zondag 12 februari 2012

En dan is er Daisy



Terwijl langzaam de pijn vervaagde en de mooie herinneringen weer gingen glanzen, besloot ik om voorlopig geen nieuw groot paard weer te willen hebben voor mezelf.
Maar het land was zo leeg.
Via een consult kwam ik in contact met iemand die een mini shetlandveulen had met een slepend beentje.
Er was gedacht aan een vastzittende knie door te slappe kniebanden.
Toen ik contact maakte met het veulen vertelde ze me, dat haar heup zeer deed, dat ze vastgezeten heeft en raar onderuit gegaan is, en het deed heel erg pijn.
Ik legde mijn handen op haar heup, die idd warm aanvoelde en gaf haar healing.
In mijn visie was de schade niet onherstelbaar, maar de boer wilde haar kwij en had een handelaar al benaderd voor een (vlees) transport naar Spanje .
Maar ik mocht haar meenemen, dan had hij geen chipkosten, en zo kwam Jenny
Maar een shetje is ook maar alleen en een paar dagen later was daar ineens Daisy, een wat oudere mini shet dame, die mijn lief voor me heeft gekocht.
Zo lief en wijs, ze heeft net als ik haar bloei jaren achter zich en prachtige kinderen voortgebracht.
Met een afstamming, die bijna koninklijk was, stond ze over te zijn in een onmetelijk grote weide.
En nu staat ze bij mij, en waar ik ga gaat zij ook, als een hondje loopt ze achter me aan en 's nachts geniet ze van de behaaglijkheid van Wyana stal.
Het is anders, maar het is weer goed:))

dinsdag 10 januari 2012

Leegte

Ik mis haar.
Anders dan bij de honden en katten is er nu een leegte, die ik niet kan opvullen.
Niet met schoonmaakwerk, fitness of wat dan ook.
Ze was mijn maatje, waarbij ik heel wat tranen heb uitgestort als het soms niet mee zat.
Nee, ik wordt niet depressief, maar een behoorlijke dip heb ik wel.
De stal is zo leeg, mijn hart ook:))

maandag 2 januari 2012

Loslaten is een ultieme daad van liefde

Op oudejaarsmorgen is ze weggegaan.
Ik had haar geborsteld tot haar vel helemaal wit was en haar staart en manen glansden als gesponnen zilver.
Ik heb met olie haar hoeven ingevet en haar haar laatste voer gegeven.
Toen de slager met zijn trailer kwam heb ik haar zelf erop gebracht en vastgebonden.
Een laatste knuffel en weg was ze
Op dat moment voelde mijn bloed als ijs in mijn aderen en hoewel overdag, zwarter kon het niet worden in en om mij
Haar stem klinkt nog als echo in mijn oren, mijn ziel
En dan komt met het verdriet, het echt loslaten, ook voor haar.
Als ik vandaag contact met haar maak, is ze gelukkig, daar in de weiden van Summerland,
bij haar grote kameraad Odin.
Ze komt nog een keer bij me met haar mooie liefdevolle energie en dan mag ik haar echt loslaten.
Het is goed zo:)))

donderdag 29 december 2011

Afscheid nemen

Kon even niet bloggen, te veel emoties, te veel pijn.
Mijn paard kreeg vorige maand een blessure en tegen beter weten in, hoopte ik, dat het alleen maar artrose was.
Maar een hielpees is helemaal kapot.
Maar het werd niet beter en gister heeft de veearts de papieren getekend voor de verzekering en zullen afspraken gemaakt worden wanneer de slager haar komt ophalen
 Te veel pijn nu.
Ik kan haar nu ook geen medicatie meer geven iv daarmee
Kan alleen met mijn handen haar pijn verzachten
Ze troostte mij vanmiddag, dat grote hart van haar.
Huil de hele dag.
Odin is nu bij haar tot het laatst, om haar mee te nemen naar Summerland
Ik ga haar zo vreselijk missen:))

update en dan lees ik op een van de 3 pict hieronder hatchie.
Vanmiddag raadde iemand me aan de dvd Hatchie te bestellenom op een ander level met dit verlies om te gaan.
Soms krijg je zulke bijzondere ondersteuning vanuit het ALL:)))



zondag 4 december 2011

De laatste pepernoten


Het was leuk en vermoeiend, maar vooral leuk.
Er was warme chocolademelk, banketstaaf, marsepein en natuurlijk waren er pepernoten.
En er waren cadeautjes, veel, best wel.
En om nog een misverstand de wereld uit te helpen.
Sinterklaas hoeft niet duur te zijn, bij ons tenminste niet.
Jammer voor de middenstand, maar ik heb mijn oude modelboerderij, een schaal1:16(of 20) replica van een oude Drentse boerderij( vijftig jaar geleden door mijn vader gemaakt)met de bijbehorende dieren, poppetjes, voerbakjes en-zakjes. van de vliering gehaald en schoongemaakt en opgeknapt voor het oudste knuffelkind.
ze was er zo blij mee. ook met de simpele knutsel en tekendingen.
Voor de jongste had ik het hobbelpaard, dat al jaren vergeten in de hoek op zolder stond verscholen achter dozen, ook schoongemaakt en nagekeken.
Glinsterende oogjes vertelden dat het een schot in de roos was.
Nu is het weer rustig in huis, het pietenpakpapier ligt verfrommeld en verscheurd in de oudpapiercontainer en ik besluit deze dag met een glas glühwein en de laatste pepernoten:))

woensdag 16 november 2011

Zwarte Piet discriminerend?



Enigszins verbaasd keek ik deze week naar een nieuwsuitzending over een intocht van Sinterklaas, die verstoord was door een paar donkergekleurde medelanders, die in de zwarte pieten een symbool van de vroegere slavernij meenden te vinden.
Een paar jaar geleden was dit ook al een beladen thema rond 5 december en dwaalden er ineens regenboog gekleurde pieten door ons land.
Maar waarom niet het hele probleem uit de wereld helpen, de zwarte pieten hebben niks met slavernij te maken.
Ze zijn afkomstig uit de oudheid, nog van voor het christendom.
Bij de Germaanse goden was Wodan (Odin) de oppergod.
Op zijn witte  paard Sleipnir reed hij door de lucht omgeven door  raven, die hem vertelden wat er in de wereld gebeurde.
Verder werd hij vergezeld door de gevallen strijders, hiun gezichten zwart gemaakt.
Voor de jacht  droeg Wodan  in  zijn hand een lange speer.
En als in de jachtmaand de wind huilde om  en de bomen zwiepten, de luiken klepperden, dan joeg Wodan vergezeld door zijn zwarte makkers door de nacht, die alleen belicht werd door de maan. 
Zie je het plaatje voor je en nu de link naar het Sinterklaas feest?
veel Sinterklaasgebruiken komen uit de oude  tijden en zijn later overgoten met een christelijk sausje zoals de meeste jaarfeesten die we vieren:))

dinsdag 15 november 2011

Morgen komt Assepoester

(cinderella rose)

Alles gaat z'n gangetje.
De tuinstoelen zijn in de berging en de koolmezen hebben bezit genomen van het terras, blij met de vetbollen  aan de theekoepel,
's Morgens ligt er sinds een paar dagen weer ijs op de wateremmers.
Assepoester, de blonde haflinger komt vanaf morgen mijn merrie  gezelschap houden
's Avonds gezellig en warm in de stal naast Wyana.
De  jonge kippen in die stal zijn overgebracht naar de buitenren, waar de oudere kippen nu duidelijk de rang(pik)orde aangeven.
Als concessie op de extra drukte in de ren is nu de moestuin vrij terrein voor hun in de namiddag.
De boerenkool, die dit jaar slecht opkwam, is snoepgoed voor hun.
Als verrassing ontwikkelde tussen de jonge hennen in een keer een jonge haan zich.
Niet alleen dapper maar ook slim dus, die Brahma's, want hij heeft de slachtronde stilletjes verborgen overleeft, waar de andere 13 hanen in de vriezer verdwenen.
We hoeven nu niet op zoek naar een nieuwe haan.
En af en toe schrijf ik verder aan mijn boek, het schrijven wordt nu alleen te koud in de caravan.
Jammer!
Want het zo'n inspirerende plek.
Volgend voorjaar maar weer, dat mag van mij heel snel gaan:))

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails