:
De witte buffel is een zeldzaamheid tussen alle andere bruine buffels.
Als de witte buffel komt, is dit een teken van voorspoed en vrede.
Jouw komst bracht een periode van vreugde en geluk, ook in het hart van Grijze Wolf.
Daarom mocht jij Witte Buffelvrouw heten, omdat je vrede bracht.
-Nog steeds, mag ik nog steeds Witte Buffelvrouw zijn?
Ik hoor nog zijn woorden zo innig, zo liefdevol, zelfs bij het wakker worden, klinken ze nog na in mijn hart
-Geliefde vrouw, het is jouw levenstaak om liefde en vrede in de harten van mensen te brengen..jij vindt hierin zelf je invulling.
Ga nu, ga in vrede, Witte Buffelvrouw:)

Geen opmerkingen:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails